وبـــــــلاگ قـــــــــرآن و عـــــــترت
سایت تخصصی قــرآن شناسی و تــدبّر در قرآن کریم و معارف اهل البیت علیهم السّلام
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ


قال رسول الله صلی الله علیه

و آله و سلّم :


مَن اَرادَ عِلمَ الاَوَّلینَ وَالآخَرینَ،

فَلیُثَوِّرِ القُرآنَ


هر که علم اولین و آخرین را میخواهد،

باید آن را در قرآن بجوید.


کنزل العمال ج1 ص548




مدیر وبلاگ :سیّد محمّد روحانی
مطالب اخیر
نظرسنجی
میزان رضایتمندی خود را از مطالب وب سایت بیان بفرمایید






برچسبها



اسرار آفرینش گربه و خوك‏

قُل لَّا أَجِدُ فِی مَا أُوحِیَ إِلَیَّ مُحَرَّمًا عَلَىٰ طَاعِمٍ یَطْعَمُهُ إِلَّا أَن یَكُونَ مَیْتَةً أَوْ دَمًا مَّسْفُوحًا أَوْ لَحْمَ خِنزِیرٍ فَإِنَّهُ رِجْسٌ

بگو: در احکامی  که به من وحی شده خوراک حرامی را بر خورنده ای که میل دارد آن را بخورد نمی  یابم، مگر آنکه مردار یا خون ریخته شده از رگ های حیوان یا گوشت خوک باشد که یقیناً همه نجس و پلیدند،

سوره انعام آیه 145






باب دویست و چهل و هشتم


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-مطلب شماره 473


ابو عبد اللَّه محمّد بن شاذان بن احمد بن عثمان برواذى، از ابو على محمّد بن محمّد بن حارث بن سفیان حافظ سمرقندى، از صالح بن سعید ترمذى، از عبد المنعم بن ادریس، از پدرش، از وهب بن منبه یمانى نقل كرده كه وى گفت:

هنگامى كه جناب نوح علیه السّلام سوار كشتى شد حق تعالى آرامش بر اهل و سكنه كشتى حاكم فرمود بطورى كه تمام حیوانات وحشى و چهار پایان و پرندگان بدون كوچكترین جنبشى در آن به سر مى‏بردند و هیچ یك متعرّض دیگرى نمى‏شدند، حتى گوسفند نزدیك گرگ و گاو در جنب شیر و گنجشك روى مار قرار گرفته بود و با این حال به هیچ یك آزارى متوجّه نمى شد و اساساً در آن كشتى نه دلتنگى و نه فریاد و نه ناسزا و دشنام و نه لعن و نفرینى وجود داشت، هر یك به خود مشغول بوده و آهنگ دیگرى را نمى‏ نمود و حق تبارك و تعالى قصد و نیّت هر قاصدى را نسبت به دیگرى محو و معدوم فرموده بود. 

بارى پیوسته در كشتى به همین منوال بودند تا از آن پیاده شدند و به واسطه طول مكث مسافران در كشتى قاذورات و عذرات زیادى در كشتى انباشته شد و از طرفى وجود بعضى از مطعومات(غذاها) و اشیاء دیگر سبب فراوان شدن موشها گردیده بود.

از این رو حق تعالى به جناب نوح علیه السّلام وحى فرمود كه شیر را مسخ نماید و پس از آن شیر عطسه‏ اى نمود و از مجراى بینى آن دو گربه نر و ماده بیرون آمده و با خوردن بسیارى از موشها تعدادشان كم شد و نیز صورت فیل را مسح فرمود و با یك عطسه از بینى آن نیز دو خوك نر و ماده بیرون آمده و با خوردن قاذورات(مدفوع) آنها را تخفیف و كاهش دادند.







نوع مطلب : علل الشرایع، علل الشرایع(اسرار)، شگفتیهای خلقت حیوانات، 02-سوره بـقـرة، 06-سوره انـعـام، 05-سوره مـائـده، 16-سوره نـحـل، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
شنبه 26 آبان 1397



باب دویست و چهل و هفتم



اگر حیوانى از دو جنس مختلف متولّد شود عقیم 

بوده و تولید مثل نمى كند!!!




برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-مطلب شماره 472



از احمد بن ابى عبد اللَّه برقى، از پدرش، از یونس بن عبد الرحمن، از عبد اللَّه بن مسكان، از ابو عبد اللَّه علیه السّلام نقل كرده كه آن حضرت فرمودند:

هر گاه حیوانى از دو جنس مختلف متولّد شود عقیم بوده و تولید مثل نمى كند.

ابن مسكان مى‏ گوید: محضرش عرضه داشتم: مردم معتقدند كه كبوتر راعبى (خواننده) یكى از پدر و مادرش قمرى است و دیگرى حیوان دیگر و با این حال مى‏ بینیم كه تخم گذارده و تخمش جوجه مى‏ شود؟

حضرت فرمودند: مردم دروغ مى‏ گویند، قمرى گاهى روى پرنده و كبوترى رفته و با آن جفت‏ گیرى نموده و تخم گذارده و تخمش جوجه مى‏ شود ولى این جوجه كه نسل قمرى است هرگز صاحب نسل نخواهد شد.






نوع مطلب : علل الشرایع، علل الشرایع(اسرار)، شگفتیهای خلقت حیوانات، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
شنبه 26 آبان 1397


وَ عَلَى الَّذِینَ هَادُوا حَرَّمْنَا کُلَّ ذِی ظُفُرٍ وَمِنَ الْبَقَرِ وَالْغَنَمِ حَرَّمْنَا عَلَیْهِمْ شُحُومَهُمَا إِلا مَا حَمَلَتْ ظُهُورُهُمَا أَوِ الْحَوَایَا أَوْ مَا اخْتَلَطَ بِعَظْمٍ ذَلِکَ جَزَیْنَاهُمْ بِبَغْیِهِمْ وَإِنَّا لَصَادِقُونَ ﴿ انعام /146

و هر حیوان ناخن دار، و پیه گاو و گوسفند را بر یهودیان حرام کردیم مگر چربی هایی که بر پشت یا روده های آنان است یا آنچه آمیخته و مخلوط با استخوان است؛ این [تحریم] را به سبب ستم کردنشان به آنان کیفر دادیم، و یقیناً ما راستگوییم.


قَالَ هِیَ عَصَایَ أَتَوَکَّأُ عَلَیْهَا وَأَهُشُّ بِهَا عَلَى غَنَمِی وَلِیَ فِیهَا مَآرِبُ أُخْرَى ﴿طه/18

(موسی) گفت: این عصای من است، بر آن تکیه می زنم، و با آن برگ درختان را برای گوسفندانم فرو می ریزم و مرا در آن نیازهای دیگری هم هست.


وَ دَاوُدَ وَسُلَیْمَانَ إِذْ یَحْکُمَانِ فِی الْحَرْثِ إِذْ نَفَشَتْ فِیهِ غَنَمُ الْقَوْمِ 

وَ کُنَّا لِحُکْمِهِمْ شَاهِدِینَ﴿ انبیاء/78

و داود و سلیمان را [یاد کن] زمانی که درباره آن کشتزار که شبانه گوسفندان قوم در آن چریده بودند، داوری میکردند، و ما گواه داوری آنان بودیم.



باب دویست و چهل و ششم

چرا «بُـز» دمش بالا و عورتش آشكار بوده ولى «گوسفند» 

عورتش پنهان است‏


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-مطلب شماره 471



حدیث (1)

 از حضرت على بن ابى طالب علیه السّلام سؤال شد: چرا دم بز بالا و فرج و عورتش نمایان است؟

حضرت فرمودند:

زیرا وقتى حضرت نوح علیه السّلام بُـز را داخل كشتى نمودند به مدافعه و مبارزه پرداخت در نتیجه دمش شكست و به این صورت كه ملاحظه مى‏شود در آمد ولى گوسفند خودش به داخل شدن در كشتى مبادرت نمود و نوح دست بر فرج و دمش كشید در نتیجه كپل‏ هایش هم آمد و بدین ترتیب عورتش پنهان و مخفى گشت.







نوع مطلب : 06-سوره انـعـام، 20-سوره طــــــــه، 21-سوره انبـیاء، تــــدبّــــــر در قــــــــرآن، علل الشرایع، علل الشرایع(اسرار)، شگفتیهای خلقت حیوانات، 
برچسب ها : تدبّر در قرآن،
لینک های مرتبط : «اسرار حرام بودن تناول نخاع و طحال و بیضتین»، «اسرار مكروه بودن تناول كلیه (قلوه ‏ها)»، «اسرار مكروه بودن تناول غدّه‏ ها»،
          
جمعه 25 آبان 1397



وَإِذْ وَاعَدْنَا مُوسَى أَرْبَعِینَ لَیْلَةً ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْ بَعْدِهِ وَأَنْتُمْ ظَالِمُونَ (بقره/51)

 

و [یاد كنید] زمانى كه [براى نازل كردن تورات] چهل شب با موسى وعده گذاشتیم ، سپس شما بعد از [غایب شدن] او گوساله را معبود خود گرفتید ، در حالى كه [به سبب این كار بسیار زشت] ستمكار بودید .



وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِ یَا قَوْمِ إِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ أَنفُسَكُم بِاتِّخَاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوبُوا إِلَىٰ بَارِئِكُمْ فَاقْتُلُوا أَنفُسَكُمْ ذَٰلِكُمْ خَیْرٌ لَّكُمْ عِندَ بَارِئِكُمْ فَتَابَ عَلَیْكُمْ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِیمُ (بقره/54)

و یاد کنید زمانی که موسی به قومش گفت: ای قوم من قطعاً شما به سبب معبود گرفتن گوساله به خودتان ستم ورزیدید، پس به سوی آفریننده خود بازگردید، و افرادی از خودتان را که گوساله را به پرستش گرفتند بکشید که این عمل برای شما در پیشگاه آفریدگارتان بهتر است پس خدا به دنبال اجرا کردن دستورش توبه شما را پذیرفت؛ زیرا او بسیار توبه پذیر و مهربان است.




وَلَقَدْ جَاءَکُمْ مُوسَى بِالْبَیِّنَاتِ ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْ بَعْدِهِ 

وَأَنْتُمْ ظَالِمُونَ ﴿ بقره/ 92

و قطعاً موسى براى شما معجزات و دلایلى روشن آورد ، سپس شما پس از [رفتن] او [به كوه طور] گوساله را معبود خود گرفتید ، در حالى كه [به خود و دلایل روشن حق] ستمكار بودید .


وَإِذْ أَخَذْنَا مِیثَاقَکُمْ وَرَفَعْنَا فَوْقَکُمُ الطُّورَ خُذُوا مَا آتَیْنَاکُمْ بِقُوَّةٍ وَاسْمَعُوا قَالُوا سَمِعْنَا وَعَصَیْنَا وَأُشْرِبُوا فِی قُلُوبِهِمُ الْعِجْلَ بِکُفْرِهِمْ قُلْ بِئْسَمَا یَأْمُرُکُمْ بِهِ إِیمَانُکُمْ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ ﴿ بقره/ 93

 

و [یاد كنید] زمانى كه از شما [براى پیروى از موسى] پیمان گرفتیم ، و كوه طور را بالاى سرتان برافراشتیم [و گفتیم :] آنچه را [چون تورات] به شما دادیم با قدرت دریافت كنید [و احكام ما و پیامبرتان را بشنوید ، به ظاهر] گفتند : شنیدیم و [در باطن گفتند :] نافرمانى می ‏كنیم . و به سبب كفرشان دوستى گوساله در دل‏هایشان پایدار شد. بگو : اگر شما مؤمن هستید [و ایمانتان شما را به این همه جنایت و فساد فرمان می ‏دهد] پس بد چیزى است آنچه ایمانتان به آن فرمان می ‏دهد .

 

یَسْأَلُکَ أَهْلُ الْکِتَابِ أَنْ تُنَزِّلَ عَلَیْهِمْ کِتَابًا مِنَ السَّمَاءِ فَقَدْ سَأَلُوا مُوسَى أَکْبَرَ مِنْ ذَلِکَ فَقَالُوا أَرِنَا اللَّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْ ثُمَّ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَیِّنَاتُ فَعَفَوْنَا عَنْ ذَلِکَ وَآتَیْنَا 

مُوسَى سُلْطَانًا مُبِینًا ﴿ نساء/ 153

اهل کتاب [بنا به خواستِ نامعقولشان] از تو می خواهند که از آسمان، کتابی برای آنان نازل کنی، البته [این بازیگران زشت باطن] از موسی بزرگ تر از آن را خواستند، و گفتند: خدا را آشکارا به ما نشان ده. پس آنان را به کیفر ستمشان صاعقه فرو گرفت. باز پس از آنکه [بر وحدانیّت حق و ضرورت خداپرستی] دلایل روشن برای آنان آمد، گوساله را به عنوان معبود گرفتند، و ما از این [گناه بزرگ و زشت هم] گذشتیم و به موسی برهانی روشن و قدرتی آشکار دادیم.


وَاتَّخَذَ قَوْمُ مُوسَى مِنْ بَعْدِهِ مِنْ حُلِیِّهِمْ عِجْلا جَسَدًا لَهُ خُوَارٌ أَلَمْ یَرَوْا أَنَّهُ لا یُکَلِّمُهُمْ وَلا یَهْدِیهِمْ سَبِیلا اتَّخَذُوهُ وَکَانُوا ظَالِمِینَ ﴿ اعراف/ 148

و قوم موسی پس از [رفتن] او [به میعادگاه پروردگار]، از زیورهای خود مجسمه گوساله ای ساختند که صدای گاو داشت! آیا نمی دیدند که آن مجسمه با آنان سخن نمی گوید و آنان را به راهی هدایت نمی کند؟! [ولی با روشن بودن این حقیقت که مجسمه ای بیش نیست و هیچ کاری از دستش بر نمی آید] آن را [به عنوان معبودی برای پرستش] گرفتند و [در صورتی که در این انتخاب] از ستمکاران بودند.

 

إِنَّ الَّذِینَ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ سَیَنَالُهُمْ غَضَبٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَذِلَّةٌ فِی الْحَیَاةِ الدُّنْیَا وَکَذَلِکَ نَجْزِی الْمُفْتَرِینَ ﴿ اعراف/152

بی تردید کسانی که گوساله را [به پرستش] گرفتند، به زودی خشمی سخت از پروردگارشان، و خواری و ذلتی در زندگی دنیا به آنان خواهد رسید؛ و این گونه دروغ بافان را کیفر می دهیم.

 

فَأَخْرَجَ لَهُمْ عِجْلا جَسَدًا لَهُ خُوَارٌ فَقَالُوا هَذَا إِلَهُکُمْ وَإِلَهُ 

مُوسَى فَنَسِیَ ﴿ طه/ 88

پس برای آنان مجسمه گوساله ای که صدای گاو داشت بیرون آورد، آنگاه [او و پیروانش] گفتند: این معبود شما و معبود موسی است که [موسی آن را] فراموش کرد [به این خاطر برای طلب معبود به طور رفت.]



باب دویست و چهل و پنجم

اسرار این كه چرا گاو چشم برهم مى‏ نهد و سرش را به

 آسمان بلند نمى‏ كند؟


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-مطلب شماره 470


حدیث (1)

ابو الحسن محمّد بن عمرو بن على بن عبید اللَّه بصرى از ابو عبد اللَّه محمّد بن عبد اللَّه بن احمد بن جبلة الواعظ، از ابو القاسم عبد اللَّه بن احمد بن عامر طایى از پدرش از حضرت على بن موسى الرّضا علیه السّلام از پدر بزرگوارش، از آباء گرامش، از حضرت على بن ابى طالب علیه السّلام، حضرت فرمودند: مردى از اهل شام راجع به مسائلى از من سؤال نمود و در ضمن سؤالاتش پرسید: 

چرا گاو چشم ‏هایش را بر هم مى‏ نهد و سر به آسمان بلند نمى ‏كند؟

حضرت فرمودند: به جهت شرم از خدا زیرا هنگامى كه قوم موسى گوساله پرستیدند

 این حیوان سرش را بزیر افكند.


حدیث (2)

 ابو الحسن محمّد بن عمرو بن على بن عبد اللَّه بصرى از ابو اسحاق ابراهیم بن حمّاد بن عمر نهاوندى از ابو بكر احمد بن محمّد بن مستثنى بن ابى الخصیب در مصیصه، از موسى بن حسن در مدینه الرسول صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم از ابراهیم بن شریح كندى از ابن وهب، از یحیى بن ایّوب، از جمیل بن انس نقل كرده كه وى گفت:

رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم فرمودند:

گاو را اكرام كنید زیرا بزرگ و سرور چهارپایان است، این حیوان از شرم و حیا نسبت به خداوند متعال از زمانى كه (توسط قوم حضرت موسى) گوساله پرستیده شده سر به آسمان بلند نكرد.






نوع مطلب : 02-سوره بـقـرة، 04-سوره نسـاء، 07-سوره اعـراف، 20-سوره طــــــــه، تــــدبّــــــر در قــــــــرآن، علل الشرایع، علل الشرایع(اسرار)، شگفتیهای خلقت حیوانات، 
برچسب ها : تدبّر در قرآن،
لینک های مرتبط : «مطلب مرتبط»،
          
جمعه 25 آبان 1397




باب دویست و چهل و چهارم

چرا شب ‏پره روى زمین راه نمى ‏رود؟


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-مطلب شماره 469


حدیث (1)

 ابو الحسن محمّد بن عمرو بن على بن عبد اللَّه بصرى از ابو عبد اللَّه محمّد بن عبد اللَّه بن احمد بن جبله واعظ از ابو القاسم عبد اللَّه بن احمد بن عامر الطائی از پدرش از حضرت على بن موسى الرّضا، از پدرش موسى بن جعفر از پدرش جعفر بن محمّد، از پدرش محمّد بن على، از پدرش على بن الحسین، از پدرش حسین بن على، از پدرش على بن ابى طالب علیهم السّلام حضرت فرمودند:

مردى از اهل شام از مسائلى چند سؤال كرد و در ضمن سؤالاتش اظهار نمود:


چرا شب ‏پره روى زمین راه نمى ‏رود؟


حضرت فرمودند: زیرا این حیوان دور بیت المقدس نوحه مى‏كرد و به مدّت چهل سال گریه نمود و با جناب آدم علیه السّلام اشك ریخت و به همین خاطر در خانه‏ ها سكونت گزید در حالى كه با او نه آیه از آیات قرآنى كه آدم علیه السّلام آنها را در بهشت قرائت مى ‏نمود بود، این آیات تا روز قیامت با این حیوان هستند آیات مزبور عبارتند از: 


سه آیه اوّل سوره كهف(آیات3-1) :

الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی أَنزَلَ عَلَى عَبْدِهِ الْكِتَابَ وَلَمْ یَجْعَل لَّهُ عِوَجَا

سپاس خداوندی را که بر بنده خود این، کتاب را نازل کرد و هیچ کجی 

و انحراف در آن ننهاد.

 

قَیِّمًا لِّیُنذِرَ بَأْسًا شَدِیدًا مِن لَّدُنْهُ وَیُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِینَ الَّذِینَ

 یَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا حَسَنًا

کتابی عاری از انحراف تا مردم را از خشم شدید خود بترساند و مؤمنان را که کارهای 

شایسته می کنند، بشارت دهد که پاداشی نیکو دارند.

 

مَاكِثِینَ فِیهِ أَبَدًا

در حالی که تا ابد در آن جاودانه اند.


********


 و سه آیه از سوره‏ اسراء(آیات47-45) :

وَإِذَا قَرَأْتَ الْقُرآنَ جَعَلْنَا بَیْنَكَ وَبَیْنَ الَّذِینَ لاَ یُؤْمِنُونَ 

بِالآخِرَةِ حِجَابًا مَّسْتُورًا

چون تو قرآن بخوانی ، میان تو و آنان که به قیامت ایمان نمی آورند پرده ای 

ستبر قرار می دهیم.

 

وَ جَعَلْنَا عَلَى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَن یَفْقَهُوهُ وَ فِی آذَانِهِمْ وَقْرًا وَإِذَا ذَكَرْتَ

 رَبَّكَ فِی الْقُرْآنِ وَحْدَهُ وَلَّوْاْ عَلَى أَدْبَارِهِمْ نُفُورًا

و بر دلهاشان پرده افکنیم تا آن را در نیابند، و گوش هاشان سنگین کنیم، و چون 

پروردگارت را در قرآن به یکتایی یاد کنی،  باز می گردند و می رمند.

 

نَّحْنُ أَعْلَمُ بِمَا یَسْتَمِعُونَ بِهِ إِذْ یَسْتَمِعُونَ إِلَیْكَ وَإِذْ هُمْ نَجْوَى

 إِذْ یَقُولُ الظَّالِمُونَ إِن تَتَّبِعُونَ إِلاَّ رَجُلاً مَّسْحُورًا

ما بهتر می دانیم که چون به تو گوش می دهند، چرا گوش می دهند، 

یا وقتی که با هم نجوا می کنند، چه می گویند کافران می گویند: شما 

در پی مرد جادو شده ای به راه افتاده اید.


********


 و سه آیه از سوره یس (آیات12-10):

 وَجَعَلْنَا مِن بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدًّا وَمِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَیْنَاهُمْ 

فَهُمْ لاَ یُبْصِرُونَ

در برابرشان دیواری کشیدیم و در پشت سرشان دیواری و بر چشمانشان، 

نیزپرده ای افکندیم تا نتوانند دید.

 


وَسَوَاء عَلَیْهِمْ أَأَنذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْهُمْ لاَ یُؤْمِنُونَ

تفاوتشان نکند، چه آنها را بترسانی و چه نترسانی، ایمان نمی آورند.

 


إِنَّمَا تُنذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ وَخَشِیَ الرَّحْمَن بِالْغَیْبِ فَبَشِّرْهُ 

بِمَغْفِرَةٍ وَأَجْرٍ كَرِیمٍ

تنها، تو کسی را بیم می دهی که از قرآن پیروی کند و از خدای رحمان در نهان بترسد 

چنین کس را به آمرزش و مزد کرامند مژده بده.






نوع مطلب : 17-سوره اســراء، 18-سوره کـهـف، 36-سوره یس، تــــدبّــــــر در قــــــــرآن، علل الشرایع، علل الشرایع(اسرار)، شگفتیهای خلقت حیوانات، 
برچسب ها : تدبّر در قرآن،
لینک های مرتبط :
          
جمعه 25 آبان 1397

اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لا تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِینَ مَرَّةً فَلَنْ یَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ ذَلِکَ بِأَنَّهُمْ کَفَرُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَاللَّهُ لا یَهْدِی الْقَوْمَ الْفَاسِقِینَ ﴿توبه/80

برای آنان [که عیب جویان مسخره کننده اند] چه آمرزش بخواهی چه نخواهی [یکسان است] اگر برای آنان هفتاد بار هم آمرزش بخواهی، خدا هرگز آنان را نخواهد آمرزید؛ زیرا آنان به خدا و پیامبرش کفر ورزیدند و خدا گروه فاسقان را هدایت نمی کند.


****************


مطلب مدیر وبلاگ :

گناهان از نظر توبه به دو دسته تقسیم میشوند :

1-گناهانی که با توبه فابل بخشش هستند.

2-گناهانی که با توبه و حتّی با هفتاد بار (عدد کثیرة) استغفار پیامبر گرامی اسلام صلّی الله علیه و آله و سلّم برای آن بنده، فابل بخشش نیستند و باید حواسمان جمع باشد که از این نوع گناه خدای ناکرده ازما سر نزند که وساطت پیامبر صلّی الله علیه و آله و سلّم هم قبول نمیشود و از نمونه های آنتوبه شخص بدعت گذار در دین و عیب جویی مسخره کردن دین و عیب جویی مسخره کردن انسانهاست و توبه شخص بداخلاق است.



****************


چرا توبه بدعت‏ گذار در دین‏ پذیرفته نمی شود؟


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-باب 243-مطلب شماره 468


حدیث (1)

 جعفر بن محمّد بن مسرور رحمة اللَّه علیه، از حسین بن محمّد بن عامر، از معلّى بن محمّد از محمّد بن جمهور العمى با اسنادش بطور مرفوعه نقل كرده كه رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم فرمودند: 

خداوند متعال امتناع دارد كه توبه بدعت ‏گذار را بپذیرد.

محضر مباركش عرض شد: یا رسول اللَّه چرا چنین مى‏ باشد؟

فرمودند: زیرا محبّت و وابستگى به بدعت در قلبش رسوخ كرده.


حدیث (2)

 پدرم رحمة اللَّه علیه از سعد بن عبد اللَّه، از ایّوب بن نوح، از محمّد بن ابى عمیر از هشام بن حكم، از حضرت ابى عبد اللَّه علیه السّلام نقل كرده كه آن جناب فرمودند:

در زمانهاى اوّل و پیش مردى بود كه دنیا را از راه حلال طلب نمود و بر آن دست نیافت سپس از طریق حرام پى‏گیرى كرد باز به آن نرسید، شیطان نزدش آمد و به او گفت: فلانى دنیا را از راه حلال و حرام طلب كردى و به آن نرسیدى اكنون مى‏ خواهى تو را به چیزى راهنمایى كنم كه دنیاى تو آباد و فراوان شود؟

آن مرد گفت: آرى.

شیطان گفت: دینى جدید اختراع كن و مردم را به آن دعوت نما.

آن مرد چنین كرد و مردم دعوتش را پذیرفته و اطاعتش كردند، مدتى گذشت و دنیاى آن مرد آباد و ثروت فراوان نصیبش گردید ولى ناگهان به خود آمد و گفت:

این دینى كه اختراع كرده و مردم را به آن دعوت كرده‏ ام توبه ‏اى برایش نمى‏ بینم مگر آنكه نزد كسانى كه منحرفشان كرده ‏ام رفته و آنان را از دینى كه به آنها دعوتشان كرده ‏ام برگردانم، لذا پیش یاران و اصحابش رفت و گفت:

آنچه شما را به آن دعوت كرده ‏ام و شما نیز آن را پذیرفتید باطل بوده و از ساخته ‏هاى خود من است نه دین خدا.

آنها گفتند: دروغ مى‏ گویى و حق همان است و تو در دینت شك و تردید كرده و از آن برگشته‏ اى.

وقتى آن مرد چنین دید زنجیرى تهیه نمود و میخى به آن نصب كرد و زنجیر را به گردنش انداخته و میخ را به زمین كوبید و گفت: زنجیر را از گردنم نمى‏ گشایم تا حق تعالى توبه مرا بپذیرد.

حق تعالى به پیامبرى از پیامبران آن عصر وحى فرمود كه به فلانى بگو :

سوگند به عزّت و بزرگى خود اگر آنقدر مرا بخوانى كه مفاصل استخوانهایت از هم جدا شوند جوابت را نداده مگر تمام آنان كه به دین تو از دنیا رفته ‏اند را زنده كنى و از دین باطل و اختراعى خود آنان را برگردانى.





نوع مطلب : 04-سوره نسـاء، 05-سوره مـائـده، 09-سوره تــوبــة، 25-سوره فــرقــان، 42-سوره شـوری، 66-سوره تحریم، تــــدبّــــــر در قــــــــرآن، علل الشرایع، اسرار گناه و بررسی آثار آن، 
برچسب ها : تدبّر در قرآن،
لینک های مرتبط : «چرا توبه شخص بد اخلاق‏ پذیرفته نمی شود؟»، «اسرار وقوع گناه و علّت قبولی توبه»،
          
جمعه 25 آبان 1397



بررسی توبه در قرآن کریم


تکرار واژه توبه در قرآن کریم=33 مرتبه

إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللَّهِ لِلَّذِینَ یَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ یَتُوبُونَ مِنْ قَرِیبٍ فَأُولَئِکَ یَتُوبُ اللَّهُ عَلَیْهِمْ وَ کَانَ اللَّهُ عَلِیمًا حَکِیمًا

بی تردید توبه نزد خدا فقط برای کسانی است که از روی نادانی مرتکب کار زشت میشوند، سپس به زودی توبه میکنند؛ اینانند که خدا توبه آنان را می پذیرد، و خدا همواره دانا و حکیم است.

سوره نساء آیه 17


فَمَنْ تَابَ مِنْ بَعْدِ ظُلْمِهِ وَأَصْلَحَ فَإِنَّ اللَّهَ یَتُوبُ عَلَیْهِ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِیمٌ 

پس کسی که بعد از ستم کردنش توبه کند و [مفاسد خود را] اصلاح نماید، یقیناً خدا توبه اش را میپذیرد؛ زیرا خدا بسیار آمرزنده و مهربان است.

سوره مائده آیه 39

 

أَفَلَا یَتُوبُونَ إِلَى اللَّهِ وَیَسْتَغْفِرُونَهُ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِیمٌ

آیا به سوی خدا بازنمی  گردند، و از او درخواست آمرزش نمی  کنند؟ و حال آنکه خدا بسیار آمرزنده ومهربان است.

سوره مائده آیه 74

 

أَلَمْ یَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ هُوَ یَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَیَأْخُذُ الصَّدَقَاتِ وَأَنَّ اللَّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِیمُ

آیا ندانسته اند که فقط خداست که از بندگانش توبه را می  پذیرد و صدقات را دریافت می  کند؟ و یقیناً خداست که بسیار توبه پذیر و مهربان است.

سوره توبه آیه 104

  

وَمَن تَابَ وَ عَمِلَ صَالِحًا فَإِنَّهُ یَتُوبُ إِلَى اللَّهِ مَتَابًا

و هر که توبه کند و کار شایسته انجام دهد قطعاً به صورتی پسندیده و نیکو به سوی خدا باز می  گردد.

سوره الفرقان آیه 71

 

وَهُوَ الَّذِی یَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَ یَعْفُو عَنِ السَّیِّئَاتِ وَیَعْلَمُ مَا تَفْعَلُونَ

و اوست که توبه را از بندگانش می  پذیرد و از گناهان درمی  گذرد و آنچه را انجام می  دهید، می  داند.

سوره الشوری آیه 25

 

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَّصُوحًا عَسَىٰ رَبُّكُمْ أَن یُكَفِّرَ عَنكُمْ سَیِّئَاتِكُمْ وَیُدْخِلَكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِی مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ یَوْمَ لَا یُخْزِی اللَّهُ النَّبِیَّ وَالَّذِینَ آمَنُوا مَعَهُ نُورُهُمْ یَسْعَىٰ بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَبِأَیْمَانِهِمْ یَقُولُونَ رَبَّنَا أَتْمِمْ لَنَا نُورَنَا وَاغْفِرْ لَنَا إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ

ای مؤمنان به پیشگاه خدا توبه کنید، توبه ای خالص که شما را از بازگشت به گناه بازدارد؛ امید است پروردگارتان گناهانتان را از شما محو کند و شما را به بهشت هایی که از زیرِ درختانِ آن نهرها جاری است، درآورد، در آن روزی که خدا پیامبر و کسانی که با او ایمان آورده اند، خوار نمی  کند، نورشان پیشاپیش آنان و از سوی راستشان شتابان حرکت می  کند، می  گویند: پروردگارا نور ما را برای ما کامل کن و ما را بیامرز که تو بر هر کاری توانایی.

سوره التحریم آیه 8


إِنَّ الَّذِینَ فَتَنُوا الْمُؤْمِنِینَ وَالْمُؤْمِنَاتِ ثُمَّ لَمْ یَتُوبُوا فَلَهُمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَلَهُمْ عَذَابُ الْحَرِیقِ

کسانی که مردان و زنان مؤمن را مورد شکنجه و آزار قرار دادند، سپس توبه نکردند، نهایتاً عذاب دوزخ و عذاب سوزان برای آنان است.

سوره بروج آیه 10


****************


مطلب مدیر وبلاگ :

گناهان از نظر توبه به دو دسته تقسیم میشوند :

1-گناهانی که با توبه فابل بخشش هستند.

2-گناهانی که با توبه و حتّی با هفتاد بار (عدد کثیرة) استغفار پیامبر گرامی اسلام صلّی الله علیه و آله و سلّم برای آن بنده، فابل بخشش نیستند و باید حواسمان جمع باشد که از این نوع گناه خدای ناکرده ازما سر نزند که وساطت پیامبر صلّی الله علیه و آله و سلّم هم قبول نمیشود و از نمونه های آنتوبه شخص بدعت گذار در دین و عیب جویی مسخره کردن دین و عیب جویی مسخره کردن انسانهاست و توبه شخص بداخلاق است.


****************


چرا توبه شخص بد اخلاق‏ پذیرفته نمی شود؟


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-باب دویست و چهل و دوّم-مطلب شماره 467


پدرم رحمة اللَّه علیه از محمّد بن یحیى، از محمّد بن احمد بن محمّد، از پدرش،

از یونس بن عبد الرحمن از حضرت ابى عبد اللَّه علیه السّلام، حضرت فرمودند:

خداوند تبارك و تعالى امتناع دارد از این كه توبه شخص بد خلق را بپذیرد.

محضر مباركش عرض شد: چرا؟

حضرت فرمودند: زیرا این شخص از گناهى بیرون نمى ‏آید مگر آنكه در آنچه بزرگتر از آن است واقع مى‏ شود.


****************


ذکر صلوات بجای عدم توفیق توبـه 


در كتاب زینة الاعیاد از شیخ احمد بن شیخ زین الدین نقل شده كه :

 امام زین العابدین ، حضرت سجّاد علیه السلام را در خواب دیدم به آن حضرت از نداشتن توشه آخرت و عدم توفیق توبه خالص و اعمال صالح شكایت نمودم.

 آن حضرت علیه السلام فرمودند:
بر تو باد فرستادن صلوات زیاد بر محمد (ص) و آل محمد (علیهم السلام)! 

ما نیز زیاد صلوات مى فرستیم و این صلوات خود را عوض صلوات شما قرار میدهیم.

 

كتاب آثار و برکات صلوات در دنیا، برزخ و قیامت

مؤلف : عباس عزیزى 


******


وقت قبولی توبه چه زمانی است؟

 

 محمّد بن الحسن رحمة اللَّه علیه، از محمّد بن الحسن الصفّار، از معاویة بن حكم از ابن ابى عمیر از ابان بن عثمان، از یحیى بن ابى العلاء از حضرت ابى عبد اللَّه علیه السّلام نقل كرده كه آن جناب فرمودند:

حضرت على علیه السّلام جنگ نمى‏ كردند تا وقتى كه آفتاب به زوال گراید و مى ‏فرمودند: درهاى آسمان هنگام زوال(ظهر)آفتاب گشوده شده و توبه آن وقت قبول مى‏ شود و نصرت و ظفر در آن هنگام نصیب مى‏ گردد.

و نیز مى‏ فرمودند: زوال به شب كه وقت فراغت از جنگ و دست كشیدن از آن است نزدیك‏ تر بوده و سزاوار است كه كشتار كمتر شود و طالب جنگ به مقر خود برگردد و مغلوب فرار كند و جان به در برد.

 

برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-باب385 –(نوادر)-حدیث 70-مطلب شماره 574






نوع مطلب : 04-سوره نسـاء، 05-سوره مـائـده، 09-سوره تــوبــة، 25-سوره فــرقــان، 42-سوره شـوری، 66-سوره تحریم، 85-سوره بروج، تــــدبّــــــر در قــــــــرآن، علل الشرایع، اسرار گناه و بررسی آثار آن، 
برچسب ها : تدبّر در قرآن،
لینک های مرتبط : «اسرار وقوع گناه و علّت قبولی توبه»، «چرا توبه بدعت‏ گذار در دین‏ پذیرفته نمی شود؟»،
          
جمعه 25 آبان 1397



 اسرار بوجود آمدن بوى خوش در روی زمین


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-باب 241-مطلب شماره 466


حدیث (1)

محمّد بن الحسن رحمة اللَّه علیه، از محمّد بن الحسن الصفّار، از على بن حسان واسطى، از برخى اصحابش، از حضرت ابى عبد اللَّه علیه السّلام نقل كرده كه آن جناب فرمودند: حضرت آدم علیه السّلام از بهشت به كوه صفا و حوّاء به كوه مروه هبوط داده شدند و این در حالى بود كه حوّاء در بهشت موهایش را شانه زده بود،

هنگامى كه در زمین قرار گرفت گفت: در حالى كه مورد غضب و سخط الهى مى‏باشم از شانه شدن موهایم خشنود نبوده و به آن دلبستگى ندارم، لذا آرایش موها را بهم ریخت و آنها را از هم گشود، موها پراكنده و منتشر شدند و از انتشارشان عطرى كه از ناحیه شانه زدن در بهشت در موها پدید آمده بود متصاعد شد باد آن را برد و در هند متمركز ساخت از این رو عطر و بوى خوش در هند پدید آمد.

و در حدیث دیگر آمده: وقتى حوّا گیسوان بافته خود را گشود حق تبارك و تعالى باد را فرستاد تا به موهاى پریشان و گشوده او وزیده و بوى عطر آن را در مشرق و مغرب پراكنده ساخت.


حدیث (2)

پدرم رحمة اللَّه علیه از على بن سلیمان رازى از محمّد بن الحسین، از احمد بن محمّد بن ابى نصر از حضرت ابى الحسن الرّضا علیه السّلام نقل كرده، وى مى ‏گوید:

محضر مباركش عرض كردم: ابتداء پیدایش و كیفیّت بروز عطر و بوى خوش چه وقتى و چطور واقع شد؟

حضرت فرمودند: كسانى كه قبل از شما بودند در این باره چه مى‏ گویند؟

عرض كردم: مى‏ گویند: آدم علیه السّلام وقتى به زمین دنیا هبوط كرد به هند فرود آمد و به خاطر فراقش از بهشت آنقدر در این سرزمین گریست كه اشكهایش در زمین به صورت نهر جارى شد و همین اشكها فضاى عالم را خوشبو نمودند.

حضرت فرمودند: آنطورى كه ایشان مى‏ گویند نیست، بلكه سبب و كیفیّت پیدایش عطر در دنیا آن بود كه حوّا زمانى كه در بهشت بود گیسوانش را در غلافى از سرشاخه‏ هاى درختان بهشتى قرار داده بود و هنگامى كه به زمین فرود آمد و به لغزش مبتلا شد خون حیض دید و مأمور شد به غسل كه كردن بناچار گیسوانش را تكانید تا غلافها از گیسوانش جدا شدند حق تعالى بادى را فرستاد تا این غلافها را به صورت ذرّاتى به هر كجا كه حضرتش خواست ببرند و از اینجا بود كه عطر و بوى خوش در دنیا پدید آمد و در همه نواحى پراكنده شد.





نوع مطلب : علل الشرایع، علل الشرایع(اسرار)، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
جمعه 25 آبان 1397



معنی دقیق واژه «لمم» یا «گناهان صغیره» ذر قرآن کریم


کلمه «لمم» در سوره نجم، آیه ۳۲ آمده است و خداوند در این آیه‌ می‌فرماید:


 «الَّذِینَ یَجْتَنِبُونَ کَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ إِلاَّ اللَّمَمَ 

إِنَّ رَبَّکَ واسِعُ الْمَغْفِرَهِ»

همانا از گناهان کبیره و اعمال زشت، جز صغیره دوری می‌کنند آمرزش پروردگار تو گسترده است.»

 

«لمم» (بر وزن قلم) به گفته راغب در مفردات، به معنی «نزدیک شدن به گناه است» و از گناهان صغیره نیز تعبیر به «لمم» می‌شود.[۱] این واژه در اصل از ماده «المام» گرفته شده که به معنی نزدیک شدن به چیزی بدون انجام آن است و گاه به اشیاء قلیل و کم نیز اطلاق شده است.

 

در «قاموس القرآن» آمده است که لمم «گناهی گفته می‌شود که شخص به آن عادت نکرده و اصرار هم ندارد و گاهگاهی از روی غفلت مرتکب می‌شود».[۲] 

مفسرین نیز تفسیرهائی در همین حدود برای «لمم» ذکر کرده‌اند بعضی آن‌ را به «گناه صغیره» و بعضی به «نیت معصیت بدون انجام آن» و بعضی به «معاصی کم‌اهمیت» تفسیر کرده‌اند گاهی به هرگونه گناه، اعم از صغیره و کبیره شامل می‌شود مشروط به این‌که عادت نشده باشد. اگر هم اتفاق افتاد توبه نماید. در روایات اسلامی نیز تفسیرهای گوناگونی بر این واژه آمده است. در حدیثی از امام صادق ـ علیه السلام ـ می‌خوانیم که در تفسیر این آیه فرمود: 

«هو الذنب یلم به الرجل فیمکث ماشاءالله، ثمَّ یلم من بعد» 

لمم، گناهی است که انسان به سراغ آن می‌رود و سپس مدتی از گناه خودداری کرده و بار دیگر به آن آلوده می‌شود (و هرگز کار همیشگی او نیست).[۳]



در حدیث دیگری از امام صادق ـ علیه السلام ـ می‌خوانیم:


 «اللمم الرجل یلم به الذنب فیستغفرالله منه»

 «لمم، آن است که انسان به سراغ گناهی رود، سپس از آن استغفار کند.»[۴]

 

در تفسیر نمونه آمده است که: قرائن موجود در آیه نیز گواهی می‌دهد که «لمم» به معنی گناهانی است که احیاناً از انسان سر می‌زند سپس متوجه می‌شود و آن را ترک می‌گوید[۵]

 

استثناء «لمم» از «کبائر» (با توجّه به این‌که ظاهر استثناء استثناء متصل است) دلالت بر معنای فوق می‌کند. به علاوه در جمله بعد، قرآن می‌فرماید: «آمرزش پروردگار تو گسترده است» این نیز دلیل است بر این‌که گناهی از او سرزده که نیاز به غفران پروردگار دارد. به هر حال نیکوکاران ممکن است لغزشی داشته باشند ولی گناه برخلاف طبع وسیعه آنهاست، روح و قلب آنها همواره پاک است لذا به محض ارتکاب گناه پشیمان می‌شوند و از خداوند تقاضای بخشش کنند.[۶]

 

«پرهیزگاران، هنگامی که گرفتار وسوسه‌های شیطانی که پیرامون وجود آنها در گردش است می‌شوند به یاد خدا می‌افتند و بینا می‌گردند (و توبه می‌کنند)»[۷]

 

علامه طباطبائی (ره) می‌فرماید: روایات اهل‌بیت ـ علیهم السّلام ـ برای «لمم» سه معنا ذکر کرده‌اند.

۱. گناهان صغیره. 

۲. نزدیک شدن به گناه و انجام ندادن آن. 

۳. گناهی که گاهگاهی انجام می‌دهد ولی عادت نکرده است

 و شامل گناهان کبیره و صغیره می‌شود.

 در نتیجه، معنای «لمم» در بین لغوییون، اختلاف است و از آنچه از لغت و روایت استفاده می‌شود این است که «لمم» برای هر سه معنای فوق آمده است و شامل آنها می‌شود.

 

معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر :

۱. تفسیر نمونه، حضرت ‌آیت‌الله مکارم شیرازی، ناصر، تهران، دارالکتب اسلامیه، ج ۲۲، ص ۵۳۷.

۲. تفسیر المیزان، علامه طباطبائی، سید محمد حسین، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ج ۱۹، ص ۸۱.

۳. اصول کافی، کلینی، محمد بن یعقوب، ج ۲، کتاب ایمان و کفر، باب لمم.

 

پی نوشت ها :

[۱] . راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، بیروت، دارالکتب، مدخل لام؛ و ابن منظور، لسان العرب، قم، نشر ادب حوزه، چاپ اول، ۱۳۶۳، ج ۱۲، ص ۵۴۹.

[۲] . قرشی، سید علی‌اکبر، قاموس قرآن، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ج ۱۱، ۱۳۷۲ ه‍ ، ج ۷ ـ ۶ ـ ۵ ـ ، ص ۲۰۸.

[۳] . کلینی، محمّد بن یعقوب، اصول کافی، قم، دارالاسوه، چاپ اول، ۱۳۷۶ ه‍ ش، ج ۲، باب ایمان و کفر، باب لمم.

[۴] . همان.

[۵] . ر.ک: مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چ ۱۱، ۱۳۶۸، ج ۲۲، ص ۵۳۷.

[۶] . همان.

[۷] . اعراف/ ۲۰۱.

برگرفته شده از سایت :

http://www.shia-news.com/fa/news/100600/




نوع مطلب : تــــدبّــــــر در قــــــــرآن، معـانی و تـدبّـر در واژه هـا، اسرار گناه و بررسی آثار آن، 53-سوره نـجـم، 
برچسب ها : تدبّر در قرآن،
لینک های مرتبط :
          
جمعه 25 آبان 1397


چرا مؤمن گاهى مرتكب محرّمات و كافر زمانى مرتكب 

انجام حسنات می‏شود؟


با توجه به آیه قرآن چگونه سیّئات به حسنات تبدیل می شود؟


فَأُوْلئِكَ یُبَدِّلُ اللَّهُ سَیِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِیماً [2]

آن كسانى كه از گناه توبه كنند و با ایمان به خدا عمل صالح به جاى آورند خدا گناهان آنها را به ثواب بدل گرداند چه آنكه خداوند در حق بندگان بسیار مهربان و آمرزنده است.


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-باب دویست و چهلم مطلب شماره 465


حدیث (1) 

محمّد بن موسى بن متوكّل رضى اللَّه عنه از على بن حسین سعدآبادى، از احمد بن ابى عبد اللَّه، از پدرش، از عبد اللَّه بن محمّد همدانى، از اسحاق قمى نقل كرده كه وى گفت: بر حضرت ابى جعفر امام باقر علیه السّلام وارد شده محضرش عرض كردم:

فدایت شوم، بیان فرمایید: آیا مؤمن زنا مى‏ كند؟

فرمودند: خیر.

عرض كردم: آیا لواط مى‏ كند؟

فرمودند: خیر.

عرض كردم: آیا مسكر و شراب مى‏ آشامد؟

فرمودند: خیر.

عرض كردم: مرتكب گناه مى‏ شود؟

فرمودند: آرى.

عرض كردم: فدایت شوم اگر زنا و لواط نكرده و مرتكب سیّئات و بدیها نمى‏ شود، پس گناهى كه مرتكب مى ‏شود چیست؟

فرمودند: اى اسحاق حق تبارك و تعالى فرموده: آنان كه از گناهان بزرگ و اعمال زشت دورى مى‏ كنند مگر از لمم[1] و گناه صغیره.

مؤمن گاهى گناه صغیره‏اى كه قصدش را نداشته انجام مى ‏دهد.

عرض كردم: فدایت شوم، بفرمایید: آیا كسى كه نصب عداوت شما نموده و سبّ خاندان رسالت را مى ‏نماید با چیزى پاك و تطهیر مى‏ شود؟

فرمودند: خیر.

عرض كردم: فدایت شوم گاهى مى‏ بینم مؤمن یكتاپرستى را كه اعتقادش همچون اعتقاد من بوده و به ولایت و محبّت شما خاندان پابند بوده و بین من و او هیچ اختلافى نیست با این حال شرب خمر نموده و زنا و لواط كرده و وقتى براى یك حاجت نزدش مى ‏روم و به او عرضه مى‏ كنم با روى گرفته و ترش كرده‏ اش مواجه شده و مشاهده مى‏ كنم در بر آوردن حاجتم كند و سخت مى‏ باشد.

و از آن طرف گاهى ناصبى كه در اعتقاد با من مخالف است دیده مى‏ شود وقتى براى حاجتى نزدش مى ‏روم و مرا مى ‏شناسد كه در عقیده با او مخالف هستم با این حال با روى گشاده و باز با من برخورد كرده و سریعاٌ به حاجت من پرداخته و با نشاط و سرور كه حاكى از دوست داشتنش در روا كردن نیاز من هست اقدام به آن مى ‏كند، مشاهده مى‏ كنم كه نماز بسیار مى‏ خواند و روزه زیاد مى‏ گیرد و صدقه و زكات فراوان مى ‏دهد و در امانتى كه نزدش مى‏ گذارند خیانت نكرده و آن را رد مى ‏نماید، سرّ این دو حركت چیست؟

حضرت فرمودند: آیا نمى‏ دانید كه از كجا و به چه سبب گناه و عصیان از شما سر مى ‏زند؟

عرض كردم: خیر به خدا قسم فدایت شوم، مگر آنكه شما آگاهم نمایید.

حضرت فرمودند: خداوند تبارك و تعالى چون در یگانگى متفرّد و منحصر بود لا جرم تمام اشیاء را آفریده ولى نه از چیزى و مادّه‏اى بلكه شرح آفرینشش چنین است:

آب شیرین را بر زمین پاك و پاكیزه هفت شبانه روز جارى نمود، سپس آب را بند آورد و یك مشت از خاك پاك و طاهرى كه گل شده بود را برداشت، این مشت گل،

طینت و گل اهل بیت عصمت و طهارت بود، سپس از زیر آن گل، مشتى دیگر برداشت و آن گل و طینت شیعیان ما بود، سپس ما را براى خودش اختیار فرمود و اگر طینت و گل شیعیان را همچون طینت ما به خود وامى‏گذارد هرگز احدى از ایشان مرتكب زنا و سرقت و لواط و شرب مسكر و افعال قبیحه ‏اى كه نام بردى نمى ‏شد ولى اینطور نشد، بلكه حق تعالى هفت شبانه روز آب شور را بر روى زمین ملعونه و ناپاك جارى فرمود سپس آن را قطع كرد و پس از آن مشتى از آن گل را كه گل ملعونه و به واسطه طول مجاورتش با آب تغییر یافته و سیاه رنگ شده بود (لجن) برداشت.

این مشت گل طینت آلوده و فاسد بود كه عبارت باشد از طینت دشمنان ما اگر خداوند عزّ و جلّ طینت دشمنان ما را به حال خود مى‏ گذارد هرگز آنها را در میان انسانها نمى‏ دیدى و ابداٌ به شهادتین اقرار نكرده و روزه نگرفته و نماز نخوانده و زكات نداده و حج بیت اللَّه نرفته، و هیچگاه ایشان را با حسن خلق ملاقات نمى‏ كردى ولى حق تبارك و تعالى طینت شما و ایشان را جمع نمود و با هم مخلوط كرد و به هم مالید همچون مالیدن پوست و سپس آن دو را با هم در آب ممزوج فرمود، پس هر لفظ ناهنجار یا عمل زنا یا افعال قبیحه ‏اى كه یاد كردى از قبیل شرب مسكر یا غیر آن از برادر مؤمن خود مشاهده مى‏ كنى ناشى از جوهریّت و طینت و یا از ایمان او نیست بلكه به واسطه تماسى كه ناصبى با طینت او پیدا كرده وى بر انجام این سیّئات و قبائح اقدام و مبادرت مى‏كند چنانچه هر فعل نیكو و خلق زیبا و یا از ایمان او نیست بلكه به واسطه تماسى كه ناصبى با طینت او پیدا كرده وى بر انجام این سیئات و قبائح اقدام و مبادرت مى‏ كند، چنانچه هر فعل نیكو و خلق زیرا و یا روزه و نماز یا حج بیت اللَّه یا صدقه یا معروفى از ناصبى سر مى‏ زند مستند به جوهریّت و طینت او نبوده بلكه تماسّش با ایمان سبب اكتساب این افعال پسندیده و صدورش در خارج گردیده است.

عرض كردم: فدایت شوم، وقتى قیامت بپا شود چه خواهد شد؟

حضرت به من فرمودند: اى اسحاق آیا خداوند خیر و شر را در یك جا جمع خواهد فرمود؟

وقتى قیامت شود حق تعالى آنچه از ایمان را كه با طینت ناصبى ها اصابت كرده و منشأ افعال حسنه شده از ایشان گرفته و به شیعیان ما رد نموده و به عكس آنچه از خباثت ناصبى با طینت شما مقرون گردیده و باعث صدور قبایح گردیده است را از شما گرفته و به ایشان بر مى‏ گرداند و اساساٌ هر چیزى به عنصر اوّلى كه ابتدائش بوده بر مى‏ گردد.

مگر خورشید در هنگامى كه ابتداء طلوعش هست را ندیدى؟

 آیا شعاع محرّك و نیرو بخشش متّصل به آن است یا بائن و جدا از كره خورشید مى‏ باشد؟

عرضه داشتم: فدایت شوم: خورشید وقتى غروب مى ‏كند شعاع به آن بر مى ‏گردد همانطورى كه از آن صادر و خارج گشته بود و این خود دلیل است كه شعاع از كره جدا نیست و الّا نباید به آن باز گردد.

حضرت فرمودند: آرى، هر چیزى به جوهره خود كه از آن صدور یافته

 باز میگردد.

عرضه داشتم: فدایت شوم آیا حسنات و افعال نیك ناصبى ‏ها را گرفته و به ما بر مى‏ گردانند و به عكس افعال قبیح و ناپسند ما را به ایشان 

ارجاع میدهند؟

حضرت فرمودند: آرى به خدایى كه غیر از او معبودى نیست امر 

چنین مى‏ باشد.

عرض كردم: فدایت شوم در كتاب خدا آیه‏ اى كه شاهد بر این گفتار باشد مى‏ یابم یا نه؟

حضرت فرمودند: آرى.

عرضه داشتم: در كدام آیه این مضمون مى ‏باشد؟

فرمودند: آیا این آیه را تلاوت نكرده‏ اى؟


فَأُوْلئِكَ یُبَدِّلُ اللَّهُ سَیِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِیماً [2]

آن كسانى كه از گناه توبه كنند و با ایمان به خدا عمل صالح به جاى آورند خدا گناهان آنها را به ثواب بدل گرداند چه آنكه خداوند در حق بندگان بسیار مهربان و آمرزنده است.


خداوند متعال تنها سیّئات شما را كه دوستان ما هستید به حسنات مبدّل مى‏ فرماید.


«و این است سرانجام ولایت پذیری»





(1)-«لمم» (بر وزن قلم) به گفته راغب در مفردات، به معنی «نزدیک شدن به گناه است» و از گناهان صغیره نیز تعبیر به «لمم» می‌شود.

 این واژه در اصل از ماده «المام» گرفته شده که به معنی نزدیک شدن به چیزی بدون انجام آن است و گاه به اشیاء قلیل و کم نیز اطلاق شده است.

(2)-سوره فرقان آیه( 70)




نوع مطلب : 25-سوره فــرقــان، تــــدبّــــــر در قــــــــرآن، سخنــرانی های کوتـاه قــــرآنی، علل الشرایع، علل الشرایع(اسرار)، 
برچسب ها : تدبّر در قرآن،
لینک های مرتبط :
          
جمعه 25 آبان 1397


( کل صفحات : 24 )    ...   2   3   4   5   6   7   8   ...   


موضوعات
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی
ابزار وبلاگ نویسی

وبـــــــلاگ قـــــــــرآن و عـــــــترت

اخبار ایران:

اخبار جهان:

اخبار اقتصادی:

اخبار علمی

اخبار فناوری و اطلاعات

اخبار هنری:

اخباراجتماعی

اخبار ورزشی

--------------------------------------------------------------------------------------

آپلود نامحدود عکس و فایل

آپلود عکس

دریافت کد آپلود سنتر

--------------------------------------------------------------------------------------
Google

در این وبلاگ
در كل اینترنت
-------------------------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------------------- ساخت وبلاگ
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات