وبـــــــلاگ قـــــــــرآن و عـــــــترت
سایت تخصصی قــرآن شناسی و تــدبّر در قرآن کریم و معارف اهل البیت علیهم السّلام
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ


قال رسول الله صلی الله علیه

و آله و سلّم :


مَن اَرادَ عِلمَ الاَوَّلینَ وَالآخَرینَ،

فَلیُثَوِّرِ القُرآنَ


هر که علم اولین و آخرین را میخواهد،

باید آن را در قرآن بجوید.


کنزل العمال ج1 ص548




مدیر وبلاگ :سیّد محمّد روحانی
مطالب اخیر
نظرسنجی
میزان رضایتمندی خود را از مطالب وب سایت بیان بفرمایید






برچسبها



پرسش-چگونه مى توان روایاتى را كه براى اثبات تحریف قرآن،

 نقل شده، نادیده گرفت و یا توجیه كرد؟


عده اى از محدثان شیعه و حشویه و جماعتى از محدثان اهل سنت درباره تحریف قرآن به اخبارى كه در كتاب هاى معتبر شیعه و در صحاح اهل سنت نقل شده، استدلال كرده اند؛ اما به موجب دلایل و براهین متقن، هیچكدام از آن اخبار بر تحریف قرآن دلالت نمى كند؛ زیرا: 


1. بعضى از روایات كه آیه اى از قرآن را همراه با عبارتى افزون بر اصل آن آیه آورده است، در صدد تفسیر و شرح آن آیه است و دلالتى بر الحاق آن عبارت به آیه قرآنى ندارد. براى مثال امام صادق علیه السلام در تفسیر آیه «وَ إِنْ تَلْوُوا أَوْ تُعْرِضُوا»12 فرموده است: «وَ إِنْ تَلْوُوا (الامر) أَوْ تُعْرِضُوا (عما امرتهم به)» كه جملات بین پرانتز آن، تفسیر آیه است، نه جزء آیه.


و همینطور است عبارت «فى على» در آخر آیه
«یا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَیْكَ (فى على)»13؛ در این روایت نمى خواهد بگوید: آن كلمه جزء قرآن است؛ بلكه مى خواهد بگوید: آیه در حق آن حضرت نازل شده است. آنچه موجب اشتباه شده، این است كه گاهى این پرانتزها مشخص نشده است.


2. در روایاتى كه در مقام تفسیر آیه اى است، ذكر و یا دعایى به آن اضافه مى شده تا مردم هنگام تلاوت، ادب آن آیه را رعایت بكنند؛ مانند روایتى كه در آن عبارت «كذلك اللّه ربى» در آخر سوره ى توحید از زبان مبارك امام رضا علیه السلام نقل شده است.


3. اختلافاتى كه در باب نوع الفاظ آیات در روایات مشاهده مى شود، قرینه بر این است كه مراد تفسیر آیه به معنا است؛ مثل روایات مربوط به آیه
«وَ لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللّهُ بِبَدْرٍ وَ أَنْتُمْ أَذِلَّةٌ»14 كه در بعضى «انتم ضعفاء» آمده و در برخى «انتم قلیل» ذكر شده است.


4. گاهى در میان برخى از روایات، تعارض و تنافى مشاهده مى شود كه براساس قاعده كلى «تساقط»، باید آنها را به كنار نهاد؛ مانند روایات وارده از خاصه و عامه در مورد اینكه آیه اى در قرآن براى حكم سنگسار بوده و بعد حذف شده است.

در یك روایت، آیه ادعایى اینگونه آمده است: «اذا زنى الشیخ و الشیخه فارجموهما البتة فانهما قضیا الشهوة» و در دیگرى: «الشیخ و الشیخه اذا زنیا فارجموهما البتة...» و در بعضى: «و بما قضیا من اللذة» و در برخى: «نَكالاً مِنَ اللّهِ وَ اللّهُ عَلیِمٌ حَكِیمٌ». و در بعضى هم آخر آیه آمده است: «نَكالاً مِنَ اللّهِ وَ اللّهُ عَزِیزٌ حَكِیمٌ».
این اختلافات به طور حتم، اینگونه روایات را از اعتبار ساقط مى كند.
افزون بر آنچه گذشت، این روایات با حدیث شریف «ثقلین» ـ كه استحكام سندى و دلالى آن بر مصون ماندن قرآن، بر كسى پوشیده نیست ـ تنافى دارند و از طرفى با مفاد روایاتى كه امر به عرضه آنها بر قرآن نموده و محوریت را قرآن معرفى مى كنند، سازگارى ندارند15. در نتیجه به طور یقین این روایات در دلالت بر تحریف عاجز و ناتوانند.


: برگرفته از 

کتاب قرآن شناسی(جلد دوّم)

مؤلف: صالح قنادى با همكارى جمعى از محققان





نوع مطلب : چگونه میتوان روایات اثبات تحریف قرآن را نادیده گرفت؟ / آیا نمیشود بدون مراجعه به كتب تفسیرى، خودمان از قرآن استفاده كنیم؟، کتاب قرآن شناسی، 
برچسب ها : کتاب قرآن شناسی،
لینک های مرتبط :
          
چهارشنبه 29 آذر 1396





آیا نمى شود بدون مراجعه به كتاب هاى تفسیرى،

 خودمان از قرآن استفاده كنیم؟ 




پرسش-آیا برداشت هاى فردى از قرآن صحیح است؟ آیا نمى شود بدون مراجعه به كتاب هاى تفسیرى، خودمان از قرآن استفاده كنیم؟ مگر قرآن هدایت براى همه نیست؟


قرآن كتابى است با زبان عرفى و در اوج فصاحت و بلاغت و رسایى معنا؛ از این رو عرب زبانان عصر نزول، بسیارى از معارف قرآن را بدون مراجعه به تفسیر، درك میكردند.


اما به دلایلى، جهت فهم صحیح آیات قرآن نیاز به آگاهى هاى بیشتر و مراجعه به تفسیرهاى معتبر داریم:

 1-قرآن در كنار حادثه ها بود و به وقایعى كه در طول 23 سال رسالت پیامبر اكرم صلى الله علیه و آله اتفاق مى افتاد، نظر داشت. عرب هاى معاصر پیامبر صلى الله علیه و آله آن حوادث را درك كرده بودند، اما نسل هاى بعد از آن صحنه ها دور شدند. لذا آگاهى به شرایط نزول آیات در فهم بهتر كمك مى كند.

 2-قرآن با توجه به مخاطبان اولیه خود، از مثال ها و اصطلاحات منطقه اى بهره جسته است؛ اگر چه پیام هاى آن فرامنطقه اى است. آگاهى از این قالب ها در فهم بهتر پیام ها بسیار كارگشا است.

 3-برخى از عبارات قرآنى، مربوط به ادیان آسمانى گذشته است؛ لذا آشنایى با اعتقادات آنان و محتواى كتاب ها و منابع آنان بایسته است.
روشن است به دلیل ناآگاهى از موارد فوق، پرده هایى از ابهام، بر عبارات قرآن عارض مى شود. مفسران این پرده ها را كنار مى زنند، تا مراد خداوند به طور شفاف استخراج و كشف شود. در واقع آنان كار فهم آیات را بر ما ساده و آسان مى كنند.
گاهى جهت فهم مراد آیات قرآن، علاوه بر تفسیر به دانش هاى دیگرى همچون تأویل و تطبیق نیز نیازمندیم.
گفتنى است معناى «هدایت بودن قرآن» آن نیست كه بدون دانستن زبان آن و رسیدن به سرچشمه هاى قرآنى، بتوانیم از هدایت آن بهره گیریم. همان طور كه استفاده از آب كه مایه حیات است، گاه نیازمند حفر چاه و كنار زدن لایه هاى خاك و سنگ از روى آن است.
بنا بر آنچه گفته شد؛ بهره مندى از معارف قرآن تا حدودى براى همگان ممكن است؛ امّا براى فهم قرآن ـ به عنوان منبع اساسى معرفت دینى ـ باید ابزارهاى خاص آن را بیابیم و حدود استفاده از آنها و میزان تأثیر و اعتبار آنها را بدانیم. مهم ترین این ابزارها عبارت است از:

 الف-ادبیات و قواعد زبان شناختى
براى درك سخن هر گوینده و نقطه آغاز تفاهم، آگاهى از قواعد اولیه مربوط به زبان و لغت او ضرورى است؛ از این رو باید اطلاعاتى كافى و عمیق از ادبیات این زبان، داشت. در ادبیات نیز فهم معناشناسى واژه ها، آشنایى با علم صرف و علم نحو ـ كه جایگاه تركیبى كلمات را در ساختار جملات مشخص مى سازد ـ و اطلاع از علم معانى و بیان و بدیع ـ كه در زیباسازى كلام حاوى قواعد مهمّى است ـ بایسته است

 ب-آشنا بودن به مضمون و سیاق خود قرآن
در قرآن قرینه هایى هست كه بعضى پیوسته و برخى ناپیوسته است و براى فهم مقصود هر گوینده، مناسب ترین شیوه آن است كه سخنان او را در كنار هم و مرتبط با هم بنگریم و این شیوه در ارزیابى و نتیجه گیرى مفید است.

 ج-سنت معصوم علیه السلام
از جمله شئون پیامبر صلى الله علیه و آله و امامان علیهم السلام، تبیین مقاصد كتاب الهى است:

«وَ أَنْزَلْنا إِلَیْكَ الذِّكْرَ لِتُبَیِّنَ لِلنّاسِ ما نُزِّلَ إِلَیْهِمْ»80.

علامه طباطبایى مى نویسد: «این آیه مباركه، دلیل بر حجّیت سخن پیامبر اكرم در شرح آیات قرآن كریم است»81. سنّت و سخن معصوم علیه السلام در تفسیر و تبیین قرآن و تعلیم شیوه تفسیر به مردم و تبیین تأویل و تعلیم راهیابى به بطون قرآن، نقش اساسى دارد.

 د-عقل و تفكر خلاق
مفسّر و بهره گیرنده از قرآن، باید عقل فعّال و تفكّر خلاق داشته باشد تا بتواند با استفاده از این ابزار به طور صحیح و دقیق، معارف دینى را از آیات 

قرآنى استخراج كند.

 هـ- جامع نگرى
گفتنى است دین مجموعه عقاید و آموزه هایى است كه باید با هم سازگار باشد؛ ازاین رو در برداشت از قرآن، باید هر مفهوم قرآنى، در مجموعه آموزه هاى دینى ـ كه از منابع اصلى به دست آمده ـ نگریسته شود. فهم عمیق معانى قرآن، نیاز به تلاش علمى بسیار دارد؛ از این رو مفسرانى موفق بوده اند كه كوله بارى از پیشینه علمى و تحقیقى بر دوش آنان بوده است.82

برگرفته از :

کتاب قرآن شناسی(جلد اوّل-فصل سوّم."فهم قرآن")

مؤلف: صالح قنادى با همكارى جمعى از محققان





نوع مطلب : کتاب قرآن شناسی، چگونه میتوان روایات اثبات تحریف قرآن را نادیده گرفت؟ / آیا نمیشود بدون مراجعه به كتب تفسیرى، خودمان از قرآن استفاده كنیم؟، 
برچسب ها : کتاب قرآن شناسی،
لینک های مرتبط :
          
شنبه 25 آذر 1396





موضوعات
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی
ابزار وبلاگ نویسی

وبـــــــلاگ قـــــــــرآن و عـــــــترت

اخبار ایران:

اخبار جهان:

اخبار اقتصادی:

اخبار علمی

اخبار فناوری و اطلاعات

اخبار هنری:

اخباراجتماعی

اخبار ورزشی

--------------------------------------------------------------------------------------

آپلود نامحدود عکس و فایل

آپلود عکس

دریافت کد آپلود سنتر

--------------------------------------------------------------------------------------
Google

در این وبلاگ
در كل اینترنت
-------------------------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------------------- ساخت وبلاگ
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic