وبـــــــلاگ قـــــــــرآن و عـــــــترت
سایت تخصصی قــرآن شناسی و تــدبّر در قرآن کریم و معارف اهل البیت علیهم السّلام
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ


قال رسول الله صلی الله علیه

و آله و سلّم :


مَن اَرادَ عِلمَ الاَوَّلینَ وَالآخَرینَ،

فَلیُثَوِّرِ القُرآنَ


هر که علم اولین و آخرین را میخواهد،

باید آن را در قرآن بجوید.


کنزل العمال ج1 ص548




مدیر وبلاگ :سیّد محمّد روحانی
مطالب اخیر
نظرسنجی
میزان رضایتمندی خود را از مطالب وب سایت بیان بفرمایید






برچسبها



وَإِذْ یَرْفَعُ إِبْرَاهِیمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَیْتِ وَإِسْمَاعِیلُ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّکَ أَنْتَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ ﴿بقره/127

و [یاد كنید] زمانى كه ابراهیم و اسماعیل پایه‏ هاى خانه كعبه را بالا می ‏بردند [و به پیشگاه حق می ‏گفتند :] اى پروردگار ما ! [این عمل را] از ما بپذیر كه تو شنوا و دانایى.


****************



حج حضرت ابراهیم و حضرت اسماعیل علیهماالسّلام

و ساختن کعبه 


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-باب 385-مطلب شماره 546


حدیث (32)

 پدرم رحمة اللَّه علیه، از سعد بن عبد اللَّه، از احمد بن محمّد بن عیسى، از عبّاس بن معروف، از على بن مهزیار، از حسن بن سعید، از على بن منصور، از كلثوم بن عبد المؤمن حرانى، از حضرت ابى عبد اللَّه علیه السّلام نقل كرده كه حضرت فرمودند:

خداوند متعال به حضرت ابراهیم علیه السّلام امر فرمود كه حج كند و جناب اسماعیل را با خود به حج ببرد و وى را در حرم اسكان دهد، هر دو بر شترى سرخ نشسته و به حج رفتند و احدى با آنها نبود مگر جبرئیل علیه السّلام و وقتى به حرم رسیدند، جبرئیل گفت: اى ابراهیم از شتر فرود آیید و قبل از این كه داخل حرم شوید غسل كنید.

ابراهیم و اسماعیل از شتر پایین آمده و غسل كردند بعد جبرئیل به ایشان نشان داد كه چگونه براى احرام آماده شوند، ایشان این مراسم را انجام دادند سپس جبرئیل به آنها امر فرمود كه محرم به احرام حج شده و تلبیات چهارگانه‏اى را كه مرسلون(رسولان)گفته بودند بگویند، بعد آنها را به باب صفا برده و از شتر پیاده‏ شان كرد و بین آن دو ایستاد، بعد رو به بیت نمود و تكبیر گفت، آنها نیز تكبیر گفتند، بعد حمد الهى بجا آورد و آن دو نیز حمد نمودند، سپس خدا را تمجید كرد و آن دو نیز تمجید كردند آنگاه بر خدا ثناء گفت و آن دو نیز مثل او انجام دادند و به دنبال آن جبرئیل جلو رفت و آن دو نیز جلو رفتند و هر سه ثناء بر خدا مى‏ گفتند و او را تمجید مى‏ كردند تا رسیدند به جاى حجر، جبرئیل استلام نمود و آن دو را امر كرد كه استلام كنند بعد هفت شوط طوافشان داد بعد آنها را در مقام ابراهیم ایستادند و دو ركعت نماز خواند و آن دو نیز خوانده و سپس مناسك را به آنها نشان داد.

و وقتى نسك و اعمال را بجا آوردند حق تعالى به ابراهیم امر نمود كه مراجعت كند و اسماعیل بماند، پس اسماعیل در آن جا ماند و احدى غیر از مادرش با او نبود، و پس از آنكه سال آینده فرا رسید خداوند تعالى به ابراهیم اذن داد حج بجا آورده و كعبه را بنا كند، اعراب به قصد زیارت خانه خدا حجّ مى ‏رفتند ولى بیت دیوارهایش فرو ریخته بود تنها پایه ‏هایش سر پا بود و دیده مى ‏شد و هنگامى كه مردم از حرم خارج شدند اسماعیل سنگ ها را جمع نمود و آنها را در داخل كعبه ریخت و وقتى حق تبارك و تعالى اذن ساختمان بیت را صادر فرمود، ابراهیم به آن جا آمد و فرمود:

پسرم، خداوند متعال ما را مأمور به ساختن كعبه نموده، پس آن دو سنگ را كنار ریخته و در زیر آنها یك سنگ سرخ نمایان شد، حق تعالى امر نمود كه بیت را روى این سنگ بنا كنید، ایشان سنگها را روى آن نهادند و فرشتگان هم ایشان را كمك و یارى كردند تا دوازده ذراع ارتفاع دیوار بالا آمد، دو درب براى بیت تعبیه كرده كه از یك درب داخل مى ‏شده و از درب دیگر خارج مى ‏گشتند و براى هر كدام از این دو درب آستانه و دستگیره از آهن قرار داد و كعبه برهنه و عریان بود، پس ابراهیم بیرون آمد در حالى كه بیت به اتمام رسیده بود ولى اسماعیل در آن جا ماند.

 وقتى مردم بر جناب اسماعیل وارد شدند چشم آن حضرت به زنى زیبا افتاد كه از جمالش بسیار متعجّب و خوشوقت گردید از خدا خواست كه او را به ازدواج وى در آورد در حالى كه آن زن شوهردار بود و اسماعیل از آن خبر نداشت، حق تعالى مرگ شوهرش را رسانید آن زن در مكّه با حالى حزین بماند، حق تعالى غم و اندوه زن را بر طرف كرد و وى را به تزویج اسماعیل در آورد، بعد كه ابراهیم براى حج به مكّه آمد آن زن، زنى موفّقه و با داشتن سنّى كم واجد كمالات بود، و جناب اسماعیل براى تهیه و جلب طعام جهت اهل بیتش به طائف رفت، پس آن زن پیر مردى ژولیده را دید، پیر مرد از احوال ایشان جویا شد، آن زن گفت: حال ما نیك است.

بعد از حال خودش بخصوصه سؤال كرد، زن جواب داد كه حالش نیك است.

سپس پیر مرد گفت: تو كیستى؟

زن گفت: زنى هستم از قبیله حمیر.

بارى ابراهیم اسماعیل را ندید و با وى ملاقات نكرد از این رو نام ه‏اى نوشت و به زن سپرد و به او فرمود: وقتى شوهرت آمد این نامه را به او بده، اسماعیل به نزد همسرش بازگشت و او نامه را به وى تسلیم كرد، اسماعیل آن را قرائت كرد، سپس به همسرش فرمود: آیا دانستى آن پیر مرد چه كسى بود؟

زن عرضه داشت: او را بسیار نیك منظر دیدم، در او مشابهتى به تو بود.

اسماعیل علیه السّلام فرمود: او پدر من بود! زن عرض كرد: واى بر من، بد شد.

اسماعیل علیه السّلام فرمود: به محاسن تو ننگریست؟

زن عرضه داشت: خیر ولى بیم دارم كه در حقّش تقصیر كرده باشم، سپس زن در حالى كه بانویى عاقله بود به اسماعیل عرض كرد: بر این دو درب ساترى آویزان نمى‏ كنى ساترى از اینجا و ساترى از اینجا؟

اسماعیل فرمود: چرا، پس هر دو دو ساتر براى آن دو درب تهیه كردند كه طول آنها دوازده ذراع بود، بعد آنها را بر آن دو درب آویختند و هر دو از آنكه دو درب را با پرده پوشانده ‏اند خوشحال بودند و بسیار خوششان آمد، سپس زن عرضه‏ داشت: چرا جامه ‏اى نبافم و با آن كعبه را نپوشانم چه آنكه این سنگها كه با آنها دیوار كعبه ساخته شده خشن و زبر هستند.

اسماعیل علیه السّلام به او فرمود: آرى در انجام این كار سرعت و شتاب باید نمود، زن نزد قوم خود پشم زیادى فرستاد و از آنها خواست كه پشم ها را بریسند.

امام صادق علیه السّلام مى‏فرماید: این فعل سبب شد كه از آن تاریخ به بعد بین زنان رسم شد كه بعضى از برخى تقاضا نمودند كه برایشان پشم بریسند.

حضرت فرمودند:

آن بانو در انجام این كار شتاب نمود و از دیگران یارى خواست و هر گاه از عمل یك قسمت فارغ مى‏ شد و آن قطعه را آماده مى‏ كرد همان را بر بیت مى‏آویخت، موسم انجام حج فرا رسید مقدارى از رخ كعبه باقى مانده بود كه زیر پوشش قرار گیرد، آن بانو به اسماعیل عرض كرد: 

با این كه مقدار از رخ كعبه كه پوشیده نشده چه كنیم؟ پس آن را با لیف خرما پوشاندند، عربها به همان حال سابق به زیارت بیت آمدند با صحنه عجیبى مواجه شدند!!! گفتند: سزاوار و شایسته است كه براى آبادكننده این بیت هدیه و تحفه آورده شود پس از آن تاریخ به بعد آوردن هدیه و پیشكش مرسوم شد، لذا هر طائفه ‏اى از عرب هدیه‏ اى از جنس برگ و غیر آن با خود به آن جا آورده تا اشیاء بسیارى جمع و انباشته شد پس لیف ‏هاى خرما را از بیت كنده و آن مقدار باقى مانده را با اجناس آورده شده پوشانده و بدین ترتیب پوشش بیت كامل گردید و بر پرده‏اى كه پوشش بیت بود دو باب آویختند.

كعبه تا آن وقت سقف نداشت، لذا جناب اسماعیل علیه السّلام ستون هایى مثل ستون هایى كه اكنون مى‏ بینید از چوب براى آن تعبیه نمود و با شاخه‏ هاى چوبى براى بیت سقف درست نمود و سپس روى آن را با گل تسویه نمود، عربها آمدند و داخل كعبه شده و عمارت و ساختمان آن را دیدند، گفتند: عامر و آبادكننده این بیت باید به آن بیفزاید لذا سال آینده هدیه‏ ها و تحفه ‏ها آوردند این هدیه‏ ها دواب و چهار پایان بود اسماعیل ندانست با آنها چه بكند، خداوند وحى فرمود كه این حیوانات را قربانى كن و به حاجى ‏ها اطعام نما.

امام علیه السّلام فرمودند:

اسماعیل از كمى آب به ابراهیم شكایت نمود، خداوند به جناب ابراهیم وحى‏ فرمود كه چاهى حفر كن تا حاجى‏ ها از آب آن چاه بیاشامند.

جبرئیل علیه السّلام فرمود آمد و چاه ایشان یعنى زمزم را حفر كرد تا آب آن ظاهر و نمودار شد.

سپس جبرئیل گفت: اى ابراهیم در چاه فروشو، و بعد جبرئیل در چاه پایین رفت و گفت: اى ابراهیم در چهار زاویه چاه بزن و بگو: بسم اللَّه.

ابراهیم در زاویه ‏اى كه پهلوى بیت بود زد و گفت: بسم اللَّه، بلافاصله چشمه ‏اى جوشید، سپس بار دیگر زد و گفت: بسم اللَّه، بدون درنگ چشمه ‏اى جوشید، پس از آن در زاویه دیگر زد و گفت: بسم اللَّه، فورا چشمه ‏اى جوشید و بالاخره در مرتبه چهارم به زاویه چهارم زد: و گفت: بسم اللَّه، چشمه‏ اى جوشید.

جبرئیل گفت: اى ابراهیم از آب چشمه بنوش و براى فرزندت از خدا بركت بخواه. بارى جبرئیل و ابراهیم هر دو از چاه خارج شدند، آنگاه جبرئیل به ابراهیم علیه السّلام گفت: از این آب بر خود بریز و دور بیت طواف كن این آبى است كه خدا به فرزندت اسماعیل عنایت فرموده، بارى ابراهیم حركت كرد و جناب اسماعیل پدر را مشایعت نمود تا حضرتش از حرم خارج گردید، ابراهیم رفت و اسماعیل مراجعت به حرم نمود، خداوند متعال از آن بانوى حمیریّه فرزندى به او كرامت كرد كه عقب و اولاد نداشت و سپس اسماعیل بعد از آن بانو با چهار زن دیگر ازدواج كرد و از هر كدام خداوند به او پسر بچه‏ اى عنایت كرد، بعد خداوند متعال مرگ ابراهیم را رساند و آن حضرت بدون این كه اسماعیل را ببیند از دنیا رفت و اسماعیل نیز از مرگ پدر اطّلاع نیافت تا ایّام موسم حج رسید، اسماعیل خود را مهیّا نمود با پدر ملاقات كند، جبرئیل بر او نازل شد و مرگ پدر را به او تسلیت گفت و اظهار داشت: اى اسماعیل در مرگ پدر لفظ و كلامى نگویى كه موجب سخط و غضب خدا باشد.

امام علیه السّلام فرمودند: اسماعیل عبد و بنده خدا بود، خدا را خواند و حق تعالى نیز جوابش را داد و به او خبر داد كه به پدرش ملحق مى‏ شود.

امام علیه السّلام فرمودند: براى اسماعیل فرزند صغیرى بود كه بسیار دوستش مى‏ داشت و عشق به او مى ‏ورزید حق تعالى او را این معنا منع و زجر كرد و فرمود:

اى اسماعیل وصىّ تو فلان فرزندت هست نه این، و زمانى كه مرگ اسماعیل فرا رسید وصىّ خود را خواند و به او گفت: اى فرزند زمانى كه مرگ تو رسید همان كارى كه من كردم تو نیز بكن یعنى وصىّ خود را بخواه و وصایاى خود را به او بكن فلذا از آن تاریخ به بعد هیچ امام و رهبرى از دنیا نرفت مگر آنكه خداوند به او خبر داد كه براى خود وصىّ معیّن نماید.





نوع مطلب : علل الشرایع، اســـــــــــــــــــــــرار حـج، 02-سوره بـقـرة، تــــدبّــــــر در قــــــــرآن، 
برچسب ها : تدبّر در قرآن،
لینک های مرتبط :
          
شنبه 3 آذر 1397



باب سیصد و هشتاد و پنجم(نـوادر)/6

ابتداء کردن از «مروة» به جای «صفا» چه حکمی دارد؟


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-مطلب شماره 542


حدیث (18)

 محمّد بن الحسن از محمّد بن الحسن الصفّار، از عبّاس بن معروف، از على بن مهزیار از حسن بن سعید از قاسم بن محمّد، از على نقل كرده كه گفت: از حضرت ابا عبد اللَّه علیه السّلام پرسیدم:

مردى در عمل سعى قبل از صفا به مروه ابتداء نموده حكمش چیست؟

حضرت فرمودند: باید عملش را اعاده كند، مگر نمى‏ بینى اگر در وضوء قبل از شستن دست راست به دست چپ آغاز كند باید وضویش را اعاده نماید.






نوع مطلب : اســـــــــــــــــــــــرار حـج، علل الشرایع، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
جمعه 2 آذر 1397



چرا زیارت نبى اكرم صلّى اللَّه علیه و آله و ائمّه 

علیهم السّلام بعد از حجّ  لازم است؟


وَأَتِمُّوا الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ لِلَّهِ فَإِنْ أُحْصِرْتُمْ فَمَا اسْتَیْسَرَ مِنَ الْهَدْیِ وَلا تَحْلِقُوا رُءُوسَکُمْ حَتَّى یَبْلُغَ الْهَدْیُ مَحِلَّهُ فَمَنْ کَانَ مِنْکُمْ مَرِیضًا أَوْ بِهِ أَذًى مِنْ رَأْسِهِ فَفِدْیَةٌ مِنْ صِیَامٍ أَوْ صَدَقَةٍ أَوْ نُسُکٍ فَإِذَا أَمِنْتُمْ فَمَنْ تَمَتَّعَ بِالْعُمْرَةِ إِلَى الْحَجِّ فَمَا اسْتَیْسَرَ مِنَ الْهَدْیِ فَمَنْ لَمْ یَجِدْ فَصِیَامُ ثَلاثَةِ أَیَّامٍ فِی الْحَجِّ وَسَبْعَةٍ إِذَا رَجَعْتُمْ تِلْکَ عَشَرَةٌ کَامِلَةٌ ذَلِکَ لِمَنْ لَمْ یَکُنْ أَهْلُهُ حَاضِرِی الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ شَدِیدُ الْعِقَابِ ﴿بقره/196

حج و عمره را براى خدا به پایان برید ، و اگر [به علتى] شما را از انجام آن بازداشتند، آنچه را از قربانى براى شما میسر است [قربانى كنید و از احرام در آیید] ؛ و سر خود را نتراشید تا قربانى به محلش برسد ؛ و از شما اگر كسى بیمار بود یا در سرش آسیب داشت [و ناچار بود سر بتراشد ، جایز است سر بتراشد و] كفّاره‏اى چون روزه ، یا صدقه یا قربانى بر عهده اوست . و هنگامی  كه [از علل ممنوعیّت] در امان بودید ، پس هر كه با پایان بردن عمره تمتّع به سوى حج تمتّع رود ، آنچه از قربانى میسر است [قربانى كند] . و كسى كه قربانى نیابد ، سه روزْ روزه ، در همان سفر حج و هفت روز روزه ، هنگامی  كه بازگشتید بر عهده اوست ؛ این ده روز كامل است [و قابل كم و زیاد شدن نیست] . این وظیفه كسى است كه [خود و] خانواده ‏اش ساكن و مقیم [منطقه] مسجد الحرام نباشد . و از خدا پروا كنید و بدانید كه خدا سخت كیفر است .

 

الْحَجُّ أَشْهُرٌ مَعْلُومَاتٌ فَمَنْ فَرَضَ فِیهِنَّ الْحَجَّ فَلا رَفَثَ وَلا فُسُوقَ وَلا جِدَالَ فِی الْحَجِّ وَمَا تَفْعَلُوا مِنْ خَیْرٍ یَعْلَمْهُ اللَّهُ وَتَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَیْرَ الزَّادِ التَّقْوَى وَاتَّقُونِ یَا أُولِی الألْبَابِ ﴿بقره/197

حج در ماه ‏هاى معین و معلومی  است [شوال ، ذوالقعده ، ذوالحجه] پس كسى كه در این ماه‏ها حج را [با احرام بستن و تلبیه] بر خود واجب كرد ، [بداند كه] در حج ، آمیزش با زنان و گناه و جدال [جایز] نیست . و آنچه از كار خیر انجام دهید خدا می ‏داند . و به نفع خود توشه برگیرید كه بهترین توشه ، پرهیزكارى است و اى صاحبانِ خرد ! از من پروا كنید .

 

وَأَذِّنْ فِی النَّاسِ بِالْحَجِّ یَأْتُوکَ رِجَالا وَعَلَى کُلِّ ضَامِرٍ یَأْتِینَ مِنْ کُلِّ فَجٍّ عَمِیقٍ ﴿حج/27

و در میان مردم برای حج بانگ زن تا پیاده و سوار بر هر شتر باریک اندام [چابک و چالاک] که از هر راه دور می آیند، به سوی تو آیند.




****************


اسرار زیارت نبى اكرم صلّى اللَّه علیه و آله و ائمّه

 علیهم السّلام بعد از حجّ  چیست؟

 

 برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-باب 221-مطلب شماره 398

 

حدیث (1)

محمّد بن احمد سنانى رضى اللَّه عنه از احمد بن محمّد بن یحیى بن زكریّا القطان از ابو بكر بن عبد اللَّه بن حبیب از تمیم بن بهلول، از پدرش، از اسماعیل بن مهران، از حضرت جعفر بن محمّد علیهما السّلام نقل كرده كه آن حضرت فرمودند:

هر گاه یكى از شما حج بجا آورد لازم است كه حجّش را به زیارت ما خاتمه دهد زیرا این زیارت متمّم حجّ خواهد بود.


حدیث (2)

محمّد بن على ماجیلویه رضى اللَّه عنه از محمّد بن یحیى عطّار، از محمّد بن الحسین بن الخطّاب، از محمّد بن سنان از عمّار بن مروان، از جابر، از حضرت ابى جعفر علیه السّلام، حضرت فرمودند:

تمام بودن حج و كامل بودنش به این است كه بعد از آن، امام زیارت و ملاقات گردد.


حدیث (3)

 محمّد بن الحسن بن احمد بن ولید رضى اللَّه عنه از محمّد بن الحسن الصفّار، از احمد بن محمّد بن عیسى از حسن بن على الوشّاء، وى مى‏گوید: از حضرت ابا الحسن الرضا علیه السّلام شنیدم كه مى‏ فرمودند:

هر امامى در گردن دوستان و شیعیانش عهدى دارد و وفاء كامل به عهد و نیكو اداء كردنش به این است كه اولیاء و دوستان قبور آنها را زیارت كنند چه آنكه هر كس ایشان را از روى رغبت و میل زیارت كند در روز قیامت ایشان شفعاء او خواهند بود.


حدیث (4)

 پدرم رضى اللَّه عنه از على بن ابراهیم، از پدرش، از محمّد بن ابى عمیر، از عمر بن اذینه، از زراره، از حضرت ابى جعفر علیه السّلام، حضرت فرمودند:

مردم مأمور شدند این سنگ‏ها را بیاورند و طوافشان كنند سپس نزد ما آمده و ایشان را به دوستى خود خبرشان دهیم و ایشان كمك و نصرتشان را بر ما عرضه بدارند.


حدیث (5)

محمّد بن موسى بن متوكّل رضى اللَّه عنه از على بن الحسن السعدآبادی، از احمد بن ابى عبد اللَّه برقى از عثمان بن عیسى، از معلى بن شهاب، از حضرت ابى عبد اللَّه علیه السّلام، آن حضرت فرمودند:

حضرت حسن بن على علیهما السّلام به رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم عرض كردند:

اى پدر جزاء و پاداش كسى كه شما را زیارت كند چیست؟

رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم فرمودند: فرزندام كسى كه در حیات و ممات من به زیارتم آید یا پدر و یا برادرت و یا تو را زیارت كند بر من است كه او را در روز قیامت زیارت كرده پس از گناهانش او را رها نمایم.


حدیث (6)

 پدرم رضى اللَّه عنه از محمّد بن یحیى عطّار از محمّد بن الحسین بن ابى الخطّاب، از محمّد بن اسماعیل بن بزیع از صالح بن عقبه، از زید شحّام نقل كرده كه وى گفت:

محضر مبارك حضرت ابى عبد اللَّه علیه السّلام عرضه داشتم: كسى كه یكى از شما خاندان را زیارت كند جزایش چیست؟

حضرت فرمودند: او مانند كسى است كه رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم را زیارت كرده باشد.


حدیث (7)

پدرم رضى اللَّه عنه، از سعد بن عبد اللَّه، از عباد بن سلیمان، از دیلمى، از ابراهیم بن ابى حجر اسلمى، از حضرت ابى عبد اللَّه علیه السّلام، حضرت فرمودند: رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم فرمودند:

كسى كه به مكّه آید به منظور انجام حجّ و مرا در مدینه زیارت نكند جفا كرده و كسى كه به من جفا كند من نیز در روز قیامت به او جفا مى ‏كنم و كسى كه مرا زیارت كند شفاعت من براى او حتمى است و كسى كه شفاعت من شاملش شد بهشت بر او واجب است.

مصنّف این كتاب (صدوق علیه الرحمه) مى‏ گوید: علّت و سبب در زیارت نبى اكرم صلى اللَّه علیه و آله آن است كه هر كس حج انجام دهد و حضرتش را زیارت نكند به آن جناب جفا نموده و زیارت ائمه علیهم السّلام نیز به منزله زیارت رسول اللَّه صلى اللَّه علیه و آله مى ‏باشد چه آنكه این معنا از امام صادق علیه السّلام نقل و روایت گردیده.


توضیح مدیر وبلاگ :

بنظر حقیر اینگونه میرسد که اسرار این تشرّف خدمت  ائمّه علیهم السّلام بعد از اعمال حج شاید این باشد که، حج بعنوان یکی از مهمترین اعمال عبادی مؤمنین لازم است پس از اتمام حج گذار بحضور امام معصوم برسد و حج خود را عرضه بدارد و از نگاه لطف کریمانه معصومین علیهم السّلام بر حجّش مُـهر تأیید زده شود، چرا که فرد مسلمان و حتی مؤمن چنانچه استطاعت بر رفتن حج داشته و تعمّداً این فریضه را انجام ندهد به دین یهود از دنیا میرود. . والله اعلم





نوع مطلب : 02-سوره بـقـرة، 22-سوره حـج، تــــدبّــــــر در قــــــــرآن، علل الشرایع، اســـــــــــــــــــــــرار حـج، پیامبـــــــــــر اکــــــــــــرم ، حـضـرت زهـــــــــــــــــــراء، امـــــــام علـــــــــــــــــی، امـــــــام مجــــــــــــــتبی، امـــــــام حـســـــــــــــین ، امـــــــام سجّــــــــــــــــــاد، امـــــــام باقــــــــــــــــــــر، امـــــــام صـــــــــــــــــادق، امـــــــام کـــاظــــــــــــــم، امـــــــام جــــــــــــــــــواد، امـــــــام رضـــــــــــــــــــا، امـــــــام هــــــــــــــــــادی، امـــــــام عســــــــــــــگری، 
برچسب ها : تدبّر در قرآن،
لینک های مرتبط :
          
سه شنبه 20 شهریور 1397

وَأَتِمُّوا الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ لِلَّهِ فَإِنْ أُحْصِرْتُمْ فَمَا اسْتَیْسَرَ مِنَ الْهَدْیِ وَلا تَحْلِقُوا رُءُوسَکُمْ حَتَّى یَبْلُغَ الْهَدْیُ مَحِلَّهُ فَمَنْ کَانَ مِنْکُمْ مَرِیضًا أَوْ بِهِ أَذًى مِنْ رَأْسِهِ فَفِدْیَةٌ مِنْ صِیَامٍ أَوْ صَدَقَةٍ أَوْ نُسُکٍ فَإِذَا أَمِنْتُمْ فَمَنْ تَمَتَّعَ بِالْعُمْرَةِ إِلَى الْحَجِّ فَمَا اسْتَیْسَرَ مِنَ الْهَدْیِ فَمَنْ لَمْ یَجِدْ فَصِیَامُ ثَلاثَةِ أَیَّامٍ فِی الْحَجِّ وَسَبْعَةٍ إِذَا رَجَعْتُمْ تِلْکَ عَشَرَةٌ کَامِلَةٌ ذَلِکَ لِمَنْ لَمْ یَکُنْ أَهْلُهُ حَاضِرِی الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ شَدِیدُ الْعِقَابِ ﴿بقره/196

حج و عمره را براى خدا به پایان برید ، و اگر [به علتى] شما را از انجام آن بازداشتند، آنچه را از قربانى براى شما میسر است [قربانى كنید و از احرام در آیید] ؛ و سر خود را نتراشید تا قربانى به محلش برسد ؛ و از شما اگر كسى بیمار بود یا در سرش آسیب داشت [و ناچار بود سر بتراشد ، جایز است سر بتراشد و] كفّاره‏اى چون روزه ، یا صدقه یا قربانى بر عهده اوست . و هنگامی  كه [از علل ممنوعیّت] در امان بودید ، پس هر كه با پایان بردن عمره تمتّع به سوى حج تمتّع رود ، آنچه از قربانى میسر است [قربانى كند] . و كسى كه قربانى نیابد ، سه روزْ روزه ، در همان سفر حج و هفت روز روزه ، هنگامی  كه بازگشتید بر عهده اوست ؛ این ده روز كامل است [و قابل كم و زیاد شدن نیست] . این وظیفه كسى است كه [خود و] خانواده ‏اش ساكن و مقیم [منطقه] مسجد الحرام نباشد . و از خدا پروا كنید و بدانید كه خدا سخت كیفر است .

 

الْحَجُّ أَشْهُرٌ مَعْلُومَاتٌ فَمَنْ فَرَضَ فِیهِنَّ الْحَجَّ فَلا رَفَثَ وَلا فُسُوقَ وَلا جِدَالَ فِی الْحَجِّ وَمَا تَفْعَلُوا مِنْ خَیْرٍ یَعْلَمْهُ اللَّهُ وَتَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَیْرَ الزَّادِ التَّقْوَى وَاتَّقُونِ یَا أُولِی الألْبَابِ ﴿بقره/197

حج در ماه ‏هاى معین و معلومی  است [شوال ، ذوالقعده ، ذوالحجه] پس كسى كه در این ماه‏ها حج را [با احرام بستن و تلبیه] بر خود واجب كرد ، [بداند كه] در حج ، آمیزش با زنان و گناه و جدال [جایز] نیست . و آنچه از كار خیر انجام دهید خدا می ‏داند . و به نفع خود توشه برگیرید كه بهترین توشه ، پرهیزكارى است و اى صاحبانِ خرد ! از من پروا كنید .

 

وَأَذِّنْ فِی النَّاسِ بِالْحَجِّ یَأْتُوکَ رِجَالا وَعَلَى کُلِّ ضَامِرٍ یَأْتِینَ مِنْ کُلِّ فَجٍّ عَمِیقٍ ﴿حج/27

و در میان مردم برای حج بانگ زن تا پیاده و سوار بر هر شتر باریک اندام [چابک و چالاک] که از هر راه دور می آیند، به سوی تو آیند.




****************


اسرار اینكه چرا حج افضل و برتر از نماز و روزه گردیده است؟‏

 

 برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-باب 215-مطلب شماره 397

 

حدیث (1)

پدرم رحمة اللَّه علیه از سعد بن عبد اللَّه، از احمد بن محمّد بن عیسى، از حسین بن سعید، از صفوان از سیف تمّار[1]، از حضرت ابى عبد اللَّه علیه السّلام نقل كرده كه آن جناب فرمودند:

پدرم مى ‏فرمود: حجّ از نماز و روزه افضل مى‏ باشد و جهتش آن است كه :

نمازگزار براى ساعتى از اهل خود رو مى‏ گرداند و به عبادت مشغول مى ‏شود و روزه ‏دار صرفا به مقدار روشنى روز از همسرش خوددارى مى‏ نماید ولى حاجى بدنش را به تعب (سختی) انداخته و نفسش را در تنگنا قرار داده و مالش را صرف نموده و غیبتش از اهل و همسرش طولانى بوده نه به مالش امید داشته و نه به تجارتش از این رو این عبادت از نماز و روزه برتر مى ‏باشد و نیز پدرم مى‏ فرمود: 

نیست كسى برتر و افضل از مردى كه به حج آمده و اهلش را به دنبال آورده در حالى كه مردم در صحراى عرفات وقوف داشته و راست و چپ بیابان را اشغال كرده ‏اند، وى اهلش را به حجّ آورده و در میان این انبوه جمعیّت كه واقع مى‏شود خدا را طلب مى ‏كند و از او مى‏ خواهد كه اهلش را محافظت نماید.


حدیث (2)

 و با همین اسناد، از صفوان و فضاله، از قاسم بن محمّد، از كاهلى نقل كرده كه وى گفت: از حضرت ابا عبد اللَّه علیه السّلام شنیدم كه از حج ذكرى به میان آورده و بعد فرمودند:

رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم فرمودند:

جهاد دو تا است و حج یكى از آن دو محسوب مى ‏شود، حج جهاد ضعفاء است و ما ضعفاء هستیم، توجّه داشته باش هیچ عبادتى افضل از حج نیست مگر نماز در حجّ، در حج نماز هست ولى در نماز حج نیست، پس حج از نماز هم افضل مى ‏باشد، در حالى كه قدرت دارى حج را ترك مكن، آیا دقّت نمى‏ كنى و توجّه ندارى كه در حج سر تو گرد آلود شده و پوست صورت و بدنت سوخته مى ‏شود و از نظر به زنان ممنوع هستى.

و امّا ما با این كه در اینجا بوده و نزدیك به مكه هستیم و براى ما آب هاى متّصل بوده و از امكانات خیلى بیشترى برخورداریم با این حال سفر حج بر ایمان مشقّت ‏بار مى ‏باشد چه رسد به شما كه در شهرهاى دور و فاصله‏ هاى بعید قرار دارید و از وسائلى كه در اختیار ما هست محروم مى ‏باشید.

هیچ سلطان و رعیّتى به حج نمى ‏آید مگر آنكه مشقّت فوق العاده‏ اى را باید متحمّل شود زیرا طعام و شرابش تغییر كرده در مسیر جریان باد موذى و تابش آفتاب سوزان كه قادر بر علاج آن نیست قرار مى ‏گیرد چنانچه حق تبارك و تعالى در قرآن به همین معنا اشاره كرده و مى ‏فرماید :


وَ تَحْمِلُ أَثْقالَكُمْ إِلى‏ بَلَدٍ لَمْ تَكُونُوا بالِغِیهِ إِلَّا بِشِقِّ الْأَنْفُسِ إِنَّ رَبَّكُمْ لَرَؤُفٌ رَحِیمٌ ﴿نحل/7

و بارهاى سنگین شما را كه جز به مشقت بسیار نتوانید برد از شهرى به شهر دیگرى برند كه خدا در باره شما رئوف و مهربان است.

 

ــــــــــــــــــــــــــــــــــ

[1] مرحوم ممقانى در رجال وى را توثیق نموده است.





نوع مطلب : 02-سوره بـقـرة، 22-سوره حـج، تــــدبّــــــر در قــــــــرآن، علل الشرایع، اســـــــــــــــــــــــرار حـج، 05-سوره مـائـده، 
برچسب ها : تدبّر در قرآن،
لینک های مرتبط :
          
دوشنبه 19 شهریور 1397

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا أَوْفُوا بِالْعُقُودِ أُحِلَّتْ لَکُمْ بَهِیمَةُ الأنْعَامِ إِلا مَا یُتْلَى عَلَیْکُمْ غَیْرَ مُحِلِّی الصَّیْدِ وَأَنْتُمْ حُرُمٌ إِنَّ اللَّهَ یَحْکُمُ مَا یُرِیدُ ﴿مائده/1

ای اهل ایمان! به همه قراردادها [یِ فردی، خانوادگی، اجتماعی، سیاسی، اقتصادی، نذر، عهد و سوگند] وفا کنید. [گوشتِ] چهارپایان جز آنچه [در آیات بعد، حُرمتش] بر شما خوانده می شود برایتان حلال است، [و توجه داشته باشید که] نباید شکار را در حالی که مُحرم [به احرام حج و عمره] هستید، حلال بشمارید؛ یقیناً خدا آنچه را بخواهد [بر پایه علم و حکمتش و بر اساس رعایت مصلحت شما] 

حکم می کند.

 

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَیَبْلُوَنَّکُمُ اللَّهُ بِشَیْءٍ مِنَ الصَّیْدِ تَنَالُهُ أَیْدِیکُمْ وَرِمَاحُکُمْ لِیَعْلَمَ اللَّهُ مَنْ یَخَافُهُ بِالْغَیْبِ فَمَنِ اعْتَدَى بَعْدَ ذَلِکَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِیمٌ ﴿مائده/94

ای اهل ایمان! بی تردید خدا شما را به چیزی از شکار [حیوانات در حالی که مُحرم هستید] آزمایش می کند، چه شکاری که [به آسانی و بدون اسلحه] دست شما به آن برسد، و [چه شکاری که به سبب وحشی بودنش] نیزه های شما [آن را صید می کند؛] تا خدا کسی را که در نهان از او می ترسد، معلوم و مشخص نماید. و هر که پس از این [امتحان از حدود خدا] تجاوز کند [و در حال احرام به شکار برخیزد] برای او عذابی دردناک است.

 

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تَقْتُلُوا الصَّیْدَ وَأَنْتُمْ حُرُمٌ وَمَنْ قَتَلَهُ مِنْکُمْ مُتَعَمِّدًا فَجَزَاءٌ مِثْلُ مَا قَتَلَ مِنَ النَّعَمِ یَحْکُمُ بِهِ ذَوَا عَدْلٍ مِنْکُمْ هَدْیًا بَالِغَ الْکَعْبَةِ أَوْ کَفَّارَةٌ طَعَامُ مَسَاکِینَ أَوْ عَدْلُ ذَلِکَ صِیَامًا لِیَذُوقَ وَبَالَ أَمْرِهِ عَفَا اللَّهُ عَمَّا سَلَفَ وَمَنْ عَادَ فَیَنْتَقِمُ اللَّهُ مِنْهُ وَاللَّهُ عَزِیزٌ ذُو انْتِقَامٍ ﴿مائده/95

ای اهل ایمان! در حالی که در احرام [حج یا عمره] هستید، شکار را نکشید. و هر کس از شما عمداً آن را بکشد، کفّاره ای همانند آن از جنس چهارپایانِ [اهلی] بر عهده اوست؛ که [همانند بودن آن را] دو عادل از خودتان گواهی دهند، و به عنوان قربانی به [حریم] کعبه رسد، یا به کفّاره [آن شکار کشته شده معادل قیمت قربانی] به مستمندان طعام دهد، یا برابر تعداد مستمندی که طعام می دهد روزه بگیرد، تا کیفر کار خود را بچشد. خدا از [گناه] کشتن شکارهایی که پیش از این حکم انجام گرفته، درگذشت. و هر که [پس از کفّاره دادن] به شکار کردن بازگردد، خدا از او انتقام می گیرد؛ و خدا توانای شکست ناپذیر و صاحب انتقام است.

  

أُحِلَّ لَکُمْ صَیْدُ الْبَحْرِ وَطَعَامُهُ مَتَاعًا لَکُمْ وَلِلسَّیَّارَةِ وَحُرِّمَ عَلَیْکُمْ صَیْدُ الْبَرِّ مَا دُمْتُمْ حُرُمًا وَاتَّقُوا اللَّهَ الَّذِی إِلَیْهِ تُحْشَرُونَ ﴿مائده/96

برای بهره مند شدن شما و کاروانیان، شکار کردن از دریا و خوراکی آن [در حال احرام] بر شما حلال شد. و شکار صحرا و بیابان تا زمانی که مُحرم هستید، بر شما حرام است. و از خدایی که به سوی او گردآوری می شوید، پروا کنید.



****************


 اسرار ممنوع بودن صید براى مُحرم‏

 

 برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-باب 212-مطلب شماره 396

 

حدیث (1)

پدرم رحمة اللَّه علیه، از سعد بن عبد اللَّه، از احمد و عبد اللَّه فرزندان محمّد بن عیسى، از محمّد بن ابى عمیر، از حمّاد، از حلبى، وى مى‏ گوید: 

از حضرت ابا عبد اللَّه علیه السّلام معناى آیه شریفه:

 یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَیَبْلُوَنَّكُمُ اللَّهُ بِشَیْ‏ءٍ مِنَ الصَّیْدِ تَنالُهُ أَیْدِیكُمْ وَ رِماحُكُمْ‏

 اى اهل ایمان خدا شما را به چیزى از صید مى‏ آزماید كه در دسترس و تیرهاى شما آیند... 

را پرسیدم، حضرت فرمودند: مقصود این است كه از هر طرف و از هر جانب صید براى مؤمنین در حال احرام فراهم و جمع مى‏ شود و بقدرى به ایشان نزدیك مى‏ گردند كه در دسترس و تیررس ایشان واقع مى ‏شوند تا بدینوسیله حق تعالى ایشان را آزموده و معلوم نماید آیا حرام الهى را كه صید باشد مرتكب مى‏شوند یا نه.





نوع مطلب : 02-سوره بـقـرة، 05-سوره مـائـده، 22-سوره حـج، تــــدبّــــــر در قــــــــرآن، علل الشرایع، اســـــــــــــــــــــــرار حـج، 
برچسب ها : تدبّر در قرآن،
لینک های مرتبط :
          
دوشنبه 19 شهریور 1397






حکم پرنده درنده ‏اى که روى بام كعبه نشسته چیست؟


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-باب 210-مطلب شماره 395


حدیث (1)

محمّد بن الحسن از محمّد بن الحسن الصفّار، از حسین بن حسن بن ابان از حسین بن سعید، از ابن ابى عمیر از حمّاد بن عثمان و معاویة بن حفص، از منصور جمیعا از حضرت ابى عبد اللَّه علیه السّلام، راوى مى‏ گوید: حضرت ابى عبد اللَّه علیه السّلام در مسجد الحرام بودند، محضر مبارك شان عرض شد : 

پرنده درنده ‏اى روى بام كعبه نشسته و هر كبوترى از كبوتران حرم كه از آن حوالى پرواز كند را زده و صید مى‏ كند، تكلیف چیست؟

حضرت فرمودند: برایش چاره ‏اى بیاندیشید و آن را بكشید زیرا طغیانش در حرم از حدّ گذشته است.





نوع مطلب : علل الشرایع، اســـــــــــــــــــــــرار حـج، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
دوشنبه 19 شهریور 1397

...وَلِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَیْتِ مَنِ اسْتَطَاعَ إِلَیْهِ سَبِیلا وَمَنْ کَفَرَ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِیٌّ عَنِ الْعَالَمِینَ ﴿آل عمران/97

و خدا را حقّی ثابت و لازم بر عهده مردم است که [برای ادای مناسک حج] آهنگ آن خانه کنند، [البته] کسانی که [از جهت سلامت جسمی و توانمندی مالی و باز بودن مسیر] بتوانند به سوی آن راه یابند، و هر که ناسپاسی ورزد [و از رفتن به آنجا خودداری کند، به خود زیان زده]؛ زیرا خدا از جهانیان بی نیاز است.



****************


واجب بودن حج یک بار است، یا بیشتر؟


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-باب 210-مطلب شماره 394


حدیث (1)

پدرم رحمة اللَّه علیه از سعد بن عبد اللَّه از احمد بن محمّد، از حسین بن سعید، از حمّاد، از ربعى، از عبد الرّحمن بن ابى عبد اللَّه، وى مى‏ گوید: محضر مبارك حضرت امام صادق علیه السّلام عرضه داشتم، گروهى از این معركه ‏گیرها مى‏ گویند: وقتى شخص یك بار حج بجا آورد و دیگر به حج نرود و به جاى آن پولش را صدقه داده و صله رحم كند از حج برایش بهتر است.

حضرت فرمودند: اگر مردم این كار را بكنند، این بیت تعطیل مى‏ شود در حالى كه خداوند متعال آن را براى قیام مردم، از آن جا قرار فرموده است.


حدیث (2)

و با همین اسناد از حسین بن سعید، از ابن ابى عمیر، از عمر بن اذینه نقل كرده، وى گفت از حضرت ابا عبد اللَّه علیه السّلام راجع به معناى آیه شریفه ‏:

 وَ لِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَیْتِ مَنِ اسْتَطاعَ إِلَیْهِ سَبِیلًا

پرسیده و عرضه داشتم؟

مقصود فقط حجّ است نه عمره؟

حضرت فرمودند: خیر هر دو مراد مى ‏باشند یعنى هر كس استطاعت براى هر كدام را كه پیدا نمود باید آن را بجا آورد زیرا هر دو فرض و واجب مى ‏باشند.


حدیث (3)

محمّد بن موسى بن متوكّل رحمة اللَّه علیه از عبد اللَّه بن جعفر حمیرى از احمد بن محمّد، از حسن بن محبوب از خالد بن جریر[1]، از ابى الرّبیع الشّامى نقل كرده كه وى گفت: از حضرت امام صادق علیه السّلام راجع به فرموده حق عزّوجل:

وَ لِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَیْتِ مَنِ اسْتَطاعَ إِلَیْهِ سَبِیلًا

سؤال شد؟

حضرت فرمودند: مردم در تفسیرش چه مى‏ گویند؟

محضر مباركش عرض شد: مى‏ گویند مقصود از «سبیل» و استطاعت داشتن توشه و مركب است.

حضرت فرمودند:

اگر كسى توشه و مركب داشته باشد به قدر قوت عیالش به حدّى كه از مردم بى‏ نیاز باشد و بگوییم بر وى حج واجب است و باید آن را صرف رفتن به حج بكند و این مقدار از زاد و راحله از عیال سلب كرده و در این راه صرف كند لازمه این حكم آن است كه مردم هلاك مى‏شوند زیرا طول این مدّت كه وى مى‏رود و بر مى‏ گردد عیالش از چه گذران كنند!! محضرش عرض شد: 

پس مقصود از سبیل و استطاعت چیست؟

حضرت فرمودند: توسعه در مال به قدرى كه با مقدارى از آن حج رفته و مقدارى دیگر از آن را براى قوت عیالش بگذارد چنانچه در مورد زكات حق تعالى آن را بر كسى واجب كرده كه مالك دویست درهم باشد كه پنج درهم آن را به عنوان زكات داده‏ و باقى تعلّق به خودش دارد، امّا كسى كه فقط پنج درهم دارد پس بر وى لازم نیست آن را به عنوان زكات بدهد و خودش بى‏ مال باقى بماند.


ــــــــــــــــــــــــــــــــــ

[1]- مرحوم ممقانى در رجال فرموده: وى حسن است زیرا نه در مورد مدح قرار گرفته و نه ذمّ.






نوع مطلب : تــــدبّــــــر در قــــــــرآن، علل الشرایع، اســـــــــــــــــــــــرار حـج، 03-سوره آل عـمـران، 
برچسب ها : تدبّر در قرآن،
لینک های مرتبط :
          
دوشنبه 19 شهریور 1397


چرا امیر المؤمنین علیه السّلام بعد از هجرت از مكّه تا وقت 

رحلت شان از این دنیا، در مكّه معظّمه شب را صبح نكردند؟

 

 برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-باب 208-مطلب شماره 393

 

حدیث (1)

پدرم رضى اللَّه عنه از احمد بن ادریس از محمّد بن احمد بن یحیى بن عمران اشعرى از محمّد بن معروف از برادرش عمر از جعفر بن عقبه، از حضرت ابى الحسن علیه السّلام نقل كرده كه آن جناب فرمودند : 

على علیه السّلام پس از هجرت نمودن از مكه تا زمانى كه از دنیا رفتند در مكّه شب را به صبح نرسانده و در آن بیتوته نكردند.

راوى مى‏ گوید: محضر مبارك امام علیه السّلام عرض كردم: سرّ آن چه بود؟

حضرت فرمودند: امیر المؤمنین علیه السّلام كراهت داشتند در سرزمینى كه پیامبر خدا صلّى اللَّه علیه و آله از آن هجرت كرده ‏اند بیتوته كنند، لذا نماز عصر خود را آن حضرت در مكّه مى‏ خواندند و از آنجا خارج شده و در غیر ان سرزمین شب را به صبح مى‏ رساندند.





نوع مطلب : علل الشرایع، اســـــــــــــــــــــــرار حـج، امـــــــام علـــــــــــــــــی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
دوشنبه 19 شهریور 1397

وَمَنْ دَخَلَهُ کَانَ آمِنًا ﴿آل عمران/97

و هر که وارد آن شود در امان است


****************



چرا جائز نیست پرنده اهلى را وقتى داخل 

بیت الله الحرام شد آنرا صید كرد؟

 

 برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-باب 206-مطلب شماره 392

 

حدیث (1)

 پدرم رضى اللَّه عنه از سعد بن عبد اللَّه، از ایّوب بن نوح، از صفوان بن یحیى، از معاویة بن عمّار، از حضرت ابى عبد اللَّه علیه السّلام، راوى مى‏ گوید از امام علیه السّلام سؤال شد: پرنده اهلى هر گاه داخل حرم شد حكمش چیست؟

حضرت فرمودند : نباید آن را بگیرد زیرا خداوند متعال در قرآن مى‏ فرماید:


وَ مَنْ دَخَلَهُ كانَ آمِناً

هر موجودى كه داخل حرم شود در امان است.






نوع مطلب : تــــدبّــــــر در قــــــــرآن، علل الشرایع، اســـــــــــــــــــــــرار حـج، 03-سوره آل عـمـران، 
برچسب ها : تدبّر در قرآن،
لینک های مرتبط :
          
دوشنبه 19 شهریور 1397


اسرار اینكه چرا ایّام توقّف حاجى‏ ها در منا سه روز مى ‏باشد؟

 

 برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-باب 204-مطلب شماره 391

 

حدیث (1)

 پدرم و محمّد بن الحسن بن احمد بن ولید از سعد بن عبد اللَّه، از ابراهیم بن هاشم از محمّد بن ابى عمیر از برخى از اصحابش از حضرت ابى عبد اللَّه علیه السّلام، راوى مى ‏گوید:

حضرت به من فرمودند: آیا مى ‏دانى چرا ایام توقّف حاجى‏ ها در منى سه روز قرار داده شده؟

عرضه داشتم: فدایت شوم براى چه؟

فرمودند: كسى كه برهه ‏اى از این زمان و اندكى از آن را درك كند تمام حجّ را درك كرده است.

محمّد بن على بن الحسین مصنّف این كتاب مى‏ گوید: 

این حدیث همینطورى كه نقل شده روایت گردیده و من آن را در اینجا به این خاطر آوردم كه علّت احكام مذكور در آن ذكر شده و ابراهیم بن هاشم در نقل آن متفرّد بوده و دیگرى روایتش نكرده است.

وى این روایت را در نوادرش اخراج و ضبط كرده است ولى آنچه من به آن فتوى داده و در این معنا به آن اعتماد نموده‏ ام روایتى است كه شیخ ما محمّد بن الحسن بن احمد بن ولید رضى اللّه عنه حدیث نموده، ایشان فرموده: محمّد بن الحسن الصفّار، از یعقوب بن یزید از محمّد بن ابى عمیر، از جمیل بن درّاج، از حضرت ابى عبد اللَّه علیه السّلام نقل كرده كه آن حضرت فرمودند:

كسى كه روز قربانى (روز دهم) پیش از زوال آفتاب مشعر الحرام را درك كند، حج را درك كرده و كسى كه روز عرفه (روز نهم ذى حجة الحرام) پیش از زوال آفتاب مشعر الحرام را درك نماید متعه و عمره را درك نموده است.





نوع مطلب : علل الشرایع، اســـــــــــــــــــــــرار حـج، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
یکشنبه 18 شهریور 1397


( کل صفحات : 9 )    1   2   3   4   5   6   7   ...   


موضوعات
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی
ابزار وبلاگ نویسی

وبـــــــلاگ قـــــــــرآن و عـــــــترت

اخبار ایران:

اخبار جهان:

اخبار اقتصادی:

اخبار علمی

اخبار فناوری و اطلاعات

اخبار هنری:

اخباراجتماعی

اخبار ورزشی

--------------------------------------------------------------------------------------

آپلود نامحدود عکس و فایل

آپلود عکس

دریافت کد آپلود سنتر

--------------------------------------------------------------------------------------
Google

در این وبلاگ
در كل اینترنت
-------------------------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------------------- ساخت وبلاگ
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات