وبـــــــلاگ قـــــــــرآن و عـــــــترت
سایت تخصصی قــرآن شناسی و تــدبّر در قرآن کریم و معارف اهل البیت علیهم السّلام
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ


قال رسول الله صلی الله علیه

و آله و سلّم :


مَن اَرادَ عِلمَ الاَوَّلینَ وَالآخَرینَ،

فَلیُثَوِّرِ القُرآنَ


هر که علم اولین و آخرین را میخواهد،

باید آن را در قرآن بجوید.


کنزل العمال ج1 ص548




مدیر وبلاگ :سیّد محمّد روحانی
مطالب اخیر
نظرسنجی
میزان رضایتمندی خود را از مطالب وب سایت بیان بفرمایید






برچسبها





باب هشتاد و ششم

سرّ مدح نمودن حق تعالى از كسانیكه در سحر استغفار مى‏ كنند


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-مطلب شماره 300


حدیث (1)

 پدرم رحمة اللَّه علیه از على بن ابراهیم، از پدرش، از حسن بن محبوب از معاویة عمّار، وى مى‏ گوید:

شنیدم از حضرت ابا عبد اللَّه علیه السلام كه در ذیل آیه شریفه: وَ بِالْأَسْحارِ هُمْ یَسْتَغْفِرُونَ‏ مى ‏فرمودند: آنان در پایان شب و آخر نماز وتر هفتاد مرتبه استغفار مى‏ كنند.

حدیث (2)

 پدرم رحمة اللَّه علیه از سعد بن عبد اللَّه، از احمد بن محمّد، از محمّد بن اسماعیل بن بزیع، از ابى اسماعیل سرّاج از عبد اللَّه بن مسكان، از عبد اللَّه بن ابى یعفور، از حضرت ابى عبد اللَّه علیه السلام نقل كرده كه آن جناب فرمودند: در نماز وتر هفتاد مرتبه استغفار كن و در هنگام استغفار دست چپ را بلند كن و با دست راست عدد استغفار را بشمار.

حدیث (3)

 محمّد بن الحسن رحمة اللَّه علیه از محمّد بن یحیى عطّار، از محمّد بن احمد از ابو سعید آدمى، از احمد بن عبد العزیز رازى، از برخى اصحاب، وى مى ‏گوید:

حضرت ابى الحسن اوّل (امام كاظم علیه السّلام) هر گاه از ركوع در آخر ركعت نماز وتر سر برداشته و مى‏ ایستادند به درگاه الهى عرض مى‏ كردند:

اللّهم انّك قلت فی كتابك المنزل

 (بار خدایا خود در كتاب عزیزت فرموده ‏اى):

كانُوا قَلِیلًا مِنَ اللَّیْلِ ما یَهْجَعُونَ وَ بِالْأَسْحارِ هُمْ یَسْتَغْفِرُونَ

الذّاریات/17

 و از شب اندكى را خواب مى‏ كردند و سحرگاهان از درگاه خدا طلب آمرزش و مغفرت مى‏ كنند

طال و اللَّه هجوعى و قلّ قیامى 

(به خدا سوگند خواب من در شب طولانى شد و قیامم در آن اندك)

 و هذا السّحر و انا استغفرك لذنوبى استغفار من لا یملك لنفسه ضرّا و لا نفعا و لا موتا و لا حیاة و لا نشورا 

(و این است سحر و من براى گناهانم در آن از تو طلب آمرزش مى‏ كنم، طلب نمودن كسى كه مالك ضرر و نفع و مرگ و حیات و نشور خود نیست) سپس به سجده مى‏ رفتند.

حدیث (4)

جعفر بن على بن الحسن بن على بن عبد اللَّه بن مغیره، از جدّش حسن بن على، از عبّاس بن عامر، از جابر از ابى عبیدة الحذّاء، از حضرت ابى جعفر علیه السلام نقل كرده كه آن جناب در ذیل آیه شریفه:

تَتَجافى‏ جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضاجِعِ یَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفاً وَ طَمَعاً

سجده/16

شبها پهلو از بستر خواب حركت دهند و با بیم و امید در نماز شب خداى خود را بخوانند...

فرمودند: شاید تو مى ‏پندارى كه این جماعت كه حق تعالى در قرآن آنها را ستوده اصلا شب‏ها را خواب ندارند؟

ابو عبیده مى ‏گوید: محضر مباركش عرضه داشتم: خدا و رسول و فرزند و رسولش داناتر هستند و من چیزى نمى‏ دانم.

سپس ابو عبیده گفت: حضرت فرمودند: براى این بدن لازم است كه استراحت كرده و مقدارى بخوابد تا نفس و روح از آن جارى شود و وقتى روح خارج شد بدن استراحت مى ‏كند و پس از آنكه روح به بدن برگشت بدن با قوّه و نیروى بیشترى به كار مى‏پردازد، بارى حق تعالى در آیه مذكور آن جماعت را ستوده و مى ‏فرماید: شبها پهلو از بستر خواب حركت دهند و با بیم و امید در نماز شب خداى خود را بخوانند، این آیه در شأن امیر المؤمنین علیه السلام و اتباعش از شیعیان ما نازل شده چه آنكه ایشان در اوّل شب مى‏ خوابند و وقتى دو ثلث از شب گذشت یا مقدارى كه خدا مى‏ خواهد از خواب برخاسته و به درگاه الهى پناه برده در حالى كه به عبادتش راغب و از عذابش بیمناك و در رحمت و آنچه نزد او است طمع و امید دارند، خداوند رحمان آنها را در كتابش یاد كرده پس از آنچه به ایشان داده تو را اطّلاع داده و خاطرنشان كرده كه ایشان را در جوار رحمتش اسكان داده و در بهشت برینش داخل نموده و از هر خوف و هراسى ایمن شان نموده است.

ابو عبیده مى ‏گوید: محضر مباركش عرضه داشتم: فدایت شوم اگر در آخر شب از

خواب برخاستم چه بگویم؟

حضرت فرمودند: هر گاه از خواب برخاستى بگو:

الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِینَ‏ 

حمد و سپاس مر خداوند جهانیان است.

و صلّى اللَّه على المرسلین 

خداوند درود و رحمت فرستد بر پیامبران.

و الحمد للَّه الّذى یحیى الموتى و یَبْعَثُ مَنْ فِی الْقُبُورِ 

حمد سزاوار خداوندى است كه مردگان را زنده نموده و اهل قبور را مبعوث مى‏ گرداند.


پس هر گاه این عبادات را گفتى پلیدى و وسوسه شیطان از تو

 ان شاء اللَّه تعالى برطرف مى‏ شود.

 





نوع مطلب : تــــدبّــــــر در قــــــــرآن، اســـــــــــــــــــــــرار نماز، علل الشرایع، 
برچسب ها : تدبّر در قرآن،
لینک های مرتبط :
          
سه شنبه 30 مرداد 1397





باب هشتاد و پنجم

چرا شخص وقتى به نماز شب مى ‏ایستد صدایش را بلند كند؟


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-مطلب شماره 299


حدیث (1)

 پدرم رحمة اللَّه علیه از سعد بن عبد اللَّه، از احمد بن محمّد بن خالد، از على بن‏ اسباط، از عمویش یعقوب بن سالم وى از حضرت ابا عبد اللَّه علیه السلام پرسید: شخص در آخر شب براى نماز مى ‏ایستد آیا صدایش را به قرائت حمد بلند كند یا نه؟

حضرت فرمودند: براى شخص سزاوار است وقتى براى نماز شب ایستاد صدایش را به اهلش برساند تا آنهایى كه خواب هستند بیدار شده و آنها نیز از خود تحرّكى نشان دهند.






نوع مطلب : اســـــــــــــــــــــــرار نماز، علل الشرایع، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
سه شنبه 30 مرداد 1397





باب هشتاد و چهارم

 برخى از اسرار و خواص نماز شب‏


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-مطلب شماره 298


حدیث (1)

پدرم رحمة اللَّه علیه از محمّد بن یحیى عطّار، از محمّد بن احمد، از ابى زهیر نهدى، از آدم بن اسحاق، از برخى اصحابش، از حضرت ابى عبد اللَّه علیه السلام، حضرت فرمودند:

بر شما باد به نماز در شب زیرا آن سنّت پیامبر شما و عمل افراد صالح قبل از شما بوده، نماز شب مرض را از اجساد شما دور مى‏ كند.

و نیز حضرت فرمودند: 

نماز شب صورت را نورانى و بوى را خوش نموده و موجب جلب روزى است.

حدیث (2)

محمّد بن الحسن رضى اللَّه عنه، از محمّد بن یحیى عطّار، از محمّد بن احمد، از ابراهیم بن اسحاق، از محمّد بن سلیمان دیلمى، از پدرش، وى مى ‏گوید: حضرت ابى عبد اللَّه علیه السلام فرمودند:

اى سلیمان قیام در شب را ترك مكن زیرا مغبون كسى است كه از قیام در شب محروم باشد.

حدیث (3)

پدرم رحمة اللَّه علیه از محمّد بن یحیى، از محمّد بن الحسین بن ابى الخطّاب، از على بن اسباط، از محمّد بن على بن ابى عبد اللَّه، از حضرت ابى الحسن علیه السلام نقل كرده كه آن جناب در ذیل فرموده حق تعالى:

وَ رَهْبانِیَّةً ابْتَدَعُوها ما كَتَبْناها عَلَیْهِمْ إِلَّا ابْتِغاءَ رِضْوانِ اللَّهِ(1)

 رهبانیة و تارك دنیا بودن را بدعت نهادند، ما بر آنها جز آنكه رضا و خشنودى خدا را طلبند چیزى ننوشتیم

فرمودند: مقصود از «رضوان اللَّه» نماز شب مى ‏باشد.

حدیث (4)

پدرم رحمة اللَّه علیه از محمّد بن یحیى عطّار، از محمّد بن حسان رازى، از محمّد بن على، وى مرفوعا حدیث را نقل كرده و گفته: رسول خدا صلى اللَّه علیه و آله و سلّم فرمودند:

كسى كه در شب نماز خواند صورتش در روز نیكو به نظر مى ‏آید.

حدیث (5)

پدرم رحمة اللَّه علیه از على بن ابراهیم، از پدرش، از محمّد بن ابى عمیر، از هشام بن سالم، از حضرت ابى عبد اللَّه علیه السلام در ذیل فرموده حقّ عزّ و جل:

إِنَّ ناشِئَةَ اللَّیْلِ هِیَ أَشَدُّ وَطْئاً وَ أَقْوَمُ قِیلًا(2)

(البتّه نماز شب بهترین شاهد اخلاص و صفاى قلب و دعوى صدق ایمان است)

 حضرت فرمودند: مقصود از «أَقْوَمُ قِیلًا» برخاستن شخص از بستر استراحت و در مقابل حق عزّ و جل عبادت كردن است و غیر از این معنا، معناى دیگر مراد نیست.

حدیث (6)

 پدرم رحمة اللَّه علیه از محمّد بن اسحاق بن خزیمه نیشابورى از حریش بن‏ محمّد بن حریش نقل كرده كه وى گفت: از جدّم شنیدم كه مى‏گفت: شنیدم انس بن مالك مى‏ گفت: از رسول خدا صلى اللَّه علیه و آله شنیدم كه مى‏فرمودند: دو ركعت در دل شب نماز خواندن نزد من محبوب‏تر است از دنیا و آنچه در آن مى ‏باشد.

حدیث (7)

 پدرم رحمة اللَّه علیه از على بن ابراهیم، از پدرش، از حمّاد بن عیسى، از ابراهیم بن عمر از كسى كه براى او حدیث گفته از حضرت ابى عبد اللَّه علیه السلام نقل كرده كه آن جناب در ذیل فرموده حق تعالى: إ

اِنَّ الْحَسَناتِ یُذْهِبْنَ السَّیِّئاتِ(3)‏

كارهاى نیك اعمال زشت را محو مى‏ كنند

 فرمودند: نماز مؤمن در شب گناهان روز را محو مى‏ نماید.

حدیث (8)

 و با همین اسناد از حماد بن عیسى، از حریز، از زراره نقل كرده كه وى گفت:

محضر مبارك حضرت ابى جعفر علیه السلام عرض كردم: مراد از آیه :

 آناءَ اللَّیْلِ ساجِداً وَ قائِماً یَحْذَرُ الْآخِرَةَ وَ یَرْجُوا رَحْمَةَ رَبِّهِ، قُلْ هَلْ یَسْتَوِی الَّذِینَ یَعْلَمُونَ وَ الَّذِینَ لا یَعْلَمُونَ(4)

 چیست؟ حضرت فرمودند: مقصود نماز شب است.

حدیث (9) 

محمّد بن على ماجیلویه از محمّد بن یحیى عطّار، از محمّد بن احمد، از موسى بن جعفر بغدادى، از محمّد بن الحسن بن شمون از على بن محمّد نوفلى، وى مى‏ گوید:

شنیدم از او كه مى‏ فرمود:

بنده خدا در شب مى‏ ایستد براى عبادت پس چرت و پینكى به او چیره مى ‏شود و وى را به راست و چپ مایل مى ‏نماید در حالى كه چانه ‏اش روى سینه ‏اش افتاده در این وقت حق تبارك و تعالى امر مى ‏فرماید كه ابواب آسمان را بگشایند آنگاه به فرشتگانش مى‏ فرماید: به بنده من بنگرید با عبادتى كه بر او واجب نكرده ‏ام به من تقرّب مى‏جوید و امید بر آوردن سه حاجتش را از من دارد، گناهى كه كرده بیامرزم، توبه ‏اش را مكرّر بپذیرم، روزى و رزقش را اضافه كنم، شما فرشتگان من شاهد باشید كه هر سه را براى او جمع كردم.

 

 ===========

1-حدید/27

2-مزمل/6

3-هود/114

4-زمر/9






نوع مطلب : تــــدبّــــــر در قــــــــرآن، اســـــــــــــــــــــــرار نماز، علل الشرایع، 
برچسب ها : تدبّر در قرآن،
لینک های مرتبط :
          
سه شنبه 30 مرداد 1397




باب هشتاد و سوّم

سرّ محروم ماندن شخص از خواندن نماز شب‏


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-مطلب شماره 297



حدیث (1)

پدرم رحمة اللَّه علیه از محمّد بن یحیى عطّار، از عمران بن موسى، از حسن بن على بن نعمان، از پدرش از برخى رجالش، وى گفت: مردى محضر مبارك امیر المؤمنین علیه السّلام مشرّف شد و عرض كرد:

یا امیر المؤمنین: من از خواندن نماز شب محروم هستم چه كار كنم؟

امیر المؤمنین علیه السّلام فرمودند: گناهانت تو را مقیّد و ممنوع از خواندن نماز شب كرده ‏اند.


حدیث (2) 

محمّد بن الحسن رحمة اللَّه علیه از محمّد بن حسن صفّار از هارون بن مسلم، از على بن حكم، از حسین بن حسن كندى، از حضرت ابى عبد اللَّه علیه السّلام نقل كرده كه آن جناب فرمودند:

 شخص یك دروغ مى‏ گوید و به واسطه آن از خواندن نماز شب محروم مى‏ گردد و وقتى از نماز شب محروم شد، از روزى و رزق نیز محروم مى‏ گردد.

 






نوع مطلب : اســـــــــــــــــــــــرار نماز، علل الشرایع، علل الشرایع(اسرار)، احادیث در تمام زمینه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
سه شنبه 30 مرداد 1397




باب هشتاد و دوّم

وضعیّت قضاء نوافل بر كسى كه به واسطه 

مریضی آنها را ترك كرده‏


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-مطلب شماره 296


حدیث (1)

پدرم رحمة اللَّه علیه از سعد بن عبد اللَّه، از احمد بن محمّد بن عیسى، از على بن حدید و عبد الرّحمن بن ابى نجران از حمّاد، از حریز، از محمّد بن مسلم، از حضرت ابى جعفر علیه السّلام، محمّد بن مسلم میگوید: محضر مبارك امام علیه السّلام عرض كردم:

شخصى بیمار شد پس از انجام دادن مستحبّات امتناع نمود و در نتیجه نافله را ترك كرد حكم وى چیست؟

حضرت فرمود: اى محمّد نافله فریضه نیست، اگر خواست آن را قضاء كند البته برایش بهتر است و اگر قضاء هم نكند تكلیفى بر او نیست.

حدیث (2)

 پدرم رحمة اللَّه علیه از على بن ابراهیم، از پدرش، از محمّد بن ابى عمیر، از مرازم نقل كرده كه وى گفت:

اسماعیل بن جابر از حضرت ابى عبد اللَّه علیه السّلام سؤال كرد و عرضه داشت:

نوافل زیادى بر عهده من هست چگونه آنها را انجام دهم؟

حضرت فرمودند: تمام را قضا نما.

عرض كردم: نوافل فوت شده بیش از آن است كه قضا كنم.

حضرت فرمودند: تمام را قضا نما.

عرض كرد: تعداد آنها را نمى ‏دانم چه مقدار است.

حضرت فرمودند: پى‏گیرى كن ببین چه مقدار بوده.

مرازم مى‏ گوید: من مدّت چهار ماه مریض بودم و در این مدّت نافله نخواندم.

حضرت فرمودند: قضا آنها بر تو نیست زیرا شخص مریض مانند صحیح و سالم نمى‏ باشد زیرا هر چه بر انسان غلبه كند و به واسطه غلبه از او تكلیفى فوت گردد حق تعالى سزاوارتر است به این كه عذر او را بپذیرد و از او تكلیف فوت شده را مطالبه نفرماید.

 






نوع مطلب : اســـــــــــــــــــــــرار نماز، علل الشرایع، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
سه شنبه 30 مرداد 1397




باب هشتاد و یكم 

 تنها ایستادن مأموم در صف جماعت‏


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-مطلب شماره 295


حدیث (1)

پدرم رحمة اللَّه علیه از سعد بن عبد اللَّه، از ایّوب بن نوح، از محمّد بن فضل، از ابى الصّباح الكنانى، وى میگوید از حضرت امام صادق علیه السّلام پرسیدم: آیا مأموم مى‏ تواند به تنهایى در صف بایستد؟

حضرت فرمودند: اشكالى ندارد زیرا صفوف از تك تك و یكى بعد از یكى افراد تشكیل مى ‏شود یعنى اینطور نیست كه صف ناگهان و یك جا و در آن واحد تحقّق یابد بلكه از آمدن افراد یكى پس از دیگرى درست میشود.






نوع مطلب : اســـــــــــــــــــــــرار نماز، علل الشرایع، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
سه شنبه 30 مرداد 1397




باب هشتادم 

 شستن منى و زدودنش از لباس‏


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-مطلب شماره 294


حدیث (1) 

پدرم رحمة اللَّه علیه از على بن ابراهیم، از پدرش، از حمّاد، از حریز، از زراره نقل كرده كه وى گفت: محضر مبارك ابو جعفر علیه السّلام عرض كردم: به جامه‏ام خون بینى یا نجاست دیگر و یا ذرّه‏اى از منى اصابت كرد، آن جا را نشان گذاردم تا به آب رسیدم آب بكشم، دست به آب یافتم و زمان نماز نیز فرا رسید ولى فراموش كردم كه جامه ‏ام متنجّس شده، پس نماز خواندم سپس بعد از نماز متذكّر آن شدم تكلیفم چیست؟

حضرت فرمودند: باید نماز را اعاده كرده و آن مكان را آب بكشى.

زراره مى‏ گوید: عرض كردم: اگر جاى اصابت نجس را نیافتم ولى قطع داشتم كه نجس به جامه‏ ام رسیده و هر چه تفحّص كردم آن را نیافتم ولى بعد از نماز آن را پیدا كردم در این صورت تكلیف چیست؟

حضرت فرمودند: آن را آب بكش و نماز خود را اعاده نما.

گفت: محضرش عرض كردم: اگر گمان كردم كه نجاستى به لباسم اصابت نمود و یقین ننمودم، پس نظر كرده چیزى را ندیدم ولى بعدا كه تفحّص كردم یعنى بعد از نماز آن را یافتم حال تكلیفم چیست؟

حضرت فرمودند: آن را آب بكش ولى نماز خود را اعاده مكن.

زراره مى‏ گوید: عرض كردم: چرا؟

فرمودند: چون قبلا به نظافت و طهارت لباس خود یقین داشتى و بعد در آن شك نمودى، پس سزاوار نیست كه یقین را با شك نقض كنى.

عرضه داشتم: اگر یقین كردم نجاست با جامه ‏ام اصابت كرده ولى جایش را پیدا نكردم تا آب بكشم حال باید چه كرد؟

حضرت فرمودند: ناحیه و حوالى را كه دید نجاست اصابت كرده و تمامش را باید آب بكشى تا یقین كنى محل اصابت نجاست را تطهیر كرده‏ اى.

زراره مى‏ گوید: عرض كردم: اگر شك كردم نجاستى به لباسم اصابت كرده آیا تكلیف دارم تفحّص كرده و نظر بیفكنم؟

حضرت فرمودند: خیر ولى چون مى‏خواهى شك را از خودت زائل كنى البتّه مى‏توانى تفحّص نمایى.

زراره مى‏ گوید: عرضه داشتم: اگر در حال نماز نجاست را به جامه ‏ام دیدم چه كنم؟

حضرت فرمودند: نماز را نقض كن و لباس را آب بكش و سپس نماز را اعاده نما مشروط به این كه قبل از نماز در نقطه ‏اى از جامه ‏ات شك كنى كه متنجس شده یا نه و سپس در نماز دیدى كه متنجس گردیده است ولى اگر قبلا شك نكرده بودى بلكه بدوا در نماز دیدى كه نقطه ‏اى از جامه‏ ات مرطوبى است در اینجا باید نماز را قطع‏ كنى و آن نقطه را آب بكشى و سپس نمازت را ادامه دهى نه آنكه اعاده كنى زیرا نمى‏ دانى شاید در همان حال نماز نجاستى با جامه‏ات ملاقات كرده و تا قبل از آن یقین داشتى و سزاوار نیست یقین به طهارت را با شك در آن نقض كنى.

 





نوع مطلب : اســـــــــــــــــــــــرار نماز، علل الشرایع، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
سه شنبه 30 مرداد 1397



باب هفتاد و نهم

اسرار سجده شكر بعد از نماز واجب


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-مطلب شماره 293


حدیث (1)

محمّد بن ابراهیم بن اسحاق طالقانى رضى اللَّه عنه، از احمد بن محمّد بن سعید كوفى، از على بن حسن بن على بن فضّال، از حضرت ابى الحسن الرّضا علیه السّلام، حضرت فرمودند:

سجده بعد از نماز فریضه به خاطر تشكّر نمودن بنده است از خداوند متعال كه او را موفّق ساخت بر اداء واجب و انجام فریضه و كمترین عبارتى كه در آن مجزى می‏باشد آن است كه دو مرتبه بگوید:


شُكْراً لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَى مَا وَفَّقَنِی لَهُ مِنْ خِدْمَتِهِ وَ أَدَاءِ فَرَائِضِهِ 

یعنى: این سجده از من به جهت شكر خدا و تشكر از بارى تعالى است 

كه مرا موفّق نمود بر خدمتش و اداء واجباتش.


باید توجه داشت كه شكر موجب زیاده توفیق بوده و اگر در نماز نقصانى واقع شده باشد با این سجده نماز تتمیم و ترمیم  مى‏ گردد.






نوع مطلب : علل الشرایع، علل الشرایع(اسرار)، اســـــــــــــــــــــــرار نماز، 
برچسب ها : تعقیبات نماز،
لینک های مرتبط :
          
سه شنبه 30 مرداد 1397




باب هفتاد و هشتم

 اسرار گفتن سه تكبیر و بلند كردن دستها پس از سلام‏


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-مطلب شماره 292


حدیث (1) 

على بن احمد بن محمّد رضى اللَّه عنه، از حمزة بن قاسم علوى، از جعفر بن محمّد بن مالك‏ فزارى كوفى، از محمّد بن حسین بن زید زیّات از محمّد بن سنان، از مفضّل بن عمر، وى گفت: محضر ابى عبد اللَّه علیه السّلام عرض كردم: براى چه نمازگزار بعد از سلام سه مرتبه تكبیر گفته و دست هایش را بلند مى‏ كند؟

حضرت فرمودند: زیرا نبى اكرم صلّى اللَّه علیه و آله و سلم وقتى مكّه را فتح نمودند، با اصحابشان نزدیك حجر الاسود نماز ظهر را خواندند و وقتى سلام دادند دو دست را بلند كرده و سه مرتبه تكبیر گفتند، بعد از آن فرمودند:

لا اله الّا اللَّه وحده، وحده، انجز وعده و نصر عبده و اعزّ جنده و غلّب الاحزاب وحده، فله الملك و له الحمد، یحیى و یمیت و یمیت و یحیى و هو على كلّ شی‏ء قدیر.

سپس رو كردند به اصحابشان و فرمودند: این تكبیر را ترك نكنید و این دعاء را دنبال هر نماز واجبى بخوانید زیرا كسى كه بعد از سلام چنین كند و این دعاء را بخواند در مقابل این كه حق عزّ و جل اسلام و جنود مسلمین را تقویت كرده شكرش را كه واجب است اداء نموده.






نوع مطلب : اســـــــــــــــــــــــرار نماز، علل الشرایع، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
سه شنبه 30 مرداد 1397


اسرار «سلام» در نماز


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-باب 77-مطلب شماره 291


حدیث (1)

على بن احمد بن محمّد رضى اللَّه عنه از محمّد بن ابى عبد اللَّه اسدى كوفى از محمّد بن اسماعیل برمكى از على بن عبّاس از قاسم بن ربیع صحّاف، از محمّد بن سنان از مفضل بن عمر، وى مى ‏گوید: از حضرت ابا عبد اللَّه علیه السّلام پرسیدم علّت وجوب «سلام» در نماز چیست؟

حضرت فرمودند: به خاطر آنكه سلام تحلیل نماز مى‏ باشد یعنى با سلام تمام ممنوعات و محظورات در نماز حلال مى‏ گردد.

عرض كردم: چرا سلام بر سمت راست نموده نه طرف چپ؟

حضرت فرمودند: زیرا فرشته‏ اى كه موكّل نوشتن حسنات است در سمت راست بوده و فرشته موكّل بر نوشتن سیئات در جانت چپ مى‏ باشد و نماز از حسنات بوده و در آن سیئه نیست لذا بر سمت راست باید سلام داد نه سمت چپ.

عرض كردم: چرا گفته نمى ‏شود: السّلام علیك با این كه فرشته بر سمت راست یك نفر است و به جاى آن مى‏ گویند: السّلام علیكم؟

حضرت فرمودند: به خاطر آنكه سلام هم بر فرشته جانب راست بوده‏ و هم بر ملك سمت چپ منتهى چون فرشته سمت راست افضل است از فرشته جانب چپ ایماء و اشاره را در سلام به سمت راست مى‏ كنند.

عرض كردم: چرا در وقت سلام با تمام صورت اشاره نكرده بلكه اگر نمازگزار تنها است وظیفه دارد با بینى و در صورتى كه با جماعت است با چشم اشاره كند؟

حضرت فرمودند: به خاطر آنكه جایگاه این دو فرشته دو كنج دهان انسان بوده باین نحو كه فرشته سمت راست در كنج راست دهان و فرشته جانب چپ در كنج چپ دهان مى‏ باشد و این كه نمازگزار به فرشته سمت راست سلام مى‏ دهد به خاطر آن است كه ملك مزبور نماز را در نامه اعمال وى ثبت و ضبط مى‏ كند.

عرض كردم: چرا مأموم سه تا سلام مى ‏دهد؟

حضرت فرمودند: یكى ردّ سلام بر امام است كه در این سلام قصد مأموم سلام بر امام و دو ملك موكّل بر او (امام) بوده و سلام دوّمى بر كسى است كه در صف جانب راست او نشسته و بر دو ملك موكّل آن شخص و سلام سوّم بر شخصى است كه در صف جانب چپ او قرار دارد و بر دو ملك موكّل او و اگر در طرف چپ كسى نبود سلام سوّم را بر سمت چپ ندهد مگر آنكه جانب راست دیوار بوده و سمت چپش نمازگزارى باشد كه هر دو پشت سر امام نماز مى‏ خوانند كه در این صورت موظّف است بر سمت چپش سلام دهد.

عرض كردم : پس امام جماعت به چه كسى سلام دهد؟

فرمودند : بر دو فرشته موكّل بر خودش و نیز بر مأمومین، در سلام بر دو فرشته بگوید: صحت و سلامت نمازم را براى كسى كه نمازش را فاسد كرده بنویسید و در سلام بر مأمومین بگوید: سالم و در امان مانید از عذاب حق عزّوجل.

عرض كردم: براى چه تحلیل نماز سلام قرار داده شده؟

حضرت فرمودند: به خاطر آنكه سلام تحیّت و درود بر دو فرشته است.

سپس حضرت فرمودند : وقتى نماز با حدود و ركوع و سجودش اقامه و اداء گردید به مجرّدى كه بنده نمازگزار سلام داد با این سلام، سلامتى بنده از آتش تضمین مى‏ گردد و اگر این نماز در روز قیامت مقبول درگاه حضرت حق واقع شود اعمال دیگر نیز پذیرفته مى‏ شوند در نتیجه وقتى نماز بنده ‏اى سالم باشد تمام اعمالش سالم هستند و اگر سالم نبود و مردود از درگاه الهى واقع شد دیگر اعمال صالح نیز مردود واقع مى‏ شوند.

 






نوع مطلب : علل الشرایع، علل الشرایع(اسرار)، اســـــــــــــــــــــــرار نماز، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
سه شنبه 30 مرداد 1397


( کل صفحات : 9 )    1   2   3   4   5   6   7   ...   


موضوعات
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی
ابزار وبلاگ نویسی

وبـــــــلاگ قـــــــــرآن و عـــــــترت

اخبار ایران:

اخبار جهان:

اخبار اقتصادی:

اخبار علمی

اخبار فناوری و اطلاعات

اخبار هنری:

اخباراجتماعی

اخبار ورزشی

--------------------------------------------------------------------------------------

آپلود نامحدود عکس و فایل

آپلود عکس

دریافت کد آپلود سنتر

--------------------------------------------------------------------------------------
Google

در این وبلاگ
در كل اینترنت
-------------------------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------------------- ساخت وبلاگ
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic