وبـــــــلاگ قـــــــــرآن و عـــــــترت
سایت تخصصی قــرآن شناسی و تــدبّر در قرآن کریم و معارف اهل البیت علیهم السّلام
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ


قال رسول الله صلی الله علیه

و آله و سلّم :


مَن اَرادَ عِلمَ الاَوَّلینَ وَالآخَرینَ،

فَلیُثَوِّرِ القُرآنَ


هر که علم اولین و آخرین را میخواهد،

باید آن را در قرآن بجوید.


کنزل العمال ج1 ص548




مدیر وبلاگ :سیّد محمّد روحانی
مطالب اخیر
نظرسنجی
میزان رضایتمندی خود را از مطالب وب سایت بیان بفرمایید






برچسبها




باب صد و سیزدهم

 اسرار وجوب افطار بر مریض و مسافر


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-مطلب شماره 321


حدیث (1)

 پدرم رحمة اللَّه علیه از سعد بن عبد اللَّه، از ابراهیم بن هاشم، از نوفلى، از سكونى، از حضرت جعفر بن محمّد، از پدر بزرگوارش علیهما السّلام، حضرت فرمودند:

رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله و سلم فرمودند: خداوند عزّ و جل براى من و امّتم لطف و كرامت نموده هدیه‏ اى فرستاده كه براى هیچ یك از امّت‏ ها چنین هدیه ‏اى نفرستاده است.

عرض كردند: یا رسول اللَّه آن هدیه چیست؟

فرمودند: جواز افطار در سفر و تقصیر نمودن نماز در آن، لذا كسى كه در سفر، روزه ‏اش را افطار نكرده و نمازش را قصر نكند هدیه حق تعالى را ردّ كرده و نپذیرفته است.

حدیث (2)

 محمّد بن الحسن، از حسین بن حسن بن ابان، از حسین بن سعید، از سلیمان بن‏ عمرو، از حضرت ابى عبد اللَّه علیه السّلام، آن حضرت فرمودند:

در ماه رمضانى امّ سلمه به واسطه روزه داشتن چشمش مبتلا به عارضه ‏اى شد لذا از آن نزد رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله شكایت كرد، رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله به او امر فرمود كه روزه‏ اش را افطار كند و سپس فرمودند:

تاریكى شب چشمت را از بین مى ‏برد یعنى اگر طول روز را روزه باشى شب كه فرا رسید چشمانت نابود میشوند.

حدیث (3)

 حسین بن احمد، از پدرش، از احمد بن محمّد بن عیسى، از على بن حكم، از عبد الملك بن عتبه، از اسحاق بن عمّار، از یحیى بن ابى العلاء، از حضرت ابى عبد اللَّه علیه السّلام، حضرت فرمودند:

مردى محضر رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله و سلم مشرّف شد و عرض كرد: اى رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله و سلم آیا در سفر روزه ماه رمضان را بگیرم؟

حضرت فرمودند: خیر عرضه داشت: یا رسول اللَّه، گرفتن روزه در سفر بر من آسان و سهل است؟

حضرت فرمودند: خداوند عزّ و جل بر مریض ‏ها و مسافران در ماه رمضان صدقه داده و آن این است كه به ایشان اجازه افطار داده است آیا یكى از شما دوست دارد وقتى به كسى صدقه ‏اى مى‏دهد آن شخص صدقه را ردّ كرده و قبول ننماید؟

حدیث (4)

و با همین اسناد (یعنى حسین بن احمد، از پدرش، از احمد بن محمّد بن عیسى) از على بن حكم، از محمّد بن یحیى، از ابى بصیر، از حضرت صادق علیه السّلام نقل كرده، ابو بصیر مى ‏گوید: از امام علیه السّلام پرسیدم: زنى در ماه رمضان مریض شده و در ماه شوّال از دنیا رفته است، وى وصیّت كرده كه روزه رمضان را برایش قضاء كنم، حكم چیست؟

حضرت فرمود: آیا در رمضان مرضش بهبودى پیدا كرد یا نه؟

عرض كردم: خیر، در همان ماه فوت شد.

حضرت فرمود: قضاء بر او واجب نیست، زیرا حق تعالى روزه این رمضان را كه وى بیمار بوده بر او جعل نكرده (قرار نداده)است.

عرضه داشتم: من مایل هستم آن را براى وى قضاء كنم؟

فرمود: اگر مایل هستى براى خودت روزه بگیرى، بگیر ولى براى او نمیتوانى.

حدیث (5)

محمّد بن موسى بن المتوكّل از على بن الحسین السّعدآبادی، از احمد بن‏

ابى عبد اللَّه البرقى، از محمّد بن على الكوفى، از محمّد بن اسلم الجبلى، از صباح الحذاء، از اسحاق بن عمار، وى مى ‏گوید:

از حضرت ابا الحسن موسى بن جعفر علیهما السّلام پرسیدم: جماعتى به سفر رفته و وقتى به موضعى رسیدند كه تقصیر نماز بر آنها لازم گشت، نمازشان را قصر كردند و هنگامى كه به دو یا سه و یا چهار فرسخ رسیدند یكى از ایشان عقب ماند بطورى كه بدون او ادامه سفر ایشان صحیح نبود پس در آن جا چند روز ماندند و نمى دانستند سفر را ادامه داده یا بر مى‏ گردند آیا تكلیف شان اتمام نماز بوده یا باید شكستن نماز را ادامه داده و بر آن باقى باشند؟

حضرت فرمودند: اگر به چهار فرسخ رسیده ‏اند باید بر قصر نماز باقى باشند چه در آن جا بخواهند بمانند یا برگردند و اگر كمتر از چهار فرسخ آمده ‏اند تا مادامى كه در آن جا اقامه دارند نمازشان را تمام بخوانند و وقتى از آن جا رفته و به مسافرتشان ادامه دادند البته باید نماز را شكسته بخوانند.

سپس حضرت فرمودند: مى‏دانى چرا حكم چنین است؟

عرضه داشتم: نمى ‏دانم.

فرمودند: زیرا شكسته شدن نماز در دو برید (چهار فرسخ) مى‏باشد و در كمتر از آن نیست لذا وقتى یك برید سیر كرده باشند و بخواهند برگردند مقدار آمدن و برگشتن شان چون به اندازه سفر تقصیر هست لا جرم نمازشان شكسته مى‏شود ولى اگر كمتر از این مقدار رفته باشند حق ندارند نمازشان را بشكنند.

عرض كردم: مگر به مكانى نرسیده‏ اند كه در آن اذان شهرشان را كه از آن بیرون آمده‏ اند را نمى‏ شنوند؟

فرمود: چرا، زمانى در چنین مكان نمازشان شكسته مى‏ شود كه در سیر و سفر به مقدار مسافت قصر شك نداشته باشند لذا همین علّت وقتى در كمتر از سیر یك برید(دو فرسخ) وجود داشته باشد حكم، شكستن نماز می‏باشد.






نوع مطلب : اســـــــــــــــــــــــرار نماز، اســـــــــــــــــــــــرار روزه، علل الشرایع، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
شنبه 3 شهریور 1397
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.





موضوعات
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی
ابزار وبلاگ نویسی

وبـــــــلاگ قـــــــــرآن و عـــــــترت

اخبار ایران:

اخبار جهان:

اخبار اقتصادی:

اخبار علمی

اخبار فناوری و اطلاعات

اخبار هنری:

اخباراجتماعی

اخبار ورزشی

--------------------------------------------------------------------------------------

آپلود نامحدود عکس و فایل

آپلود عکس

دریافت کد آپلود سنتر

--------------------------------------------------------------------------------------
Google

در این وبلاگ
در كل اینترنت
-------------------------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------------------- ساخت وبلاگ
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات