وبـــــــلاگ قـــــــــرآن و عـــــــترت
سایت تخصصی قــرآن شناسی و تــدبّر در قرآن کریم و معارف اهل البیت علیهم السّلام
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ


قال رسول الله صلی الله علیه

و آله و سلّم :


مَن اَرادَ عِلمَ الاَوَّلینَ وَالآخَرینَ،

فَلیُثَوِّرِ القُرآنَ


هر که علم اولین و آخرین را میخواهد،

باید آن را در قرآن بجوید.


کنزل العمال ج1 ص548




مدیر وبلاگ :سیّد محمّد روحانی
مطالب اخیر
نظرسنجی
میزان رضایتمندی خود را از مطالب وب سایت بیان بفرمایید






برچسبها



احادیث ناب امام رضا علیه السلام 


در مورد قرآن-قسمت دوّم


سوره نساء


آیه‌ی 58اِنّ اللهَ یَأمُرُكم اَن تُؤدّوا الاماناتِ اِلى اهلِها. 
محمد بن فُضیل گوید: امام رضا(ع) در باره‌ی این آیه كه
 خدا به شما فرمان می‌دهد كه سپرده ها را به صاحبان آنها بازگردانید..
فرمود:
آنان،
امامان از خاندان پیامبر هستند
كه هر یك امامت را به امام پس از خود می‌سپارند
و آن را به دیگران نمی‌دهند
و از اهلش نیز دریغ نمی‌دارند.
(تفسیر عیاشى1:240)
 

آیه‌ی 59یا ایّها الذینَ آمنوُا َطیعُوا اللهَ و اَطیعوا الرّسولَ و اولی الامرِ منكُم. 
ابان گوید: نزد امام رضا(ع) رفتم و پرسیدم: معنى این آیه چیست كه می‌فرماید:
اى كسانى كه ایمان آورده اید! خدا را اطاعت كنید و پیامبر و اولیاى امر خود را نیز پیروى كنید..
فرمود:
منظور على بن ابی‌طالب است.
آن گاه سكوت فرمود و چون سكوت وى به درازا كشید، پرسیدم: پس از وى كیست؟
فرمود:حسن
و مدّتى سكوت كرد. پرسیدم: پس از او چه كسى؟
فرمود:حسین.
گفتم: پس از او؟
فرمود:
على بن الحسین
و خاموش ماند...
و به همین سان، پس از نام بردن هر امام سكوت می‌فرمود و من می‌پرسیدم،
تا آن كه یكایك، همه‌ی امامان را نام برد.
(تفسیر عیاشى1:251)
 

آیه‌ی 140 اَن اِذا سَمِعتم آیات الله یُكفر بها و یُستَهزَئ بها فلا تقعُدوا مَعَهم حتّى یخوضوا فی حَدیث غیره اِنَّكم اِذاً مِثلٌهم. 
محمد بن فُضیل گوید: امام رضا(ع) در تبیین این آیه
... هر گاه شنیدید آیات خدا مورد انكار و ریشخند قرار می‌گیرد با آنان منشینید تا به سخنى جز آن درآیند، چرا كه در این صورت شما هم مثل آنان خواهید بود..
فرمود:
هر گاه شنیدى كه
كسى حق را انكار می‌كند
و آن را دروغ می‌شمارد
و اهل حق را دشنام می‌دهد،
از نزد او برخیز
و دیگر با او همنشین مشو.
(تفسیر عیاشى1:282)
 

 

سوره‌ مائده

آیه‌ی 33
 انّما جزآء الّذین یُحاربون الله و رسوله وَ یَسعَون فی الارضِ فساداً اَن یُقَتّلوا اَو یُصلّبوا او تُقَطّع ایدیهم و ارجُلُهم مِن خِلاف او یُنفوا مِن الارض. 
ابو اسحاق مدائنى گوید نزد امام رضا(ع) بودم كه فردى آمد و گفت: قربانت شوم! خداوند متعال می‌فرماید:
سزاى كسانى كه با خدا و پیامبر او می‌جنگند و در زمین به فساد می‌كوشند جز این نیست كه كشته شوند یا بر دار آویخته گردند یا دست و پایشان در خلاف جهت یكدیگر بریده شود یا از آن سرزمین تبعید گردند... معنى این سخن چیست؟
امام فرمود:
خدا چنین فرموده است.
پرسید: قربانت گردم، اگر چه كارى را انجام داد سزاوار یكى از این چهار كیفر است؟
امام فرمود:
اگر با خدا و رسولش از سر نبرد درآمد
و كسى را كشت،
... او را می‌كشند.
اگر كسى را كشت
و اموال او را هم ربود،
... او را می‌كشند و بر دار می‌آویزند.
اگر اموال كسى را ربود
ولى او را نكشت،
... دست و پایش را می‌برند.
اگر با خدا و رسول جنگید
و فساد پیشه كرد،
ولى كسى را نكشت
و مال كسى را نستاند،
... او را تبعید می‌كنند.
پرسید: قربانت گردم! تبعیدش چگونه است؟
امام فرمود:
او را از شهرى كه كارهاى ناشایست را در آن انجام داده است
به شهرى دیگر می‌فرستند
و به مردم آن دیار می‌نویسند
كه او تبعیدى است،
با او همخور و همنوش و همسر نشوید.
اگر از آن شهر به جایى دیگر رفت،
براى آنان نیز چنین می‌نویسند،
تا یك سال، كه او شرمگنانه توبه كند.
پرسید: اگر خواست از سرزمین اسلام بیرون رود و در دیار مشركان زندگى كند، چه باید كرد؟
امام فرمود:
اگر خواست به سرزمین شرك برود،
گردنش را می‌زنند.
( تفسیر عیاشى1:317)
 

آیه‌ی 64 بَل یَداهُ مَبسُوطَتانِ 
هشام بن مشرقى گوید: امام رضا(ع) فرمود:
خداوند آن گونه كه خود را وصف می‌كند،
یگانه است
و بی‌نیاز
و نور ...
آن گاه فرمود:
... بلكه هر دو دست او گشاده است.
با دست خود به دستان جضرت اشاره كردم و پرسیدم: آیا او دستى این گونه دارد؟
فرمود:
اگر چنین بود كه از آفریدگان به شمار می‌رفت.
(تفسیر عیاشى1:330)
 

آیه‌ی 67 یا ایّها الرّسول بلّغ ما اُنزِلَ الَیك مِن ربّك واِن لم تفعَل فما بلّغتَ رسالته واللهُ یَعصِمُك مِن الناس 
سهل بن قاسم نوشجانى نقل می‌كند كه كسى به امام رضا(ع) گفت: اى فرزند رسول خدا! از عروة بن زبیر چنین بازگفته اند كه پیامبر(ص) در تقیّه درگذشت.
امام فرمود:
از هنگامی‌ كه این آیه نازل شد
... ای پیامبر! آن چه از جانب پروردگارت بر تو نازل شده ابلاغ كن،
و اگر نكنى، پیامش را نرسانده اى،
و خدا تو را از گزند مردم نگاه می‌دارد..
پیامبر(ص) هر گونه تقیّه را به كنار نهاد
و فرمان خدا را ابلاغ فرمود،
و قریش هم هر چه خواستند انجام دادند.
ولى پیش از نازل شدن این آیه
شاید پیامبر تقیه می‌كرده است.
(عیون الاخبار2:130)
 

آیه‌ی 106 یا ایّها الذین آمنوا شهادة بینكم اذا حَضر اَحدكم الموت حینَ الوصیّة اثنان ذوا عدل منكم او آخران مِن غیركم. 
فُضیل بن ابى الحسن تفسیر این آیه را از امام رضا(ع) پرسید كه:
... اى كسانى كه ایمان آوردید! هنگامی‌ كه یكى از شما را مرگ در رسید، باید از میان خود دو عادل را در موقع وصیّت به شهادت میان خود فراخوانید، یا اگر در سفر بودید و ...دو تن از غیر خود را.
امام فرمود:
دو تن از شما؛ یعنى دو مسلمان،
و دو تن از غیر شما؛ یعنى از اهل كتاب،
و اگر از اهل كتاب یافت نشد، از مجوس.
زیرا پیامبر(ص) فرمود:
با آنان به سان اهل كتاب رفتار كنید...
(تفسیر عیاشى1:349)
 

آیه‌ی 111 و اِذ اَوحیتُ الى الحواریّین اَن آمِِنوا بی و برسولی قالوا آمنّا.. 
حسن بن على بن فضّال گوید: از امام رضا(ع) پرسیدم كه چرا حواریّون را بدین نام خوانده‌اند؟
فرمود:
مردم بر این باورند كه
این نامگذارى از آن جهت بوده
كه آنان رختشوى بودند
و جامه‌ها را از آلودگى می‌پیراستند
و این اسم از واژه‌ی نان سفید (خُبز حوار) گرفته شده است،
امّا ما معتقدیم كه آنان را از این رو (حوارى) گفته‌اند كه
دلى پاك داشتند
و با پند و اندرز زنگار گناه را از دیگران می‌زدودند.
پرسیدم چرا آنان را (نصارا) خوانده اند؟
فرمود:
چون از روستایى در سرزمین شام به نام (ناصره) بودند
كه مریم و عیسى پس از بازگشت از مصر
در آن اقامت گزیدند.
(علل الشرایع1:76)
 

 

سوره‌ انعام


آیه‌ی 59و ما تَسقُط مِن ورَقة اِلاّ یَعلَمُها و لا حبّة فی ظُلُمات الارض و لا رَطب و لا یابِس الاّ فی كتاب مُبین 
حسین بن خالد گوید: تفسیر این آیه را از امام رضا(ع) پرسیدم كه
... و هیچ برگى فرو نمی‌افتد مگر این كه آن را می‌داند و هیچ دانه اى در تاریكی‌هاى زمین و هیچ تر و خشكى نیست جز این كه در كتابى روشن است. 
فرمود:
ورقه (برگ) جنینى است كه از مادر سقط شود و به هنگام سقط فریادى برنیاورد.
حبّه (دانه) جنینى است كه در شكم مادر است و پیش از موعد سقط شود و به هنگام سقط بانگ برآورد.
رَطب (دانه) مُضغه است یعنى همان جنینى كه در رحم جاى گرفته و هنوز اندامش شكل نیافته است.
یابِس (خشك) جنینى است كه به كمال رسیده و همه‌ی پیكر او سامان گرفته است.
... و كتاب مبین،
یعنى امام آشكار. 
(تفسیر عیاشى1:361)
 

آیه‌ی 96وَ جَعَل اللّیلَ سَكَنا 
على بن بنت الیاس گوید:
از امام رضا(ع) شنیدم كه فرمود:
... خداوند شب را براى آرامش قرار داده،
و زنان را نیز مایه‌ی آرامش نهاده،
و ازدواج در شب
و اطعام مردم
سنّت است. 
(تفسیر عیاشى1:368)
 

آیه‌ی 98 و هو الّذی اَنشأكم مِن نَفس واحِدة فمُستَقرّ و مُستودَع 
محمّد بن فُضیل در باره‌ی این آیه كه می‌فرماید:
.. و او همان كسى است كه شما را از یك تن پدید آورد، پس قرارگاه(مستقرّ) و محل امانتى (مستودع) مقرّر كرد،
از امام رضا(ع) چنین نقل می‌كند:
.. آن ایمانى كه مستقرّ باشد
تا روز رستاخیز می‌ماند،
و آن چه امانى است،
خداوند آن را پیش فرا رسیدن مرگ
می‌ستاند. 
(تفسیرعیاشى1:368)
 

آیه‌ی 98و هو الّذی اَنشأكم مِن نَفس واحِدة فمُستَقرّ و مُستودَع 
احمد بن محمّد گوید:
امام رضا(ع) نزد بنی‌زریق ایستاد
و با صداى بلند مرا فرا خواند،
پاسخ كه دادم، فرمود:
پیامبر خدا(ص) كه رحلت فرمود،
مردم كوشیدند كه نور خدا را خاموش سازند،
امّا خداوند نور خویش را با امیرالمؤمنین تداوم بخشید.
ابوالحسن(ع) كه درگذشت،
ابن ابی‌حمزة و یارانش تلاش كردند
كه نور خدا را فرو نشانند،
امّا خدا خواست كه نورش همچنین بتابد.
اهل حق
هرگاه كسى بدانان وارد شود خرسند می‌شوند
و آن گاه كه فردى از میان آنان برود نگران نیستند،
زیرا به امر خویش یقین دارند...
امّا اهل باطل
اگر كسى به آنان افزوده شود شادمان می‌شوند
و هنگامى كه كسى از آنان بمیرد بر فقدان او فریاد برمی‌آورند،
چون در كار خود تردید دارند...
خداوند می‌فرماید: 
فمستقرّ و مستَودَع
امام صادق(ع) فرموده است:
مستقرّ آن است كه ثبوت دارد
و مستودع آن است كه امانتى است. 
(تفسیر عیاشى1:372)
 

آیه‌ی 103لا تُدركه الابصار و هو یُدرِك الابصار و هو اللّطیف الخَبیر 
فضل بن سهل ذوالریاستین از امام رضا(ع) پرسید:
جانم فدایت!
ما را از این اختلاف نظر مردم در باره‌ی رؤیت آگاه ساز
كه برخى می‌گویند: خداوند می‌بیند
و بعضى می‌گویند: نمى‌بیند.
امام فرمود:
این ابوعبّاس!
هر كس خدا را به چیزى جز آن چه خود را بدان توصیف كرده، وصف كند،
بر او دروغ بسته است.
خداوند گفته است: 
... چشمها او را درنمی‌یابند و اوست كه دیدگان را درمی‌یابد و او لطیف آگاه است.
این دیدگان همین چشم‌ها نیست،
دیده‌اى كه در نهان است
و وهم ما را بدان راهى نیست
و چگونگى آن به درك نمی‌گنجد. 
(تفسیر عیاشى1:372)
 

آیه‌ی 103لا تُدركه الابصار و هو یُدرِك الابصار و هو اللّطیف الخَبیر 
اشعث بن حاتم گوید:
از امام رضا(ع) پیرامون توحید پرسیدم،
امام فرمود:
آیا قرآن نخوانده‌اى؟
پاسخ دادم: چرا.
فرمود:
این آیه را بخوان كه
چشم ها او را درنمی‌یابند و اوست كه دیدگان را درمی‌یابد و او لطیف آگاه است..
من خواندم.
پرسید:
دیدگان یعنى چه؟
گفتم: همین چشمان.
فرمود:
خیر!
مقصود (اوهام) است.
یعنى وهم‌ها چگونگى او را درنمی‌یابند
و او هر فهمى را درك می‌كند. 
(المحاسن 239)
 

آیه‌ی 125فَمَن یُرد اَن یَهدِیَه یَشرَح صَدرَهُ للاسلامِ و من یُرِد اَن یُضِلّهُ یَجعَل صَدرهُ ضیّقاً حرَجاً كانّما یصَّعَّدُ الى السمآء.. 
حمدان بن سلیمان نیشابورى از امام رضا(ع) پیرامون این آیه پرسید كه می‌فرماید:
. پس كسى را كه خدا بخواهد او را هدایت نماید دلش را به پذیرش اسلام می‌گشاید و هر كه را بخواهد گمراه كند، دلش را سخت تنگ می‌گرداند چنان كه گویى به‌زحمت در آسمان بالا می‌رود...
امام فرمود:
هر كس را كه خداوند بخواهد
با ایمان آوردن،
به بهشت و سراى كرامت آخرت
رهنمون شود،
او را سینه اى فراخ می‌دهد
تا به فرمان خدا تسلیم باشد
و بدو اعتماد ورزد
و به وعده‌ی پاداش الهى اطمینان كند.
و هر كس را كه بخواهد
به دلیل كفر ورزیدن و نافرمانى در دنیا،
او را از بهشت خویش دور سازد،
سینه اش را سخت تنگ می‌كند
به گونه اى كه حتّى در كفر خود تردید دارد
و از باورهاى خویش نگران و سرگردان است،
چندان كه گویا به آسمان فرا می‌شود...
این گونه است كه
خداوند ناپاكى را در كسانى قرار می‌دهد
كه ایمان نمی‌آورند. 
(معانى الاخبار 145)
 

آیه‌ی 141وَ آتوا حقّه یَومَ حصادِه و لاتُسرفوا 
احمد بن محمّد چنین گوید كه
اگر كسى با دو دست خود صدقه می‌داد،
امام رضا(ع) آن را از نمونه‌هاى اسراف می‌شمرد
و یك بار فرمود:
اگر پدرم امام كاظم(ع) چنین صحنه‌اى را می‌دید
كه یكى از خدمتگزاران با دو دست خود صدقه می‌دهد،
بانگ برمی‌داشت كه
با یك دست و مشت‌مشت به او صدقه دهید...
و اگر خواستید از خوشه‌ی گندم به او عطا كنید،
آن را خوشه‌خوشه بدهید. 
(تفسیر عیاشى:379)
 

آیه‌ی 141وَ آتوا حقّه یَومَ حصادِه و لاتُسرفوا 
حسن بن على گوید:
از امام رضا(ع) درباره‌ی این آیه پرسیدم كه
... و حقّ (بینوایان از) آن را در روز بهره‌بردارى از آن بدهید!
امام فرمود:
یك مشت و دو مشت
به كسى داده می‌شود
كه در آن جا حاضر باشد. 
(تفسیر عیاشى1:377)
 

آیه‌ی 141وَ آتوا حقّه یَومَ حصادِه و لاتُسرفوا 
سعد بن سعد از امام رضا(ع) پرسید كه
اگر كسى محصول خود را برداشت می‌كرد
و بینوایان در آن جا نبودند،
چه كند؟
امام فرمود:
وظیفه اى ندارد. 
(تفسیر على بن ابراهیم 206)
 

 

سوره‌ انفال


آیه‌ی 41وَ اعلَموا اَنّما غنِمتم مِن شیئ فاِنّ للهِ خُمُسَهُ و لِلرَسول و لِذی القُربى و الیَتامی‌ و المَساكین... 
بزنطى این آیه را نزد امام رضا(ع) خواند
... و بدانید كه هر چیزى را به غنیمت گرفتید، یك پنجم آن براى خدا و براى پیامبر و براى خویشاوندان و یتیمان و بینوایان و درماندگان است... 
و پرسید: اگر شمار یكى از این گروهها بیشتر باشد و شمار دیگرى كمتر، چه باید كرد؟
امام فرمود:
این امر به تشخیص امام است، آیا ندیده اى كه پیامبر(ص) چگونه رفتار می‌كرد...؟ آن گونه كه خود تشخیص می‌داد. امام نیز همین سان است. 
(مسندالرضا1:335)
 

 

سوره‌ توبه


 

آیه‌ی 60اِنّما الصَدَقاتُ للفُقَراء و المَساكینَ... 
احمد بن محمّد بن ابىنصر نقل می‌كند كه از امام رضا(ع) پرسیدم كه
اگر كسى سهمی‌ از مال خود را وصیّت كند . ما ندانیم كه مقصود او چه اندازه بوده است، باید چه كنیم؟
فرمود:
سهام هشت بخش است، از همین رو، پیامبر(ص) آن را چنین تقسیم می‌كرد.
سپس امام این آیه را خواند:
...صدقات تنها به تهیدستان، بینوایان، متصدّیان گردآورى و پخش آن، و كسانى كه دلشان به دست آورده می‌شود، و در راه آزادى بردگان، و وامداران، و در راه خدا و در راه مانده اختصاص دارد.... به هر یك از این هشت مورد یك سهم گفته می‌شود.
(تفسیر عیاشى1:90)
 

آیه‌ی 67نَسُوا اللهَ فَنَسیَهُم... 
عبدالعزیز بن مسلم گوید: پیرامون این آیه از امام رضا(ع) پرسیدم: ... خدا را فراموش كردند، پس خدا هم فراموششان كرد. 
فرمود:
خداوند متعال فراموشى و اشتباه ندارد، این آفریدگان هستند كه فراموش می‌كنند و اشتباه می‌نمایند. آیا این آیه را نشنیده‌اى كه می‌فرماید: ... و پروردگارت هرگز فراموشكار نبوده است (مریم64)بلكه خداوند در كیفر كسانى كه او و روز رستاخیز را از یاد برده باشند، آنان را از یاد خودشان می‌بَرَد. همان گونه كه در جاى دیگرى می‌فرماید: و به سان كسانى نباشید كه خدا را فراموش كردند، پس خدا آنان را از یاد خودشان بُرد و آنان گناهكارند(حشر19) و در جاى دیگر می‌فرماید: پس امروز ما آنان را از یاد می‌بریم همان گونه كه آنان این روز دیدار را فراموش كردند (اعراف 51)... یعنى ما آنان را به خود وامی‌گذاریم همان سان كه آنان آمادگى براى رویارویى با این روز را وا نهادند.
(عیون الاخبار1:125)
 

آیه‌ی 80 تا 84استغفَرتَ لَهُم اَو لا تستَغفِر لَهم اِن تَستَغفر لَهُم سبعینَ مرّة فَلَن یَغفِرَ اللهُ لَهم.... 
عبّاس بن هلال از امام رضا(ع) باز می‌گوید كه
خداوند متعال به حضرت محمّد(ص) فرمود: اگر هفتاد بار براى ایشان آمرزش بخواهى خدا آنان را نخواهد آمرزید... پیامبر براى آنان یكصد بار آمرزش خواست تا خدا آنان را ببخشاید، سپس خداوند این آیه را فرو فرستاد كه چه براى آنان آمرزش بخواهى و چه نخواهى (یكسان است)
و سپس فرمود: و هرگز بر مرده اى از آنان نماز مگزار و بر سر قبرش نایست... از آن پس بود كه پیامبر(ص) براى آنان آمرزش نخواست و بر گور ایشان نایستاد.
(تفسیر عیاشى1:100)
 

آیه‌ی 94وَسَیَرَى اللهُ عمَلَكُم و رَسُولُهُ. 
محمّد بن فُضیل گوید: از امام رضا(ع) از تفسیر این آیه پرسیدم كه... و بزودى خدا و رسولش عمل شما را خواهند دید. 
امام فرمود:
هر بامداد، رفتار نیكان و بدكاران امّت پیامبر(ص) بر وى نمایان می‌شود، پس پرهیز داشته باشید.
(تفسیر عیّاشى 1:109)
 

آیه‌ی 119یا ایّها الّذین آمنوا اتّقوا اللهَ و كونوا مَعَ الصّادقین. 
ابن ابى نصر از امام رضا(ع) درباره این آیه از امام رضا(ع) پرسید كه...اى كسانى كه ایمان آورده اید! از خدا پروا كنید و با صادقان(راستان) باشید. امام در پاسخ فرمود:
صادقان یعنى امامان و كسانى كه در پیروى از ایشان راستین هستند.
(كافى1:208)
 

 

سوره‌ یونس


 

آیه‌ی 58قل بِفَضلِ اللهِ و برحمَتِه فبِذلِكَ فلیَفرَحوا هو خَیر مِمّا یَجمَعون. 
محمّد بن فضل این أیه را نزد امام رضا(ع) خواند كه.. بگو به فضل و رحمت خداست كه مؤمنان باید شاد شوند.
امام فرمود:
همراهى با ولایت محمّد و آل محمّد علیهم السلام، برتر از هر آن چیزى است كه دیگران از دنیاى خود می‌اندوزند. 
(كافى1:423)
 

آیه‌های 90 و 91آلآنَ و قَد عَصَیتَ قبلُ و كُنتَ مِنَ المُفسِدین. فالیَومَ نُنَجّیكَ ببَدَنُكَ لِتَكونَ لِمَن خلفَكَ آیةً. 
ابراهیم بن محمّد همدانى گوید:
از امام رضا(ع) پرسیدم:
چرا خداوند فرعون را غرق كرد، در حالى كه او ایمان آورده و به یگانگى خداوند اعتراف كرده بود؟
امام فرمود:
او هنگامی‌ كه گرفتارى را دید، ایمان آورد، و این پذیرفته نیست. این حكم خداست كه بر گذشتگان و آیندگان چنین روا داشته: ... پس چون سختى عذاب ما را دیدند، گفتند:فقط به خدا ایمان آوردیم و اینك بدان چه با او شریك می‌كردیم كافریم. و هنگامی‌ كه عذاب ما را دیدند، دیگر ایمانشان برى آنان سودى ندارد. (مؤمن84) و فرموده است: روزى كه پاره اى از نشانه هاى پروردگارت پدید آید، كسى كه پیشتر ایمان نیاورده یا خیرى در ایمان آوردن خود به دست نیاورده، ایمان آوردنش سود نمی‌بخشد. (انعام158) فرعون نیز این گونه بود .. وقتى كه در آستانه غرق شدن قرار گرفت، گفت: ایمان آوردم كه هیچ معبودى جز آن كه بنىاسرائیل به او گرویده اند، نیست و من از تسلیم شدگانم. پس به او گفته شد: اكنون؟ در حالى كه پیش از این نافرمانى می‌كردى و از تباهكاران بودى؟ پس امروز تو را با زره خودت به بلندى می‌افكنیم تا براى آنان كه از پىِ تو می‌آیند عبرتى باشد... و فرعون از سر تا پا در لباسى آهنین بود. هنگامی‌ كه غرق شد خداوند او را از آب بیرون افكند تا براى آیندگان درسى باشد و او را ببینند كه با آن جامه هاى سنگین آهنى اینك در بلندى قرار گرفته است، در حالى كه طبیعت جسم سنگین آن است كه در آب فرو رود و بالا نیاید. این خود نشانه اى است. دلیل غرق فرعون را در جاى دیگرى نیز می‌توان یافت، زیرا او هنگامی‌ كه در آٍستانه مرگ بود، به خدا متوسّل نشد بلكه موسى را یاد كرد و خدا چنین وحى كرد كه: اى موسى! تو كه فرعون را نیافریدى، پس نمی‌توانى او را رهایى بخشى! اما اگر از من خواسته بود او را نجات می‌دادم. 
(علل الشرایع1:55)
 

 

سوره‌ هود 


آیه‌ی 7و هُوَ الّذی خلقَ السّماواتِ و الارضَ فی سِتّة ایّام و كان عرشُهُ عَلى الماء لیَبلُوَكم ایّكم احسنُ عملاً.. 
اباصلت هروى گوید:
مأمون از امام رضا(ع) تفسیر این آیه را پرسید كه ... و اوست كسى كه آسمان‌ها و زمین را در شش هنگام آفرید و عرش او بر آب بود، تا شما را بیازماید كه كدام یك نیكوكارترید.
امام در پاسخ فرمود:
خداوند متعال عرش و آب و فرشتگان را پیش از آسمان‌ها و زمین آفریده بود.
پس استدلال فرشتگان براى وجود خداى عزّوجلّ، آفرینش خودشان و عرش و آب بود.
آن‌گاه خدا عرش را بر آب قرار داد تا قدرت خویش را به فرشتگان بنمایاند و آنان بدانند كه او بر هر كارى تواناست.
پس از آن، با قدرت، عرش را برداشت
و آن را بالاتر از آسمان‌هاى هفت‌گانه نهاد،
و در حالى كه خود بر عرش بود، با این كه مى‌توانست آسمان‌ها و زمین را در چشم‌برهم‌زدنى خلق كند، آنها را در شش روز بیافرید،
تا آفرینش تدریجى آنها را به فرشتگان نشان دهد
و آنان براى وجود خداى متعال، به خلقت مرحله به مرحله استدلال كنند.
خداوند عرش را براى نیاز خویش نیافرید؛
چون او را به عرش و دیگر آفریده‌ها احتیاجى نیست
و به بودنِ بر فراز عرش وصف نمى‌شود؛
زیرا جسم نیست...
خداوند بسیار برتر از آن است كه به ویژگى‌هاى مخلوقات توصیف گردد.
امّا این كه فرمود: 
...تا شما را بیازماید كه كدام یك نیكوكارترید... 
خداوند متعال آنان را بیافرید تا با تكلیف اطاعت و بندگى، انسان‌ها را بیازماید،
نه این كه خلقت خود را امتحان و تجربه كند؛
زیرا او همواره به همه چیز داناست.
مأمون گفت: اى ابوالحسن! خدا بر تو آسان فرماید كه بر من آسان كردى!
(التوحید320)

 





نوع مطلب : احادیث فضائل تلاوت قرآن ، احادیث در تمام زمینه ها، امـــــــام رضـــــــــــــــــــا، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
یکشنبه 7 آبان 1396
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.





موضوعات
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی
ابزار وبلاگ نویسی

وبـــــــلاگ قـــــــــرآن و عـــــــترت

اخبار ایران:

اخبار جهان:

اخبار اقتصادی:

اخبار علمی

اخبار فناوری و اطلاعات

اخبار هنری:

اخباراجتماعی

اخبار ورزشی

--------------------------------------------------------------------------------------

آپلود نامحدود عکس و فایل

آپلود عکس

دریافت کد آپلود سنتر

--------------------------------------------------------------------------------------
Google

در این وبلاگ
در كل اینترنت
-------------------------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------------------- ساخت وبلاگ
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic