وبـــــــلاگ قـــــــــرآن و عـــــــترت
سایت تخصصی قــرآن شناسی و تــدبّر در قرآن کریم و معارف اهل البیت علیهم السّلام
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ


@@@@@@@@@@@@

«به نام خداوند علیم و حكیم»

جهان آفرینش دارای رموز و معمّاهایی است كه انسان ها باید همیشه در جست و جوی آن باشند و هر یك از شگفتیهای این جهان دارای كلیدهایی است كه قفل این رموز را باز می كنند.

ما انسانها با تلاش و كوشش می توانیم توانایی آن را داشته باشیم که با كمی اندیشه همراه با عمل و با استفاده از شاه كلید اصلی یعنی «قرآن کریم» این كلیدها را از آن خود كنیم و به راز آفرینش دست پیدا كنیم.

زندگی بدون كاوش معنا ندارد و زمانی زندگی معنا پیدا می كند كه در آن رمزی وجود داشته با شد و همچنین فردی باشد كه در جست و جوی یافتن آن رمز باشد.

@@@@@@@@@@@@

قال رسول الله صلی الله علیه

و آله و سلّم :


مَن اَرادَ عِلمَ الاَوَّلینَ وَالآخَرینَ،

فَلیُثَوِّرِ القُرآنَ


هر که علم اولین و آخرین را میخواهد،

باید آن را در قرآن بجوید.


کنزالعمال ج1 ص548

مدیر وبلاگ :سیّد محمّد روحانی
مطالب اخیر
نظرسنجی
میزان رضایتمندی خود را از مطالب وب سایت بیان بفرمایید






برچسبها



خطبه پیامبر اکرم(ص) در آخر ماه شعبان


عَنِ الرِّضَا عَنْ آبَائِهِ عَنْ عَلِیٍّ علیه السلام قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلی الله علیه وآله خَطَبَنَا ذَاتَ یَوْمٍ فَقَالَ :

 

أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّهُ قَدْ أَقْبَلَ إِلَیْکُمْ شَهْرُ اللَّهِ بِالْبَرَکَةِ وَ الرَّحْمَةِ وَ الْمَغْفِرَةِ شَهْرٌ هُوَ عِنْدَ اللَّهِ أَفْضَلُ الشُّهُورِ وَ أَیَّامُهُ أَفْضَلُ الْأَیَّامِ وَ لَیَالِیهِ أَفْضَلُ اللَّیَالِی وَ سَاعَاتُهُ أَفْضَلُ السَّاعَاتِ. 

ای مردم! ماه خدا با برکت و رحمت و آمرزش به سوی شما رو کرده است. ماهی که نزد خدا، بهترین ماه‌هاست و روزهایش بهترین روزها و شب‌هایش بهترین شب‌ها و ساعت‌هایش بهترین ساعت‌هاست.

 

هُوَ شَهْرٌ دُعِیتُمْ فِیهِ إِلَی ضِیَافَةِ اللَّهِ وَ جُعِلْتُمْ فِیهِ مِنْ أَهْلِ کَرَامَةِ اللَّهِ أَنْفَاسُکُمْ فِیهِ تَسْبِیحٌ وَ نَوْمُکُمْ فِیهِ عِبَادَةٌ وَ عَمَلُکُمْ فِیهِ مَقْبُولٌ وَ دُعَاؤُکُمْ فِیهِ مُسْتَجَابٌ فَاسْأَلُوا اللَّهَ رَبَّکُمْ بِنِیَّاتٍ صَادِقَةٍ وَ قُلُوبٍ طَاهِرَةٍ أَنْ یُوَفِّقَکُمْ لِصِیَامِهِ وَ تِلَاوَةِ کِتَابِهِ.

ماهی که در آن شما را به مهمانی خدا دعوت کرده اند و شما در آن از اهل کرامت خدا شده اید. نفس های شما در آن ثواب تسبیح و ذکر خدا دارد و خواب شما ثواب عبادت. اعمال شما در آن پذیرفته است و دعاهای شما مستجاب، پس، از پروردگار خویش با نیت های راستین و دل‌های پاک، بخواهید که توفیق روزه این ماه و تلاوت قرآن در آن را به شما عنایت فرماید.

 

فَإِنَّ الشَّقِیَّ مَنْ حُرِمَ غُفْرَانَ اللَّهِ فِی هَذَا الشَّهْرِ الْعَظِیمِ وَ اذْکُرُوا بِجُوعِکُمْ وَ عَطَشِکُمْ فِیهِ جُوعَ یَوْمِ الْقِیَامَةِ وَ عَطَشَهُ وَ تَصَدَّقُوا عَلَی فُقَرَائِکُمْ وَ مَسَاکِینِکُمْ وَ وَقِّرُوا کِبَارَکُمْ وَارْحَمُواصِغَارَکُمْ وَ صِلُوا أَرْحَامَکُمْ. 

پس شقی و بدبخت، آن کسی است که در این ماه بزرگ، از آمرزش خدا بی بهره شود. در این ماه با گرسنگی و تشنگی خود، گرسنگی و تشنگی روز قیامت را بیاد آورید. به فقیران و درماندگان کمک ویاری کنید. به پیران و کهن ‌سالان احترام و به کودکانتان ملاطفت و مهربانی نموده و با خویشاوندان رفت و آمد داشته باشید.

 

وَ احْفَظُوا أَلْسِنَتَکُمْ وَ غُضُّوا عَمَّا لَا یَحِلُّ النَّظَرُ إِلَیْهِ أَبْصَارَکُمْ وَ عَمَّا لَا یَحِلُّ الِاسْتِمَاعُ إِلَیْهِ أَسْمَاعَکُمْ وَ تَحَنَّنُوا عَلَی أَیْتَامِ النَّاسِ یُتَحَنَّنْ عَلَی أَیْتَامِکُمْ وَ تُوبُوا إِلَی اللَّهِ مِنْ ذُنُوبِکُمْ.

زبان خود را از گفتار ناشایست نگاه دارید. دیدگان خود را از دیدن ناروا و حرام بپوشانید و گوش‌های خود را از شنیدن آنچه نادرست است، باز دارید. با یتیمان مردم مهربانی کنید تا بعد از شما با یتیمان شما مهربانی کنند. از گناهان خود به سوی خدا توبه و بازگشت کنید.

 

وَ ارْفَعُوا إِلَیْهِ أَیْدِیَکُمْ بِالدُّعَاءِ فِی أَوْقَاتِ صَلَاتِکُمْ‏ فَإِنَّهَا أَفْضَلُ السَّاعَاتِ یَنْظُرُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فِیهَا بِالرَّحْمَةِ إِلَی عِبَادِهِ یُجِیبُهُمْ إِذَا نَاجَوْهُ وَ یُلَبِّیهِمْ إِذَا نَادَوْهُ وَ یُعْطِیهِمْ إِذَا سَأَلُوهُ وَ یَسْتَجِیبُ لَهُمْ إِذَا دَعَوْهُ. 

در اوقات نماز، دست‌های خود را به دعا بردارید، زیرا که وقت نماز بهترین ساعت‌هاست و در این اوقات، حق تعالی با رحمت، به بندگانش می نگرد و اگر با او مناجات کنند، پاسخشان دهد و چنانچه او را ندا کنند لبیکشان گوید و اگر از او بخواهند عطا کند و چون او را بخوانند مستجابشان گرداند.

 

أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّ أَنْفُسَکُمْ مَرْهُونَةٌ بِأَعْمَالِکُمْ فَفُکُّوهَا بِاسْتِغْفَارِکُمْ وَ ظُهُورَکُمْ ثَقِیلَةٌ مِنْ أَوْزَارِکُمْ فَخَفِّفُوا عَنْهَا بِطُولِ سُجُودِکُمْ وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ أَقْسَمَ بِعِزَّتِهِ أَنْ لَا یُعَذِّبَ الْمُصَلِّینَ وَ السَّاجِدِینَ وَ أَنْ لَا یُرَوِّعَهُمْ بِالنَّارِ یَوْمَ یَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعَالَمِینَ. 

ای مردم! جان‌هایتان در گرو اعمال شماست. پس با طلب آمرزش از خدا، آن‌ها را از گرو، خارج کنید. پشت شما از بار گناهان سنگین است، پس با طولانی کردن سجده‌ها، آن را سبک گردانید و بدانید که حق تعالی به عزت خود سوگند یاد کرده است که نمازگزاران و سجده کنندگان در این ماه را عذاب نکند و در روز قیامت آن‌ها را از آتش دوزخ در امان دارد.

 

أَیُّهَا النَّاسُ مَنْ فَطَّرَ مِنْکُمْ صَائِماً مُؤْمِناً فِی هَذَا الشَّهْرِ کَانَ لَهُ بِذَلِکَ عِنْدَ اللَّهِ عِتْقُ نَسَمَةٍ وَ مَغْفِرَةٌ لِمَا مَضَی مِنْ ذُنُوبِهِ، قِیلَ یَا رَسُولَ اللَّهِ فَلَیْسَ کُلُّنَا یَقْدِرُ عَلَی ذَلِکَ فَقَالَ ص اتَّقُوا النَّارَ وَ لَوْ بِشِقِّ تَمْرَةٍ اتَّقُوا النَّارَ وَ لَوْ بِشَرْبَةٍ مِنْ مَاء.ٍ

ای مردم! هرکه از شما روزه دار مؤمنی را در این ماه افطار دهد، نزد خدا پاداش بنده آزاد کردن و آمرزش گناهان گذشته‌اش را خواهد داشت. برخی از اصحاب گفتند: یا رسول الله! همه ما قادر به انجام آن نیستیم. حضرت فرمود: با افطار دادن روزه داران، از آتش جهنم به پرهیزید اگرچه به نصف دانه خرما و یا به یک جرعه آب باشد.

 

أَیُّهَا النَّاسُ مَنْ حَسَّنَ مِنْکُمْ فِی هَذَا الشَّهْرِ خُلُقَهُ کَانَ لَهُ جَوَازاً عَلَی الصِّرَاطِ یَوْمَ تَزِلُّ فِیهِ الْأَقْدَامُ وَ مَنْ خَفَّفَ فِی هَذَا الشَّهْرِ عَمَّا مَلَکَتْ یَمِینُهُ خَفَّفَ اللَّهُ عَلَیْهِ حِسَابَهُ وَ مَنْ کَفَّ فِیهِ شَرَّهُ کَفَّ اللَّهُ عَنْهُ غَضَبَهُ یَوْمَ یَلْقَاهُ وَ مَنْ أَکْرَمَ فِیهِ یَتِیماً أَکْرَمَهُ اللَّهُ یَوْمَ یَلْقَاهُ.

ای مردم! هرکس اخلاق خود را در این ماه نیکو کند، از صراط، آسان بگذرد، آن روز که قدم‌ها، بر آن بلغزد. هرکس در  این ماه کارهای غلامان و مستخدمان خود را سبک گرداند، خدا در قیامت حساب او را آسان کند. هرکس در این ماه از آزار رساندن به مردم خودداری کند، حق تعالی، روز قیامت، خشم خود را از او بازدارد. هرکس در این ماه یتیم بی پدری را گرامی دارد، خدا او را در قیامت عزیز گرداند.

 

وَ مَنْ وَصَلَ فِیهِ رَحِمَهُ وَصَلَهُ اللَّهُ بِرَحْمَتِهِ یَوْمَ یَلْقَاهُ وَ مَنْ قَطَعَ فِیهِ رَحِمَهُ قَطَعَ اللَّهُ عَنْهُ رَحْمَتَهُ یَوْمَ یَلْقَاهُ وَ مَنْ تَطَوَّعَ فِیهِ بِصَلَاةٍ کَتَبَ اللَّهُ لَهُ بَرَاءَةً مِنَ النَّارِ وَ مَنْ أَدَّی فِیهِ فَرْضاً کَانَ لَهُ ثَوَابُ مَنْ أَدَّی سَبْعِینَ فَرِیضَةً فِیمَا سِوَاهُ مِنَ الشُّهُورِ. 

هر کس در این ماه صله رحم کند و با خویشان بپیوندد، خدا او را در قیامت به رحمت خود واصل گرداند و هرکس در   این ماه رابطه اش را با خویشان خود قطع کند، خداوند در قیامت رحمت خود را از او دریغ نماید. هرکس در این ماه نماز مستحبی بپا دارد، خداوند او را از آتش جهنم برهاند و کسی که نماز واجبی بجا آورد، خداوند  ثواب هفتاد نماز واجب در ماه‌های دیگر را به او عطا کند.

 

وَ مَنْ أَکْثَرَ فِیهِ مِنَ الصَّلَاةِ عَلَیَّ ثَقَّلَ اللَّهُ مِیزَانَهُ یَوْمَ تَخِفُّ الْمَوَازِینُ وَ مَنْ تَلَا فِیهِ آیَةً مِنَ الْقُرْآنِ کَانَ لَهُ مِثْلُ أَجْرِ مَنْ خَتَمَ الْقُرْآنَ فِی 

غَیْرِهِ مِنَ الشُّهُورِ.

هر کس در این ماه بسیار بر من صلوات فرستد، خداوند کفه سبک اعمال او را سنگین گرداند. و هر کس که در این ماه یک آیه از قرآن تلاوت کند، ثواب کسی را دارد که در ماه‌های دیگر قرآن را ختم کرده باشد.

 

أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّ أَبْوَابَ الْجِنَانِ فِی هَذَا الشَّهْرِ مُفَتَّحَةٌ فَاسْأَلُوا رَبَّکُمْ أَنْ لَا یُغَلِّقَهَا عَنْکُمْ وَ أَبْوَابَ النِّیرَانِ مُغَلَّقَةٌ فَاسْأَلُوا رَبَّکُمْ أَنْ لَا یُفَتِّحَهَا عَلَیْکُمْ وَالشَّیَاطِینَ مَغْلُولَةٌ فَاسْأَلُوا رَبَّکُمْ أَنْ لَا یُسَلِّطَهَا عَلَیْکُمْ. 

ای مردم! درهای بهشت در این ماه گشوده است، از پروردگار خود بخواهید که آن‌ها را بر روی شما نبندد. و درهای جهنم در این ماه بسته است، از خدا بخواهید که آن‌ها را بر روی شما نگشاید. شیاطین در این ماه در غل و زنجیرند. از خدا بخواهید که آن‌ها را بر شما مسلّط نگرداند.

 

قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ علیه السلام فَقُمْتُ فَقُلْتُ یَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَفْضَلُ الْأَعْمَالِ فِی هَذَا الشَّهْرِ؟ فَقَالَ یَا أَبَا الْحَسَنِ أَفْضَلُ الْأَعْمَالِ فِی هَذَا الشَّهْرِ الْوَرَعُ عَنْ مَحَارِمِ اللَّهِ.

علی علیه السلام می فرماید: در این حال از جا برخاسته و عرض کردم، ای پیامبر خدا! برترین اعمال در این ماه چیست؟ حضرت فرمود: ای ابا الحسن! برترین اعمال در این ماه پرهیز از محرمات است.

 

ثُمَّ بَکَی فَقُلْتُ یَا رَسُولَ اللَّهِ مَا یُبْکِیکَ فَقَالَ یَا عَلِیُّ أَبْکِی لِمَا یَسْتَحِلُّ مِنْکَ فِی هَذَا الشَّهْرِ کَأَنِّی بِکَ وَ أَنْتَ تُصَلِّی لِرَبِّکَ وَ قَدِ انْبَعَثَ أَشْقَی الْأَوَّلِینَ شَقِیقُ عَاقِرِ نَاقَةِ ثَمُودَ فَضَرَبَکَ ضَرْبَةً عَلَی قَرْنِکَ 

فَخَضَبَ مِنْهَا لِحْیَتَکَ

سپس گریست. گفتم: ای پیامبر خدا! سبب گریه شما چیست؟ فرمودند: «ای علی! بر این می‌گریم که حرمت تو را در این ماه می شکنند. گویا می بینم تو در حال نماز برای پروردگار خویشی، که نگون‌بخت‌ترینِ اوّلین و آخرین، همان که برادر پی کننده ناقه قوم ثمود است، برمیخیزد و بر فرق سرت ضربتی می زند و محاسنت، از خون سرت رنگین می شود.»

 

قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ علیه‌السلام فَقُلْتُ یَا رَسُولَ اللَّهِ وَ ذَلِکَ فِی سَلَامَةٍ مِنْ دِینِی. فَقَالَ علیه‌السلام  فِی سَلَامَةٍ مِنْ دِینِکَ.

گفتم: ای پیامبر خدا! آیا در آن حالت، «دینم سالم است»؟ فرمودند: «دینت، سالم است.»

 

ثُمَّ قَالَ یَا عَلِیُّ مَنْ قَتَلَکَ فَقَدْ قَتَلَنِی وَ مَنْ أَبْغَضَکَ فَقَدْ أَبْغَضَنِی وَ مَنْ سَبَّکَ فَقَدْ سَبَّنِی لِأَنَّکَ مِنِّی کَنَفْسِی رُوحُکَ مِنْ رُوحِی وَ طِینَتُکَ مِنْ طِینَتِی إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی خَلَقَنِی وَ إِیَّاکَ وَ اصْطَفَانِی وَ إِیَّاکَ وَ اخْتَارَنِی لِلنُّبُوَّةِ وَ اخْتَارَکَ لِلْإِمَامَةِ وَ مَنْ أَنْکَرَ إِمَامَتَکَ فَقَدْ أَنْکَرَ نُبُوَّتِی یَا عَلِیُّ أَنْتَ وَصِیِّی وَ أَبُو وُلْدِی وَ زَوْجُ ابْنَتِی وَ خَلِیفَتِی عَلَی أُمَّتِی فِی حَیَاتِی وَ بَعْدَ مَوْتِی أَمْرُکَ أَمْرِی وَ نَهْیُکَ نَهْیِی أُقْسِمُ بِالَّذِی بَعَثَنِی بِالنُّبُوَّةِ وَ جَعَلَنِی خَیْرَ الْبَرِیَّةِ إِنَّکَ لَحُجَّةُ اللَّهِ عَلَی خَلْقِهِ وَ أَمِینُهُ عَلَی سِرِّهِ وَ خَلِیفَتُهُ فی عِبَادِهِ

سپس فرمود: «ای علی! هر کس تو را بکشد، مرا کشته است و هر کس تو را دشمن بدارد، مرا دشمن داشته است و هر کس تو را ناسزا گوید، مرا ناسزا گفته است؛ چرا که تو از من هستی، همچون جان من. روح تو، از روح من است و سرشت تو، از سرشت من.» خدای متعال، من و تو را آفرید و من و تو را برگزید و مرا برای پیامبری، و تو را برای امامت، انتخاب کرد، هر کس امامت تو را انکار کند، نبوّت مرا انکار کرده است. ای علی! تو وصیّ من، پدر فرزندان من، همسر دختر من و جانشین من بر امّتم هستی، در حال حیاتم و پس از مرگم، فرمان تو، فرمان من است و نهی تو، نهی من است. سوگند به خدایی که مرا به نبوّت برانگیخت و مرا بهترینِ آفریدگان قرار داد، تو حجّت پروردگار بر خلق اویی و امین او بر رازش و جانشین او بر بندگانش.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
شنبه 31 شهریور 1397
 

هر کس عاشق شود و عفت بورزد

  

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم  فرمودند: 


 "مَنْ عَشَّقَ فَـعَــفَّ، ثُمَّ ماتَ ماتَ شَهیدا"

 هر کس عاشق شود و عفت بورزد (به گناه آلوده نشود) و آنگاه بمیرد، شهید  مُرده است.

کنز العمال، حدیث 6999



همچنین پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم  فرمودند: 


در اسلام هیچ بنایی ساخته نشد، که نزد خدای عزّوجل محبوب‌تر و ارجمند تر از ازدواج باشد.

بحار الانوار. ج 103 0 ص222 

 





نوع مطلب : بوستان حدیث، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
شنبه 31 شهریور 1397


عرضه اعمال ما به پیامبر اکرم(ص)


پیامبر خدا (ص) می‌فرمایند

 "كارهاى شما هر روز به من نشان داده مى شود. اگر خوب باشد، از خدا مى‌خواهم بر كارهاى شما بیفزاید و اگر زشت باشد، برایتان از خدا آمرزش مى طلبم" 

 من لا یحضره الفقیه ج 1 ص 191


******


از امام صادق (ع) روایت شده است:"هر بامداد كارهاى بندگان، از نیك و بد، به رؤیت پیامبر خدا (ص) می‌رسد. بنا براین، به هوش باشید و هر یك از شما باید شرم كند از اینكه كار زشت بر پیامبرش عرضه كند"

 بحارالأنوار ج 17 ص 149






نوع مطلب : بوستان حدیث، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
شنبه 31 شهریور 1397




عاقبت قصد خراب کردن دوست

رسول خدا (ص) : هرکه داستانی از برادر دینی خود بگوید که قصدش خراب کردن دوست خود باشد تا او را از چشم مردم بیندازد خدا او را از ولایت خود بیرون کند و در ولایت شیطان گذارد و شیطان هم از او دوری گزیند   

 امالی صدوق صفحه 486





نوع مطلب : بوستان حدیث، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
شنبه 31 شهریور 1397





دسته بندی کلی قلب ها از نظر روایات


قال رَسُولِ الله صلّی الله علیه و آله و سلّم :

اَلْقَلبُ ثَلاثَةُ اَنْوَاعٍ

 قَلْبٌ مَشْغولٌ بِالدُّنْیَا وَ قَلْبٌ مَشْغولٌ بِالْعُقْبَی وَ قَلْبٌ مَشْغولٌ بِالْمَوْلَی.وَ اَمَّا الْقَلْبُ الْمَشْغولُ بِالدُّنْیَا لَهُ الشِّدَّةُ وَ الْبَلاءُ وَ اَمَّا الْقَلْبُ الْمَشْغولُ بِالْعُقْبَی فَلَهُ الدَّرَجَاتُ الْعُلَی وَ اَمَّا الْقَلْبُ الْمَشْغولُ بِالْمَوْلَی فَلَهُ الدُّنْیَا وَ الْعُقْبَی وَ الْمَوْلَی (تحریر المواعظ العددیة،صفحه 245)


ترجمه حدیث : 

روایت از پیغمبر اكرم (صلّی الله علیه و آله و سلّم) منقول است كه 

حضرت فرمودند: قلب ها سه نوعـنـد :

 

1-قلبی كه مشغول و وابسته به دنیا است

 

 2-قلبی كه مشغول به تنعّمات اخروی است

 

3-قلبی كه وابسته به مولا است

 

 اما آن قلبی كه سرگرم و وابسته به دنیا است،‌ همیشه دچار سختی و گرفتاری است. و آن قلبی كه وابسته به تنعّمات اخروی است ‌به درجات و مراتب بالایی می­رسد. و قلبی كه دل‏بسته به مولا (خدا) است، هم دنیا دارد، ‌هم آخرت را دارد و هم خدا را دارد.


شرح حدیث :  

اَلْقَلبُ ثَلاثَةُ اَنْوَاعٍ؛ دل‏ها ‌بر سه گونه هستند. اوّل: قَلْبٌ مَشْغولٌ بِالدُّنْیَا؛ دل‏هایی كه وابسته به دنیا هستند. این قلب‏ها در گروی لذائذ دنیا و سرگرم مسائل دنیوی‏اند. دوم: وَ قَلْبٌ مَشْغولٌ بِالْعُقْبَی؛ دل‏ها و قلب‏هایی كه وابسته به آخرتند. یعنی دل‏بستگی‏اش به تنعّمات اخرویّه است. سوم: وَ قَلْبٌ مَشْغولٌ بِالْمَوْلَی؛سوم آن دلی است كه به مولایش وابسته است! یعنی دل‏بسته به خدا است. دلش در گروی خدا است.


در ادامه، حضرت توضیح می­دهند: وَ اَمَّا الْقَلْبُ الْمَشْغولُ بِالدُّنْیَا لَهُ الشِّدَّةُ وَ الْبَلاءُ؛ امّا دلی كه به لذائذ دنیوی دل‏بسته شده و سرگرم آن است، این را بداند که همیشه در ناراحتی و گرفتاری است. یعنی حتی لذّت دنیایی را هم نمی‏برد. مسائل دنیوی این‏گونه است دیگر! ‌به هرچه از دنیا برسد، باز    می­بیند كمبود دارد و لذا‌ ناراحت است. پیوسته در سختی و گرفتاری است.


وَ اَمَّا الْقَلْبُ الْمَشْغولُ بِالْعُقْبَی فَلَهُ الدَّرَجَاتُ الْعُلَی؛ آن قلبی که دل‏بسته به تنعّمات اخروی است،‌ در نتیجه كار هم كه می­كند برای امور اخروی است و می­خواهد به پاداش آخرت برسد و به آن هم خواهد رسید. درجات عالیه بهشت را هم به او می­دهند، لذّتش را هم می­برد.


وَ اَمَّا الْقَلْبُ الْمَشْغولُ بِالْمَوْلَی فَلَهُ الدُّنْیَا وَ الْعُقْبَی وَ الْمَوْلَی این یک قاعده کلّی است که دل بستگی به شیء همواره یادآوری آن را در پی دارد. آن دلی كه همیشه دل‏بسته به خدا است، در نتیجه سه چیز دارد :

 1-دنیا دارد. دقّت کنید که مراد از دنیا در اینجا این نیست که به عنوان مثال پول زیادی دارد؛ بلکه به این معنا است که در دنیا هیچ ناراحتی ندارد. در ابتدا فرموده بود قلبی که وابسته به دنیا است، شدّت و بلا دارد. امّا این چنین شخصی نه شدّت دارد نه بلاء. نه نسبت به امور مادّی‏اش ناراحتی دارد،‌ نه گره كور پیدا می­كند كه غصه‏اش را بخورد. هیچ‏كدام از اینها را پیدا نمی­كند. خدا همه چیز را برایش فراهم می­كند. چون او سرگرم به خدا است، به تعبیر خودمانی، خدا هم تمام كارهایش را ردیف می­كند.

 

2-در آخرت هم تنعّمات اخروی‏اش را دارد.


 3-بالاتر از همه این است که قرب به خداوند هم پیدا می­كند. مراد از مولا در اینجا قرب به خدا است. دل‏بسته به خدا همیشه به یاد خدا است. ثمره‏اش هم این است كه از نظر دنیایی، ‌شدّت و بلا به آن معنا ندارد. از نظر تنعّمات اخروی هم درجات بالا دارد و از نظر الهی هم قرب به خداوند پیدا می­كند.






نوع مطلب : بوستان حدیث، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط : « انواع قلب از نظر قرآن کریم»،
          
شنبه 31 شهریور 1397


وَ آخَرِینَ مِنْهُمْ لَمّا یَلْحَقُوا بِهِمْ وَ هُوَ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ﴿جمعة/3

و (این بعثت،مخصوص زمان پیامبر نیست،بلکه برای)دیگرانی از مردم که هنوز به آنان ملحق نشده اند(و در آینده متولّد می شوند،خواهد بود)و اوست خدای مقتدر حکیم.




 

مردانى از سرزمین سلمان


إِذا نَزَلَتْ عَلَیْهِ(صلى الله علیه وآله وسلم) سُورَةُ الْجُمُعَةِ، فَلَمّا قَرَأَ: وَ آخَرینَ مِنْهُمْ لَمّا یَلْحَقُوا بِهِمْ. قَالَ رَجُلٌ مَنْ هؤُلاءِ یا رَسُولَ اللّهِ؟ فَلَمْ یُراجِعْهُ النّبِىُّ(صلى الله علیه وآله وسلم)، حَتّى سَأَلَهُ مَرَّةً أَوْ مَرَّتَیْنِ أَوْ ثَلاثًا. قالَ وَفینا سَلْمانُ الفارْسىُّ قالَ فَوَضَعَ النَّبِىُّ یَدَهُ عَلى سَلْمانَ ثُمَّ قالَ: لَوْ كَانَ الاِْیمانُ عِنْدَ الثُّرَیّا لَنالَهُ رِجالٌ مِنْ هؤُلاءِ»

 

وقتى كه سوره جمعه بر پیامبر اكرم(صلى الله علیه وآله وسلم) نازل گردید و آن حضرت آیه وَ آخَرینَ مِنْهُمْ لَمّا یَلْحَقُوا بِهِمْ را خواندند.

مردى گفت:اى پیامبر خدا! مراد این آیه چه كسانى است؟ رسول خدا به او چیزى نگفت تا این كه آن شخص یك بار، دوبار، یا سه بار سؤال كرد.
راوى مى گوید: سلمان فارسى در میان ما بود كه پیامبر اكرم(صلى الله علیه وآله وسلم)دستش را روى دوش او نهاد، سپس فرمود: اگر علم (ایمان) به ستاره ثریّا برسد، هر آینه مردانى از سرزمین این مرد به آن دست خواهند یافت.

 

  عبدالله ابن جعفر حمیری /منبع:کتاب قرب الاسناد

 





نوع مطلب : تــــدبّــــــر در قــــــــرآن، بوستان حدیث، 62-سوره جمعة، 
برچسب ها : تدبّر در قرآن،
لینک های مرتبط :
          
شنبه 31 شهریور 1397


مفهوم برکت

 

از پیامبرصلی الله علیه و آله و سلّم پرسیدند برکت درمال یعنی چه؟

درپاسخ، پیامبر مثالی زدند و فرمودند:

گوسفند درسال یکبار زایمان می کند و هر بار هم یک بره به دنیا می آورد

سگ در سال دو بار زایمان میکند و هربار هم حداقل 6-7 بچه بطور طبیعی شما باید گله های سگ را ببینید که یک یا دو گوسفند در کنارآن است.

ولی در واقع برعکس است. گله های گوسفند را می بینید و یک یا دو سگ درکنار آنها چون خداوند برکت را در ذات گوسفند قرار داد و از ذات سگ برکت را گرفت.  

«مال حرام اینگونه است، فزونی دارد ولی برکت ندارد.»





نوع مطلب : بوستان حدیث، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
شنبه 31 شهریور 1397




پیامبر رحمت برای عالمیان












نوع مطلب : تــــدبّــــــر در قــــــــرآن، بوستان حدیث، 
برچسب ها : تدبّر در قرآن،
لینک های مرتبط :
          
شنبه 31 شهریور 1397




اهمیت انتخاب دوست در اسلام


رسول خدا (ص) : انسان بر دین دوستش خواهد بود ، بنابراین هر یک از شما دقت کند که با چه کسی دوست می شود.

بحارالانوار جلد 74 صفحه 192

********



امام علی (ع) : ناتوانترین مردم کسی است که از دوست گرفتن عاجز باشد و ناتوانترین از او کسی است که دوستی را که به دست آورده تباه سازد و از دست بدهد.

 بحارالانوار جلد 74 صفحه 278

********



مولا علی (ع) : دوست هرکس راهنمای عقل اوست و سخن او دلیل فضل او. 

غررالحکم

********



حضرت محمد (ص) : انسان همراه کسی محشور می شود که او را دوست بدارد.  بحارالانوار جلد 17 صفحه 13

مولا علی (ع) : خیر دنیا و آخرت در رازداری و دوستی با نیکان جمع شده است ، و شر و بدی در افشای راز و دوستی با اشرار گرد آمده است.

بحارالانوار جلد 74 صفحه 178

********



حضرت محمد (ص) : هرکس با دوستی خاندان پیامبر بمیرد شهید مرده است. ( البته دوستی اهل بیت نباید لقلقه زبان باشد ، باید دستورات اهل بیت (ع) عمل شود )  بحارالانوار جلد 27 صفحه 111
حضرت محمد (ص) : خوشبخت ترین مردم کسی است که با مردم بزرگوار دوستی و معاشرت کند. 

 بحارالانوار جلد 74 صفحه 187

********



مولا علی (ع) : دوستی کسانی که به خاطر خدا دوستند ادامه پیدا میکند ، چون عامل آن دوستی ، دائمی است ( ولی ) دوستی برادرانی که به خاطر دنیا دوست شده اند بریده میشود ، زیرا عوامل آن دوستی ها زود از بین می رود.

غررالحکم جلد 2 حدیث 1795 ، 1796

********





نوع مطلب : بوستان حدیث، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
شنبه 31 شهریور 1397




امام حسین علیه السلام در حدیث لوح فاطمه (سلام الله علیها)


حجت الاسلام عالی




[
]





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
شنبه 31 شهریور 1397




چرا قم حرم اهل بیت (علیهم السلام) شد؟


حجت الاسلام عالی




«وجود حضرت معصومه سلام الله علیها واسطه نوری ساحت مقدسة حضرت زهراء 

سلام الله علیها هستند»



[
]






نوع مطلب :
برچسب ها : حضرت معصـومه سلام الله علیها،
لینک های مرتبط :
          
شنبه 31 شهریور 1397



قیامت روز «یوم الحسرة»


در قرآن کریم 5 بار واژه «حسرت»تکرار شده است.



وَأَنْذِرْهُمْ یَوْمَ الْحَسْرَةِ إِذْ قُضِیَ الأمْرُ وَهُمْ فِی غَفْلَةٍ وَهُمْ لا یُؤْمِنُونَ ﴿مریم/39

و آنان را از روز حسرت ـ آن گاه که کار از کار بگذرد ـ بترسان، در حالی که آنان در بی خبری [شدیدی] هستند و ایمان نمی آورند.


 

یَا حَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِ مَا یَأْتِیهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلا کَانُوا بِهِ یَسْتَهْزِئُونَ ﴿یس/30

ای دریغ و افسوس بر این بندگان که هیچ پیامبری برای هدایتشان نمی آمد مگر اینکه او را مسخره می کردند!




چه کسانی بیشترین حسرت در قیامت را دارند؟


رسول خدا (ص) : دو کس در قیامت از همه مردم بیشتر حسرت می خورند:

1- مردی که در دنیا برای طلب علم دین فرصت داشته ولی به خاطر تنبلی به جستجوی آن نرفته

2- مردی است که دانش دین را به دیگران آموخته و آنها به آن عمل نموده و به بهشت رفته اند، ولی خود عمل به آن دانش نکرده و باید به جهنم برود.


نهج الفصاحه حدیث 305






نوع مطلب : بوستان حدیث، 19-سوره مـریم، تــــدبّــــــر در قــــــــرآن، 36-سوره یس، 03-سوره آل عـمـران، 08-سوره انـفـال، 69-سوره حـاقّـة، 
برچسب ها : تدبّر در قرآن،
لینک های مرتبط :
          
شنبه 31 شهریور 1397



 آیات شراب و قمار

(تـدبّـر قـرآنـی)


  


یَسْأَلُونَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَالْمَیْسِرِ قُلْ فِیهِمَا إِثْمٌ كَبِیرٌ وَمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَإِثْمُهُمَآ أَكْبَرُ مِن نَّفْعِهِمَا...كَذَلِكَ یُبیِّنُ اللّهُ لَكُمُ الآیَاتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ

  

(ای پیامبر) درباره شراب و قمار از تو می  پرسند، بگو: در آن دو، گناهی بزرگ و سودهایی برای مردم است، و گناه هر دو از سودشان بیشتر است...خدا اینگونه آیاتش را برای شما بیان میکند تا بیندیشید

بقره آیه 219



********

 


یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَیْسِرُ وَالْأَنصَابُ وَالْأَزْلَامُ رِجْسٌ مِّنْ عَمَلِ الشَّیْطَانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ


ای اهل ایمان جز این نیست که همه مایعات مست کننده و قمار و بت هایی که برای پرستش نصب شده وپاره چوب هایی که به آن تفأل زده می  شود، پلید و از کارهای شیطان است؛ پس از آنها دوری کنید تا رستگار شوید.

مائده آیه 90


********


إِنَّمَا یُرِیدُ الشَّیْطَانُ أَن یُوقِعَ بَیْنَكُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاءَ فِی الْخَمْرِ وَالْمَیْسِرِ وَیَصُدَّكُمْ عَن ذِكْرِ اللَّهِ وَعَنِ الصَّلَاةِ فَهَلْ أَنتُم مُّنتَهُونَ


مسلماً شیطان می  خواهد با شراب و قمار، میان شما دشمنی و کینه سخت اندازد، و از یاد خدا و نماز بازتان دارد؛ آیا شما از این امور با همه زیان ها وخطراتی که دارد خودداری خواهید کرد؟

مائده آیه 91


********



عـلـت تـحـریـم شـراب

امام على علیه السلام : ··· خداوند براى حفظ عقل، ترك شرابخوارى را واجب گردانید.

نهج البلاغة : الحكمة 252 



امام باقر علیه السلام : خداوند شراب را به علّت تأثیر بد و فسادانگیز بودن آن حرام فرمود.

بحار الأنوار : 79/136/33 



امام صادق علیه السلام ـ در پاسخ به سؤال مفضّل از علّت تحریم شراب ـ فرمودند : 

خداوند شراب را به علّت تأثیر بد و فسادى كه به وجود مى آورد حرام كرد؛ زیرا میگسار دچار رعشه [در اندام ]مى شود، و شراب نورانیت و جوانمردى و مروّتش را از بین مى برد و او را در ارتكاب كارهاى حرام و خونریزى و زنا، گستاخ مى كند و این خطر برایش وجود دارد كه چون مست و لا یعقل شود به محارم خود تجاوز كند . شراب بر شراب خوار جز شر و بدى نمى افزاید. 

علل الشرائع : ج2 ص 476



امام رضا علیه السلام : خداوند شراب را حرام فرمود؛ زیرا شراب تباهى  مى آورد ، عقل شراب خواران را دگرگون مى كند و آنان را به انكار خداى عزّوجلّ و دروغ و تهمت بستن به او و پیامبرش وا مى دارد و دیگر اعمالى چون تبهكارى و قتل كه از شراب خواران سر میزند.

عیون أخبار الرِّضا: 2/98/2

 

 






نوع مطلب : تــــدبّــــــر در قــــــــرآن، اسرار گناه و بررسی آثار آن، 
برچسب ها : تدبّر در قرآن،
لینک های مرتبط :
          
جمعه 30 شهریور 1397



 اسرار تحریم شراب‏ 

برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-باب 224-مطلب شماره 434

 

حدیث (1)

محمّد بن موسى بن متوكّل رحمة اللَّه علیه مى‏ گوید:

على بن الحسین سعدآبادى از احمد بن محمّد بن خالد، از پدرش، از محمّد بن سنان نقل كرده كه وى گفت: از حضرت ابى الحسن على بن موسى بن جعفر علیهم السّلام شنیدم كه مى‏ فرمودند: 

خداوند عزّوجل خمر و شراب را به خاطر چند جهت حرام فرموده :

الف : در آن فساد است.

ب : عقل شارب (خورنده شراب) را تغییر داده و زایل مى‏ كند.

ج : شارب را وادار میكند كه خداوند عزّوجلّ را انكار كند.

د : شارب را وادار مى ‏كند كه بر خدا و انبیائش دروغ ببندد.

هـ : فسادهاى دیگرى از شارب سر مى‏ زد.

و : قتل و نسبت ناروا دادن و مبادرت به زنا ناشى از شرب خمر مى ‏باشد.

ز : شرب خمر سبب مى‏ شود كه شارب نسبت به اجتناب (دوری) از محارم الهى بى ‏اعتناء و كم مبالات باشد.

سپس امام فرمودند: بخاطر این جهت، حكم نمودیم كه هر شراب و مایع مست‏ كننده ‏اى حرام است زیرا عاقبتى كه بر خمر مترتّب است بر این مایعات نیز به مترتّب مى ‏باشد یعنى آنچه از فساد كه به دنبال شرب خمر هست به دنبال شرب این مایعات نیز خواهد بود لذا كسى كه به خدا و روز آخرت ایمان داشته و دوستى و ولایت ما را دارد و اساساً مودّت و محبّت ما خاندان پیامبر صلّى اللَّه علیه و آله دین او مى‏باشد باید از شارب مسكر اجتناب و احتراز كند چه آنكه بین ما و شارب مسكر هیچ ارتباطى نمى ‏باشد.

 

حدیث (2)

محمّد بن على ماجیلویه، از عمویش محمّد بن ابى القاسم، از محمّد بن على كوفى، از عبد الرحمن بن سالم، از مفضّل بن عمر نقل كرده كه وى گفت: محضر امام صادق علیه السّلام عرض كردم: براى چه خدا شراب را حرام كرده است؟

حضرت فرمودند: خداوند متعال شراب را به خاطر تأثیرى كه داشته و فسادى كه ایجاد میكند حرام فرموده زیرا شراب موجب پیدا شدن ارتعاش در شارب آن بوده و نور و جوانمردى او را از بین برده و وادارش مى ‏كند كه بر ارتكاب محرّمات جرات پیدا كرده و بر ریختن خونها مبادرت نموده و بر مرتكب شدن زنا اقدام نماید و اساسا شارب خمر وقتى مست شد اطمینانى نیست بلكه بسا با محارم خود نزدیكى كرده در حالى كه عقل و ادراكش بجا نیست و شرب خمر در شارب آن ایجاد نمى‏ كند مگر هر شرّ و بدى را.

 

حدیث (3)

 محمّدبن الحسن رحمة اللَّه علیه از محمّدبن الحسن الصفّار، از یعقوب بن یزید، از ابراهیم از ابى یوسف، از ابى بكر حضرمى از امام باقر یا امام صادق علیهما السّلام، حضرت فرمودند:

غناء لانه و محلّ پیدا شدن نفاق بوده و شرب خمر كلید هر بدى و شرّى مى ‏باشد و شارب خمر به منزله بت پرست بوده، وى كتاب خدا را تكذیب مى ‏نماید زیرا اگر كتاب حق تعالى را تصدیق مى‏ كرد حرام خدا را حرام مى‏ دانست.





نوع مطلب : تــــدبّــــــر در قــــــــرآن، کتاب ارزشمند علل الشرایع، اسرار گناه و بررسی آثار آن، 
برچسب ها : تدبّر در قرآن،
لینک های مرتبط :
          
جمعه 30 شهریور 1397




گناه چیست و آثار آن کدام است؟


در قرآن با واژه های گوناگونی از گناه یاد شده است: ذنب، اثم، سیئه، معصیت، خطیئه، جرم، منکر، فاحشه، شر و….

گناهان در یک تقسیم بندی به صغیره و کبیره تقسیم می شوند و می توان آن را به بدنی و غیر بدنی نیز تقسیم کرد؛ البته هر نافرمانی و گناهی که در مقابل فردی بزرگ صورت گیرد، بزرگ است. یعنی گناه (اگر چه کوچک باشد) چون نافرمانی از خداوند محسوب می شود، بزرگ است. لیکن منافات ندارد برخی از گناهان نسبت به بعضی دیگر بزرگ و کوچک باشند.

خداوند در یک جا از قول گناهکاران بیان می دارد:«… و یقولون یا ویلنا مالِ هذا الکتاب لایغادر صغیرة و لا کبیرة الاّ احصاها؛باو می گویند:ای وای بر ما! این چه نامه ای است که هیچ[کار] کوچک و بزرگی را فرو نگذاشته، جز این که همه را به حساب آورده است». (سوره کهف، ایه 49)

روایات بسیاری نیز این تقسیم بندی را بیان داشته اند و فرموده اند:انجام دهنده گناهان کبیره به دوزخ میرود.1

گناهان بدنی و جسمی، گناهانی هستند که انسان با یکی از اعضای بدن آن را انجام می دهد. مثل: غیبت، زنا ، دزدی، فحاشی و… و گناهان غیر بدنی آنهایی هستند که آدمی در دل و ضمیر خود آنها را انجام می دهد. مثل: حسد، کینه، بخل و….

تعدادی از علما و اساتید اخلاق گناهان کبیره را تا چهل مورد برشمرده اند.2 لیکن در بعضی موارد و مواقع گناهان صغیره به گناهان کبیره تبدیل می شود و گناه انسان سنگین تر می شود و حکم همان گناهان کبیره را دارد.مثلاً: اصرار بر گناه صغیره،کوچک شمردن گناه،تظاهر به گناه،خشنودی از گناه و مغرور شدن به ستر الهی.

 

آثار گناه

1. مانع معرفت است:

یکی از موانع معرفت، گناه است که بر عقل و فطرت تأثیر گذاشته و باعث انحراف از حق و ظرافت های خلقت می گردد.«و لکن قَسَت قلوبهم و زین لهم الشیطان ما کانوا یعملون؛ ولی دل هایشان سخت شده و شیطان آنچه را انجام می دادند برایشان آراسته است».(سوره انعام، ایه 43)

و امام صادق (ع) می فرماید:«اذا اذنب الرجل خرج فی قلبه نکتةسوداء فان تاب انمحت و ان زاد زادت حتی تغلب علی قلبه فلا یفلح بعدها ابداً؛ هنگامی که انسان گناه می کند، نکته سیاهی در قلب او پیدا می شود، اگر توبه کند محو می گردد و اگر بر گناه بیفزاید زیادتر می شود تا تمام قلبش را فرا گیرد و بعد از آن هرگز روی رستگاری را نخواهد دید».3

 

2. مانع استجابت دعاست:

یکی از عوامل مهمی که باعث می گردد ارتباط بنده با خدا قطع گردد و توفیق دعا خواندن واستجابت از او گرفته شود، انجام دادن گناه است. در دعای کمیل می خوانیم:

«اللهم اغفرلی الذنوب التی تحبس الدعا»

 خدایا! بیامرز گناهانی را که از دعا جلوگیری می کنند.

 

و باز حضرت علی (ع) می فرماید:«المعصیة تمنع الاجابة»

 گناه از اجابت دعا جلوگیری می کند. 4

 

امام سجاد (ع) از بعضی از گناهان اسم می برندکه آنها مانع استجابت دعا می شوند:

بد دلی و بد طینتی و نفاق با برادران ایمانی و باور نداشتن به اجابت دعا و تأخیر نمازهای واجب تا آنکه وقت آنها بگذرد و نیکی نکردن و صدقه ندادن و بد زبانی و فحاشی کردن و رنجاندن پدر و مادرو… از جمله گناهانی می دانند که مانع اجابت دعا می شوند».5

 

3. مانع آرامش خاطر است:

آدمی بدنبال سعادت است، هر چیزی که آسایش و آرامش او را بهم بزند، مانع کسب سعادت می شود. آرامش و آسایش خاطر تنها در سایه ایمان به خدا و توجه به او و بی توجهی به دنیا بدست می اید. انسان وقتی گناهی مرتکب می شود، وجدان اخلاقی او را مورد ملامت و سرزنش قرار می دهد و با ضربات پی گیر خود بر روح و فطرت، آرامش روحی را از صاحب آن می گیرد که قرآن نام آن را«نفس لوّامه» می گذارد. پشیمانی و ندامت که از تلاش و کوشش همین نفس حاصل می شود، آرامش خاطر را از گنهکار می گیرد.

حضرت علی(ع) می فرمایند:«و من لم یعدل نفسه عن الشّهوات خاض فی الحسرات و سبح فیها»

 کسی که خود را از شهوات سرزنش نکند در دریای حسرت و اندوه در افتد و در آنها دست و پا زند.6

و همچنین آن حضرت می فرماید:«و کم من شهوة ساعة قداورثت حزناً طویلاً؛ چه بسا یک ساعت لذت مایه اندوه و غصه دراز مدت می گردد».7

 

4. مانع شرم و حیاست:

اگر غرایز طغیان کند، پرده شرم و حیا دریده می شود و انسان بدون شرم و حیا و بی باک از رسوایی و تنفر عمومی، به موجودی خطرناک تبدیل می شود.فضائل اخلاقی کنترل کننده انسان و دور کننده او از گناه است، فرد گناهکار با انجام پی در پی گناه، فضائل را یک به یک از دست می دهد و به شخص بی شخصیت و لا ابالی تبدیل می گردد. حضرت علی(ع) در دعای کمیل می فرماید:«اللهم اغفرلی الذنوب التی تهتک العصم؛ خدایا! بیامرز گناهانی که پرده ها را می درد».

 

لطف حـق با تـو مـداراها کـند    چون که از حد بگذرد رسوا کند

 

امام سجاد (ع) در حدیثی گناهانی که پرده دری می کنند را اینگونه برشمارد:

«الذنوب التی تهتک العصم»:شرب الخمر…؛ شراب خواری، قماربازی، گفتن سخنان لغو و بیهود برای خنداندن دیگران، گفتن عیب دیگران و همنشینی با مردم بدنام و… از گناهانی است که پرده دری می کنند».8

 

5. مانع طول عمر می شود:

اگر چه مرگ در اختیار انسان نیست، لیکن اعمال ما در طولانی شدن یا کوتاه شدن عمر ما دخالت دارند؛ یعنی اعمال و رفتار ما در زندگی ما تأثیر می گذارند.

 

حضرت علی (ع) می فرمایند:

«اعوذ باللّه من الذنوب الّتی تعجّل الفناء»

 از گناهانی که در نابودی شتاب می کنند به خدا پناه می برم.9 

بعضی کارها از قبیل: قطع رحم، قسم دروغ، سخنان دروغ، آزردن پدر و مادر و… عمر را کوتاه و کارهایی از قبیل: صدقه پنهانی، نیکی به پدر و مادر و صله رحم و… عمر را طولانی می کنند.

 

6. باعث تغییر نعمت می شود:

حضرت علی (ع) در دعای کمیل می فرماید:

 

«اللهم اغفر لی الذنوب الّتی تغیر النعم»

 خدایا! بیامرز گناهانی را که باعث تغییر نعمت ها می شوند.

 

یکی از حقایقی که ایات قرآن از آنها پرده برداشته، ارتباط میان اعمال ما و حوادث و اتفاقاتی است که در خارج رخ می دهد. اگر ملتی به گناه آلوده شود، خداوند نعمت ها را یا به نقمت تبدیل می کند و یا آنها را از آن ملت می گیرد. ایات قرآن و روایات معصومین ـ علیهم السلام ـ گرفتن نعمت را به گناه بندگان نسبت می دهند، خداوند می فرماید:«اولم یسیروا فی الارض فینظروا کیف کان عاقبة الذین کانوا من قبلهم کانو هم اشد منهم قوة و اثاراً فی الارض فأخذهم اللّه بذنوبهم ؛ ایا در زمین گردش نمی کنید تا بنگرید که چگونه بود سرانجام کسانی که پیش از ایشان بودند و نیرو و آثارشان در زمین بیش از اینها بود و خدا آنها را به گناهانشان برگرفت».(سوره مؤمن، ایه 21)

 

و امام صادق (ع) می فرماید:«و ما انعم اللّه علی عبد نعمة فسلبها ایاه حتی یذنب ذنباً یستحق بذلک السَّلب؛ خداوند نعمتی به بنده ای نداده تا از او بگیرد،جز آنکه گناهی انجام دهد که به سبب آن، نعمت از او گرفته شود».10

سرگذشت قوم های؛ نوح، عاد، ثمود، لوط و… خواندنی و پند آموز است.

گناه آثار دیگری از جمله؛ تسلط اشرار، قساوت قلب، قطع روزی، محرومیت از نماز شب و… دارد.

 

حضرت علی(ع) می فرماید:«ما جفت الدموع الاّ لقسوة القلوب و ما قست القلوب الالکثرة الذنوب؛ اشک چشم ها نخشکید مگر به خاطر قساوت دل ها و دل ها سخت نشد، مگر بخاطر گناهان».11

نکته آخر این که رفتار و گفتار و نیات انسان دارای پیامدی است که یا در این دنیا و یا در جهان آخرت دامنگیر انسان می شود.

گرفتاری هایی که دراین دنیا دامنگیر انسان می شوند یا مکافات عمل هستند و یا برای امتحان، برای تعدادی پایه ترقی و تکامل است و برای گروهی تخفیف کیفر اخروی،صورت اخیر لطفی است از طرف خداوند برای گناهکاران تا از مجازات اخروی آنها کاسته شود و ممکن است در این دنیا پاک گردند و به سرای باقی سفر کنند.

مهم این نیست که بررسی کنیم که این گناه،زمینه فرهنگی، خانوادگی، اقتصادی، اجتماعی و یا روانی داشته است، زیرا همه فرزندان حضرت آدم هستیم و همه انسان ها غیر از چهارده معصوم ـ علیهم السلام ـ گناه می کنند، مهم پشیمان بودن و توبه کردن است.

«لئن شکرتم لازیدنکم و لئن کفرتم ان عذابی لشدید»

 

*******

1. اصول کافی، ج 2، باب الذنوب.

2. گناهان کبیره، ایت اللّه دستغیب، ج 1 و تحریر الوسیله، امام خمینی.

3. اصول کافی، ج 3، ص 373.

4. غررالحکم، ص 32.

5. معانی الاخبار، ص 270.

6. تحف العقول، ص 208.

7.همان.

8. وسائل الشیعه، ج 16،ص 281.

9. اصول کافی، ج 2،ص 347.

10.همان، ص274.

11. وسائل الشیعه، ج 16،ص 45.


برگرفته از:

https://hawzah.net/fa/Magazine/View/5248/5292/49293/






نوع مطلب : اسرار گناه و بررسی آثار آن، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
جمعه 30 شهریور 1397

إِنْ تَجْتَنِبُوا کَبَائِرَ مَا تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُکَفِّرْ عَنْکُمْ سَیِّئَاتِکُمْ وَنُدْخِلْکُمْ مُدْخَلا کَرِیمًا ﴿نساء/31 

اگر از گناهان بزرگی که از آنها نهی می شوید دوری کنید، گناهان کوچکتان را از شما محو می کنیم، و شما را به جایگاهی ارزشمند و نیکو وارد می کنیم.

 

وَالَّذِینَ یَجْتَنِبُونَ کَبَائِرَ الإثْمِ وَالْفَوَاحِشَ وَإِذَا مَا غَضِبُوا هُمْ یَغْفِرُونَ ﴿شوری/37

[همان]  كسانى كه از گناهان بزرگ و از كارهاى زشت دورى مى‏كنند و هنگامى كه [به مردم] خشم مى‏گیرند ، راه چشم‏پوشى و گذشت را برمى ‏گزینند.

 

الَّذِینَ یَجْتَنِبُونَ کَبَائِرَ الإثْمِ وَالْفَوَاحِشَ إِلا اللَّمَمَ إِنَّ رَبَّکَ وَاسِعُ الْمَغْفِرَةِ هُوَ أَعْلَمُ بِکُمْ إِذْ أَنْشَأَکُمْ مِنَ الأرْضِ وَإِذْ أَنْتُمْ أَجِنَّةٌ فِی بُطُونِ أُمَّهَاتِکُمْ فَلا تُزَکُّوا أَنْفُسَکُمْ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقَى ﴿نجم/32

کسانی که از گناهان بزرگ و زشت کاری ها جز لغزش های کوچک دوری می کنند [مورد آمرزش اند] یقیناً آمرزش پروردگارت گسترده و وسیع است. او به شما از هنگامی که شما را از زمین به وجود آورد و از هنگامی که در شکم مادرانتان جنین بودید، داناتر است؛ پس خودستایی نکنید. او به کسی که پرهیزکاری پیشه کرده است، آگاه تر است.




****************


اسرار واجب شدن آتش جهنم بر اهل گناهان كبیره‏


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-باب 223-مطلب شماره 433


حدیث (1)

 محمّد بن الحسن از محمّد بن الحسن الصفّار، از على بن حسان واسطى، از عمویش عبد الرحمن بن كثیر از حضرت ابى عبد اللَّه علیه السّلام نقل كرده كه آن حضرت فرمودند:

كبائر هفت تا است كه دستور آنها در باره ما نازل شده و از جهت مخالفت و هتك حرمت ما تحقّق پیدا مى‏ كنند:

 اوّل: آنها شرك به خداى بزرگ بوده، دوّم: كشتن نفسى كه خدا كشتنش را حرام كرده، سوّم: خوردن مال یتیم، چهارم: نافرمانى پدر و مادر و حق ناشناسى ایشان، پنجم: نسبت ناروا به زن پاكدامن و شوهردارى دادن، ششم: فرار از جهاد، هفتم: انكار حق ما اهل بیت را نمودن.


و امّا شرك به خداى بزرگ: خداوند متعال در باره ما آیاتى در قرآن مجید نازل فرموده‏[1].

و رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم نیز راجع به ما سفارشاتى نموده‏[2] ولى این مردم خدا و رسولش را تكذیب كرده و به خدا شرك آورده‏اند.

و امّا كشتن نفسى كه خدا آن را حرام كرده: این مردم حضرت حسین بن على‏

صلوات اللَّه علیهما و یارانش را كشتند.

و امّا خوردن مال یتیم، این مردم سهم خمس كه خدا براى ما قرار داده است را برده و به دیگران دادند.

و امّا نافرمانى و حق ناشناسى پدر و مادر: خدا در كتابش فرموده: پیغمبر به مردم از خودشان سزاوارتر است به مراعات و اطاعت كردن و همسران آن حضرت مادران مؤمنین محسوب مى‏ شوند، رسول خدا را در باره فرزندانش نافرمانى و حق كشى كردند و حضرت خدیجه امّ المؤمنین را نیز نسبت به فرزندانش عصیان و نافرمانى نمودند.

و امّا نسبت ناروا به زنان شوهردار و عفیفه دادن: همانا فاطمه زهراء را بر سر منبرهاى خود به نسبت ناروا متّهم كردند.

و امّا فرار از جهاد: با كمال میل و رغبت و بدون هیچ هراسى دست بیعت به امیر المؤمنین علیه السّلام دادند ولى سپس از او گریختند و حضرتش را به خود واگذاردند.

و امّا انكار حق ما: این امرى است كه در آن نزاعى نبوده و همگان معترف به آن مى‏ باشند.


حدیث (2)

محمّد بن الحسن بن احمد بن ولید رحمة اللَّه علیه از محمّد بن الحسن الصفّار، از ایّوب بن نوح و ابراهیم بن هاشم از محمّد بن ابى عمیر، از برخى اصحابش، از حضرت ابى عبد اللَّه علیه السّلام نقل كرده كه آن جناب فرمودند:

در كتاب على علیه السّلام یافتیم كه: معاصى كبیره پنج تا است به این شرح:

شرك، نافرمانى و حق ناشناسى پدر و مادر، رباخوارى پس از دانستن حكم آن، گریز از جبهه جنگ، پس از كوچ به كشور اسلامى دوباره به كشور اهل كفر رفتن.


حدیث (3)

 پدرم رحمة اللَّه علیه از سعد بن عبد اللَّه، از احمد بن محمّد، از حسین بن محبوب، از عبد العزیز عبدى از عبید بن زراره، وى مى‏گوید: محضر امام صادق علیه السّلام عرض كردم:

از معاصى كبیره به من خبر دهید كه آنها كدامند؟

حضرت فرمودند: معاصى كبیره پنج تا بوده و آنها عبارتند از آنچه كه خداوند متعال بر آن آتش دوزخ را واجب فرموده، حق تبارك و تعالى در قرآن مى ‏فرماید:

كسانى كه اموال یتیم ‏ها را از روى ستم مى‏خورند در شكم ‏هایشان آتش وارد مى‏ نمایند و به زودى در آتش فروزان دوزخ خواهند افتاد.

در جاى دیگر مى‏ فرماید:

اى اهل ایمان هر گاه با تهاجم و تعرّض كافران در میدان كارزار روبرو شدید مبادا از ترس آنها پشت به دشمن كرده و از صحنه نبرد بگریزید.

و نیز از معاصى كبیره محسوب مى‏ شود آنچه در فرموده حقّ عزّوجل آمده:

اى كسانى كه ایمان آورده ‏اید از خدا بترسید و زیادى و ربا مگیرید اگر به راستى اهل ایمان مى ‏باشید.

و همچنین از معاصى كبیره است: نسبت ناروا به زنان عفیف و مؤمنه دادن و عمداٌ مؤمنى را به خاطر دینش كشتن.

 ــــــــــــــــــــــــــــــــــ

[1]- مانند آیه( 23) از سوره شورى:\i قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَیْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبى‏\E.

[2]- نظیر حدیث ثقلین: انّى تارك فیكم الثقلین، كتاب اللَّه و عترتى اهل بیتى لن یفترقا حتّى یردا علیّ الحوض« بحار الانوار»، ج( 2) ص( 226).





نوع مطلب : کتاب ارزشمند علل الشرایع، اسرار گناه و بررسی آثار آن، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
جمعه 30 شهریور 1397




چرا جنّت (بهشت) را جنّت خوانده ‏اند؟


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-مطلب شماره 432




حسین بن یحیى بن ضریس بجلى از ابو جعفر عمارة سكونى سریانى از ابراهیم بن عاصم در قزوین، از عبد اللَّه بن هارون كرخى از ابو جعفر احمد بن عبد اللَّه بن یزید بن سلام بن عبد اللَّه آزاد كرده رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله از ابى عبد اللَّه بن یزید از یزید بن سلام نقل كرده كه وى از رسول خدا سؤال كرد و محضر مباركش عرض نمود:


چرا جنّت (بهشت) را جنّت خوانده ‏اند؟

حضرت فرمودند: زیرا مستور و پنهان از مخلوقات است و نیز پسندیده و پاكیزه بوده و نزد خدا ذكرش و یادش مطلوب و مرضى است.





نوع مطلب : کتاب ارزشمند علل الشرایع، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 29 شهریور 1397

إِذْ نَادَاهُ رَبُّهُ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى ﴿نازعات/16

هنگامی که پروردگارش او را در وادی مقدس طوی ندا داد

 

إِنِّی أَنَا رَبُّكَ فَاخْلَعْ نَعْلَیْكَ إِنَّكَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى ﴿طــه/12

به یقین این منم پروردگار تو، پس کفش خود را از پایت بیفکن؛ زیرا تو در وادی مقدس طوی هستی

 

یَا قَوْمِ ادْخُلُوا الْأَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ الَّتِی كَتَبَ اللَّهُ لَكُمْ وَلَا تَرْتَدُّوا عَلَىٰ أَدْبَارِكُمْ فَتَنقَلِبُوا خَاسِرِینَ ﴿مائده/21

ای قوم من به سرزمین مقدسی که خدا برایتان مقرّر فرموده در آیید و به گناه، عصیان، سرپیچی از فرمان ها و احکام حق بازنگردید که زیانکار می شوید.

 

 

****************

 

 

براى چه به وادى مقدّس، مقدّس مى‏ گویند؟

 

 

برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-مطلب شماره 431

 

 

 

حسین بن یحیى بن ضریس بجلى از ابو جعفر عمارة سكونى سریانى از ابراهیم بن عاصم در قزوین، از عبد اللَّه بن هارون كرخى از ابو جعفر احمد بن عبد اللَّه بن یزید بن سلام بن عبد اللَّه آزاد كرده رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله از ابى عبد اللَّه بن یزید از یزید بن سلام نقل كرده كه وى از رسول خدا سؤال كرد و محضر مباركش عرض نمود :

 

براى چه به وادى مقدّس، مقدّس مى‏ گویند؟

حضرت فرمودند: زیرا در آن وادى ارواح تقدیس و تنزیه شده و فرشتگان را به صف كشیده ‏اند و حق عزّوجلّ با جناب موسى علیه السّلام تكلّم فرموده است.





نوع مطلب : تــــدبّــــــر در قــــــــرآن، کتاب ارزشمند علل الشرایع، 05-سوره مـائـده، 20-سوره طــــــــه، 79-سوره نازعات، 
برچسب ها : تدبّر در قرآن،
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 29 شهریور 1397


وَقُلْنَا یَا آدَمُ اسْکُنْ أَنْتَ وَ زَوْجُکَ الْجَنَّةَ وَکُلا مِنْهَا رَغَدًا حَیْثُ شِئْتُمَا 

وَلا تَقْرَبَا هَذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَکُونَا مِنَ الظَّالِمِینَ ﴿بقره/35﴾ 6

و گفتیم : اى آدم ! تو و همسرت در این بهشت سكونت گیرید و از هر جاى آنكه خواستید فراوان و گوارا بخورید ، و به این درخت نزدیك نشوید كه [اگر نزدیك شوید] از ستمكاران خواهید شد.



****************




 آیا آدم از تمامی گِـل ‏ها آفریده شده یا از یك گِل 

خاص خلق گردیده؟



برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-باب 222-مطلب شماره 430



حسین بن یحیى بن ضریس بجلى از ابو جعفر عمارة سكونى سریانى از ابراهیم بن عاصم در قزوین، از عبد اللَّه بن هارون كرخى از ابو جعفر احمد بن عبد اللَّه بن یزید بن سلام بن عبد اللَّه آزاد كرده رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله از ابى عبد اللَّه بن یزید از یزید بن سلام نقل كرده كه وى از رسول خدا سؤال كرد و محضر مباركش عرض نمود:


 آیا آدم از تمام و كلّ گِل ‏ها آفریده شده یا از یك گِل خلق گردیده؟

حضرت فرمودند: از تمام گِل ‏ها، زیرا اگر از یك گِل آفریده شده بود برخى از مردم بعضى دیگر را نمى‏ شناختند و از این گذشته باید تمام به یك صورت و یك منظور مى ‏بودند.


سائل عرض كرد: 

 آیا آدم از حوّا، خلق شده یا حوّاء، از آدم؟

حضرت فرمودند: حوّاء از آدم آفریده شده و اگر آدم از حوّاء آفریده شده بود مى ‏باید طلاق در دست زنان باشد نه مردان.


سائل عرضه داشت:

 آیا حوّاء از تمام آدم خلق شده یا از بعضش؟

حضرت فرمودند: از بعضش خلق شده و اگر از تمامش آفریده شده بود مى ‏باید قصاص در زنان همچون قصاص در مردان جایز باشد.


سائل عرض كرد:

 آیا حوّاء از ظاهر آدم خلق شده یا از باطنش؟

حضرت فرمودند: از باطنش و اگر از ظاهر او آفریده شده بود مى‏ باید زنان همچون مردان بدون پوشش باشند و به همین خاطر است كه طائفه نسوان باید مستور و پوشیده باشند.


سائل عرض كرد:

 از راست آدم آفریده شد یا از قسمت چپش؟

حضرت فرمودند: از قسمت چپ آدم خلق شد و اگر از سمت راست او آفریده شده بود بایستى اناث از نظر حظّ ارثى با ذكور مساوى باشند و به همین خاطر است كه براى اناث یك سهم و براى ذكور دو سهم خدا قرار داده است و نیز شهادت دو زن مثل شهادت یك مرد منظور قرار داده شده است.


سائل عرض كرد:

از كجاى قسمت چپ آدم خلق شده است؟

حضرت فرمودند: از گل زیادى دنده چپ.


سائل عرضه داشت:

 بنابر این باید در دنیا مواد و اجسامى بوده كه مماثل (یکسان، برابر، مساوی) مردم باشند؟

حضرت فرمودند: خاك از نظر رنگ و طعم و جنس انواع و اقسامى دارد.

امّا از حیث رنگ: اقسام خاك از جهت رنگ به این شرح است:

سفید، سبز، سرخ، و سفید، كِدِر و خاكى، قرمز، كبود و امّا از نظر طعم: برخى از خاك ها شیرین و بعضى شور مى ‏باشند.

و امّا از جهت جنس: دسته‏ اى از خاك‏ ها زبر و بخشى از آنها نرم هستند.

بارى خاكى كه جناب آدم از آن آفریده شده چون این انواع و اقسام در آن مى ‏باشد لاجرم، مردم نیز مثل آن خاك اقسام و انواعی دارند.

 فلذا در بین آنها برخى نرم و بعضى خشن، دسته ‏اى سفید و گروهى زرد و سرخ و جماعتى سرخ و سفید و پاره ‏اى سیاه مى‏ باشند همانطورى كه خاك با این الوان و رنگ ها دیده مى ‏شود.





نوع مطلب : 02-سوره بـقـرة، تــــدبّــــــر در قــــــــرآن، کتاب ارزشمند علل الشرایع، 01-06، 
برچسب ها : تدبّر در قرآن،
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 29 شهریور 1397



اسرار روزهای هفته و حرمت صید روزهای 

شنبه برای قوم یهود 


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-باب 232-مطلب شماره 429



حسین بن یحیى بن ضریس بجلى از ابو جعفر عمارة سكونى سریانى از ابراهیم بن عاصم در قزوین، از عبد اللَّه بن هارون كرخى از ابو جعفر احمد بن عبد اللَّه بن یزید بن سلام بن عبد اللَّه آزاد كرده رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله از ابى عبد اللَّه بن یزید از یزید بن سلام نقل كرده كه وى از رسول خدا سؤال كرد و محضر مباركش عرض نمود :


 اى محمّد(ص) بفرمایید:

 اوّلین روزى كه حق تعالى مخلوقات را آفرید چه روزى بود؟

حضرت فرمودند: روز یك شنبه بود.


سائل عرض كرد: 

چرا آن را یك شنبه مى ‏گویند؟

حضرت فرمودند: چون یكى است و محدود مى‏ باشد و قبل از آن روزى نبوده.


سائل عرض كرد:

 دوشنبه چه روزى است؟

حضرت فرمودند: روز دوّم دنیا.


عرضه داشت:

 سه شنبه چه روزى است؟

حضرت فرمودند: روز سوّم دنیا.


عرضه داشت:

 چهارم شنبه چه روزى است؟

حضرت فرمودند: روز چهارم دنیا.


عرضه داشت:

 پنجشنبه چه روزى است؟

حضرت فرمودند: روز پنجم دنیا بوده و آن روزى است كه انسان با آن انس و الفت دارد در آن روز ابلیس از درگاه خدا رانده شد و ادریس علیه السّلام ترفیع مقام پیدا نمود.


عرض كرد:

 جمعه چه روزى است؟

حضرت فرمودند: روزى است كه در آن مردم جمع شده و آن روز شاهد و مشهود هر دو مى‏ باشد.


عرض كرد:

 روز سبت(شنبه) چه روزى است؟

حضرت فرمودند: روزى است كه در آن عمل و عملى صورت نگرفته و معطّل گذارده شده است و كلام حق عزّوجلّ در قرآن شریف اشاره به همین معنا دارد :


آیات متعددی در قرآن به مساله حرمت روز شنبه پرداخته است که 

این مسأله مربوط به قوم یهود است :


وَ لَقَدْ عَلِمْتُمُ الَّذینَ اعْتَدَوْا مِنْكُمْ فِی السَّبْتِ فَقُلْنا لَهُمْ كُونُوا قِرَدَةً خاسِئینَ ﴿بقره/65 
10

بطور قطع از حال كسانى از شما، كه در روز شنبه نافرمانى و گناه كردند، آگاه شده ‏اید! ما به آنها گفتیم: «به صورت بوزینه‏ هایى طرد شده درآیید!

یا أَیُّهَا الَّذینَ أُوتُوا الْكِتابَ آمِنُوا بِما نَزَّلْنا مُصَدِّقاً لِما مَعَكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَطْمِسَ وُجُوهاً فَنَرُدَّها عَلى‏ أَدْبارِها أَوْ نَلْعَنَهُمْ كَما لَعَنَّا أَصْحابَ السَّبْتِ وَ كانَ أَمْرُ اللَّهِ مَفْعُولاً ﴿نساء/47 
86

 اى كسانى كه كتاب (خدا) به شما داده شده! به آنچه (بر پیامبر خود) نازل كردیم- و هماهنگ با نشانه ‏هایى است كه با شماست- ایمان بیاورید، پیش از آنكه صورت هایى را محو كنیم، سپس به پشت سر بازگردانیم، یا آنها را از رحمت خود دور سازیم، همان گونه كه «اصحاب سبت» [گروهى از تبهكاران بنى اسرائیل‏] را دور ساختیم و فرمان خدا، در هر حال انجام شدنى است!

وَ قُلْنا لَهُمْ لا تَعْدُوا فِی السَّبْتِ وَ أَخَذْنا مِنْهُمْ میثاقاً غَلیظاً 
﴿نساء/154﴾ 102

 و (نیز) گفتیم: روز شنبه تعدّى نكنید (و دست از كار بكشید!) و از آنان (در برابر همه اینها،) پیمان محكمى گرفتیم.

وَسْئَلْهُمْ عَنِ الْقَرْیَةِ الَّتىِ كَانَتْ حَاضِرَةَ الْبَحْرِ إِذْ یَعْدُونَ فىِ السَّبْتِ إِذْ تَأْتِیهِمْ حِیتَانُهُمْ یَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعًا وَ یَوْمَ لَا یَسْبِتُونَ  لَا تَأْتِیهِمْ  كَذَالِكَ نَبْلُوهُم بِمَا كَانُواْ یَفْسُقُونَ 
﴿اعراف/163﴾ 171

 و از آنها درباره (سرگذشت) شهرى كه در ساحل دریا بود بپرس! زمانى كه آنها در روزهاى شنبه، تجاوز (و نافرمانى) خدا مى‏كردند همان هنگام كه ماهیانشان، روز شنبه (كه روز تعطیل و استراحت و عبادت بود، بر سطح آب،) آشكار مى ‏شدند امّا در غیر روز شنبه، به سراغ آنها نمى ‏آمدند این چنین آنها را به چیزى آزمایش كردیم كه نافرمانى مى ‏كردند.

إِنَّما جُعِلَ السَّبْتُ عَلَى الَّذینَ اخْتَلَفُوا فیهِ وَ إِنَّ رَبَّكَ لَیَحْكُمُ بَیْنَهُمْ یَوْمَ الْقِیامَةِ فیما كانُوا فیهِ یَخْتَلِفُونَ
﴿نحل/124﴾ 281

 (تحریم هاى) روز شنبه (براى یهود) فقط بعنوان یك مجازات بود، كه در آن هم اختلاف كردند و پروردگارت روز قیامت، در آنچه اختلاف داشتند، میان آنها داورى مى‏ كند.





نوع مطلب : 02-سوره بـقـرة، 04-سوره نسـاء، 07-سوره اعـراف، 16-سوره نـحـل، تــــدبّــــــر در قــــــــرآن، کتاب ارزشمند علل الشرایع، 07-12، 85-90، 97-102، 169-174، 277-282، 
برچسب ها : تدبّر در قرآن،
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 29 شهریور 1397


( کل صفحات : 10 )    1   2   3   4   5   6   7   ...   


موضوعات
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی
ابزار وبلاگ نویسی

وبـــــــلاگ قـــــــــرآن و عـــــــترت

اخبار ایران:

اخبار جهان:

اخبار اقتصادی:

اخبار علمی

اخبار فناوری و اطلاعات

اخبار هنری:

اخباراجتماعی

اخبار ورزشی

--------------------------------------------------------------------------------------

آپلود نامحدود عکس و فایل

آپلود عکس

دریافت کد آپلود سنتر

--------------------------------------------------------------------------------------
Google

در این وبلاگ
در كل اینترنت
-------------------------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------------------- ساخت وبلاگ
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات