وبـــــــلاگ قـــــــــرآن و عـــــــترت
سایت تخصصی قــرآن شناسی و تــدبّر در قرآن کریم و معارف اهل البیت علیهم السّلام
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ


قال رسول الله صلی الله علیه

و آله و سلّم :


مَن اَرادَ عِلمَ الاَوَّلینَ وَالآخَرینَ،

فَلیُثَوِّرِ القُرآنَ


هر که علم اولین و آخرین را میخواهد،

باید آن را در قرآن بجوید.


کنزل العمال ج1 ص548




مدیر وبلاگ :سیّد محمّد روحانی
مطالب اخیر
نظرسنجی
میزان رضایتمندی خود را از مطالب وب سایت بیان بفرمایید






برچسبها




باب صد و پانزدهم

چرا هیچیك از میهمان و میزبان حق ندارند روزه مستحبى

 بگیرند مگر با اذن دیگرى‏؟


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-مطلب شماره 322


حدیث (1)

 محمّد بن موسى بن متوكّل رحمة اللَّه علیه از على بن الحسین السّعدآبادی، از احمد بن ابى عبد اللَّه البرقى، از احمد بن محمّد سیّارى از محمّد بن عبد اللَّه الكوفى از مردى كه ذكرش نموده، وى گفت: شنیدم از حضرت ابو جعفر علیه السلام كه از پدر بزرگوارش علیه السلام از رسول خدا صلى اللَّه علیه و آله و سلم نقل كردند كه آن سرور فرمودند:

وقتى كسى به شهرى وارد شد بر اهالى آن شهر كه هم دین او هستند میهمان است تا از آن جا خارج شود و شایسته نیست كه میهمان بدون اذن میزبان روزه بگیرد چه آنكه ممكن است آنها براى وى طعامى درست كرده باشند كه به واسطه تناول نكردن میهمان آن طعام فاسد شود و از طرفى سزاوار نیست كه میزبان بدون اذن میهمان روزه بگیرد زیرا میهمان از آنها حیاء و شرم كرده بسا طعامى را كه میل دارد به خاطر روزه‏دار بودن ایشان تناول نمى‏ كند.

حدیث (2)

 على بن بندار، از ابراهیم بن اسحاق به اسنادش از كسى كه ذكرش نموده، از فضل بن یسار از حضرت ابى جعفر علیه السلام، آن حضرت فرمودند:

رسول خدا صلى اللَّه علیه و آله و سلّم فرمودند: هر گاه كسى به شهرى وارد شود میهمان هم دینان خود در آن شهر بوده تا از آن جا خارج گردد و شایسته نیست میهمان بدون اذن میزبان روزه بگیرد براى این كه میزبان طعامى درست نكند تا با نخوردن میهمان فاسد شود و همچنین سزاوار نیست میزبان بدون اذن میهمان روزه بگیرد تا وى حیاء و شرم نكرده و طعامى را كه اشتهاء و میل دارد به خاطر موقعیت میزبان ترك كند و نخورد.

حدیث (3)

حسین بن محمّد، از احمد بن محمّد، از محمّد بن عبد اللَّه كوفى، از مردى كه ذكرش نموده، وى گفت خبر دار شدم كه برخى از اهل مدینه حدیثى را از حضرت ابى جعفر علیه السلام روایت نموده، نزد راوى رفتم پس سراغ آن حدیث را از وى گرفتم، او مرا از ان بازداشت و ناامیدم نمود و قسم هاى غلیظ و سختى خورد كه براى احدى نخواهد گفت.

به او گفتم: آیا این حدیث را دیگرى نیز با تو از امام علیه السلام شنیده است؟

گفت: آرى، مردى به نام فضل آن را شنیده.

من به قصد او به طرف منزلش حركت كرده وقتى به خانه‏اش رسیدم اذن گرفته و داخل شدم و از وى راجع به حدیث مزبور پرسیدم، او نیز مرا از آن بازداشت و ناامیدم كرد و با من همان رفتار را نمود كه مرد مدائنى كرده بود، پس ماجراى سفر خود را به او گفته و از آنچه مرد مدائنى عمل كرده بود خبرش دادم پس به حالم رقّت كرد و گفت: آرى از حضرت ابا جعفر محمّد بن على علیهما السّلام شنیدم كه از پدر بزرگوارش، از رسول خدا صلى اللَّه علیه و آله و سلّم روایت نمود كه آن سرور فرمودند:

هنگامى كه شخص به شهرى وارد مى‏ شود تا زمانى كه از آن جا بیرون رود میهمان هم دینان خود مى ‏باشد و آنها میزبانش هستند و بر میهمان سزاوار نیست روزه بگیرد مگر با اذن میزبانانش تا طعامى برایش تهیه نبینند و به واسطه مصرف نشدنش فاسد گردد چنانچه شایسته نیست میزبانان بدون اذن میهمان روزه بگیرند تا او حیاء نكند و به خاطر موقعیّتى كه میزبانان دارند از طعامى كه میل دارد چشم بپوشد.

سپس به من گفت: كجا فرود مى‏آیى؟ پس به او خبر دادم.

به او گفتم و از منزلم خبرش دادم وقت صبح به نزدم آمد و خادمى كه بر سرش طبقى گذارده و انواع طعام ها در آن بود وى را همراهى مى‏ كرد، به او گفتم: رحمت خدا بر تو، این چیست؟

گفت: سبحان اللَّه!! مگر دیروز از حضرت ابى جعفر علیه السلام حدیث مزبور را نقل نكردم، این بگفت و مراجعت نمود.

حدیث (4)

پدرم رحمة اللَّه علیه از احمد بن ادریس، از محمّد بن احمد، از احمد بن هلال‏[1]، از متروك بن عبید از نشیط بن صالح[2]، از حكم بیّاع كرابیس (فروشنده كرباس) از حضرت ابى عبد اللَّه علیه السلام از پدر بزرگوارش علیه السلام نقل نموده كه آن حضرت فرمود:

رسول خدا صلى اللَّه علیه و آله و سلّم فرمودند: از علم و دانش میهمان است كه بدون اذن میزبانش روزه مستحبى نگیرد و از طاعت و فرمانبردارى زن از شوهرش به حساب مى‏ آید كه بدون اجازه و امر شوهرش روزه مستحبّى نگیرد و از صلاح و صحّت و خیر خواهى عبد نسبت به آقایش مى ‏باشد كه بدون اذن مولا و فرمان او روزه نگیرد و از احسان فرزند به پدر و مادرش محسوب مى‏شود كه بدون اذن ایشان روزه و حجّ و نماز مستحبى انجام ندهد و در غیر این صورت میهمان جاهل و زن عاصى و عبد فاسد و طاغى و حیله‏ گر و فرزند عاق و قاطع رحم قلمداد مى‏ شوند.

 



[1]- احمد بن هلال العبرتائیّ بغدادى، وى غالى بوده و به فرموده شیخ در فهرست در دینش متّهم مى ‏باشد

[2]- نشیط بن صالح بن عبد اللَّه بن صالح العجلى به فرموده علّامه( ره) در خلاصه ثقه مى ‏باشد.






نوع مطلب : اســـــــــــــــــــــــرار روزه، علل الشرایع، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
شنبه 3 شهریور 1397
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.





موضوعات
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی
ابزار وبلاگ نویسی

وبـــــــلاگ قـــــــــرآن و عـــــــترت

اخبار ایران:

اخبار جهان:

اخبار اقتصادی:

اخبار علمی

اخبار فناوری و اطلاعات

اخبار هنری:

اخباراجتماعی

اخبار ورزشی

--------------------------------------------------------------------------------------

آپلود نامحدود عکس و فایل

آپلود عکس

دریافت کد آپلود سنتر

--------------------------------------------------------------------------------------
Google

در این وبلاگ
در كل اینترنت
-------------------------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------------------- ساخت وبلاگ
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات