وبـــــــلاگ قـــــــــرآن و عـــــــترت
سایت تخصصی قــرآن شناسی و تــدبّر در قرآن کریم و معارف اهل البیت علیهم السّلام
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ


قال رسول الله صلی الله علیه

و آله و سلّم :


مَن اَرادَ عِلمَ الاَوَّلینَ وَالآخَرینَ،

فَلیُثَوِّرِ القُرآنَ


هر که علم اولین و آخرین را میخواهد،

باید آن را در قرآن بجوید.


کنزل العمال ج1 ص548




مدیر وبلاگ :سیّد محمّد روحانی
مطالب اخیر
نظرسنجی
میزان رضایتمندی خود را از مطالب وب سایت بیان بفرمایید






برچسبها



باب صد و چهل و نهم

 اسرار این كه چرا در حجّ تمتّع باید از عمره به حجّ روند؟


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-مطلب شماره 351


حدیث (1) 

پدرم رحمة اللَّه علیه از على بن ابراهیم بن هاشم، از پدرش، از محمّد بن ابى عمیر، از حمّاد بن عثمان، از عبید اللَّه بن على الحلبى، از حضرت ابى عبد اللَّه علیه السّلام نقل كرده كه آن جناب فرمودند:

حجّ به عمره متّصل است به دلیل فرموده حق تبارك و تعالى:

فَإِذا أَمِنْتُمْ، فَمَنْ تَمَتَّعَ بِالْعُمْرَةِ إِلَى الْحَجِّ فَمَا اسْتَیْسَرَ مِنَ الْهَدْیِ‏ 

(پس از آنكه منع و ترس بر طرف شد هر كس از عمره تمتّع به حجّ باز آید لازم است قربانى كند) 

بنا بر این براى احدى هیچ نوع حجّى جایز نیست مگر آنكه تمتّع بجا آورد زیرا حقّ عزّ و جل آن را در كتابش نازل نموده و در سنّت رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم آمده است.

 






نوع مطلب : تــــدبّــــــر در قــــــــرآن، اســـــــــــــــــــــــرار روزه، علل الشرایع، 
برچسب ها : تدبّر در قرآن،
لینک های مرتبط :
          
سه شنبه 6 شهریور 1397




باب صد و سى و چهارم

 اسرار این كه بیت اللَّه الحرام در وسط زمین قرار داده شده‏


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-مطلب شماره 338


حدیث (1)

على بن احمد بن موسى رحمة اللَّه علیه از محمّد بن ابى عبد اللَّه، از محمّد بن اسماعیل، از على بن عبّاس از قاسم بن ربیع صحّاف، از محمّد بن سنان نقل كرده كه وى گفت: حضرت ابا الحسن الرضا علیه السّلام در جواب مسائلى كه از آن جناب سؤال كرده بودم مرقوم فرمودند:

علّت وضع و قرار دادن بیت در وسط كره زمین آن است كه وسط زمین نقطه‏ اى بود كه از زیر آن زمین كشیده شد و هر بادى در دنیا از آن جا مى‏ وزد، سپس در مقام توضیح فرمودند:

زمین از زیر ركن شامى كه اوّلین بقعه‏ اى بود كه در زمین قرار داده شد خارج گردید چه آنكه ركن شامى نقطه وسط زمین است و بدین ترتیب اهل مشرق و مغرب در انجام فریضه حج با هم مساوى هستند.






نوع مطلب : اســـــــــــــــــــــــرار روزه، علل الشرایع، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
دوشنبه 5 شهریور 1397







باب صد و سى ‏ام

همسایه ‏ها به زكات فطره از دیگران سزاوارترند

 

برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-مطلب شماره 334


حدیث (1)

 پدرم رحمة اللَّه علیه، از على بن ابراهیم، از محمّد بن عیسى، از یونس بن عبد الرّحمن، از اسحاق بن عمّار، از حضرت ابى ابراهیم علیه السّلام، اسحاق بن عمار مى‏ گوید: از آن حضرت پرسیدم: آیا زكات فطره را به غیر نزدیكانم یعنى همسایه‏ هاى فقیر خود آیا بدهم؟

حضرت فرمودند: آرى، همسایگان سزاوارترند به آن زیرا حالشان ظاهر و روشن است.






نوع مطلب : اســـــــــــــــــــــــرار روزه، علل الشرایع، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
دوشنبه 5 شهریور 1397






باب صد و بیست و هشتم

چرا دادن خرما در زكات فطره از اشیاء دیگر 

برتر و بهتر است؟‏


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-مطلب شماره 333


حدیث (1)

 از امام صادق علیه السّلام، حضرت فرمودند : 

خرما در زكات فطره از سایر اشیاء بهتر و برتر است زیرا سریع‏تر از همه آنها به مصرف رسیده و از منفعتش بهره ‏مند مى ‏شوند چه آنكه خرما به مجرّد این كه به مستحقّش داده شد از آن تناول مى ‏كنند بدون هیچ مقدّمه اى و نیز حضرت بعد از آن فرمودند: حكم زكات در حالى نازل شد كه مردم هیچ مالى نداشتند و بدین ترتیب فقط فطره به آنها تعلّق مى ‏گرفت نه زكات مال.






نوع مطلب : اســـــــــــــــــــــــرار روزه، علل الشرایع، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
دوشنبه 5 شهریور 1397





باب صد و بیست و هفتم 

اسرار دادن زكات فطره‏


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-مطلب شماره 332


حدیث (1) 

پدرم رحمة اللَّه علیه از سعد بن عبد اللَّه، از محمّد بن عبد اللَّه، از محمّد بن عبد الجبّار، از صفوان بن یحیى از اسحاق بن عمّار، از معتب، از ابى عبد اللَّه علیه السّلام، حضرت فرمودند:

برو بابت عیال و افرادى كه نان خور ما محسوب مى‏ شوند زكات فطره ایشان را بپرداز و همچنین تمام بندگان را منظور كن و زكات فطره آنها را اخراج نما و سعى كن یكى از آنها را از قلم نیاندازى چه آنكه اگر یكى از ایشان را ترك نمایى خوف فوت را براو دارم.

راوى مى‏ گوید: عرض كردم فوت چیست؟

فرمودند: «مرگ»

 






نوع مطلب : اســـــــــــــــــــــــرار روزه، علل الشرایع، علل الشرایع(اسرار)، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
دوشنبه 5 شهریور 1397




باب صد و بیست و پنجم

اسرار موفّق نشدن عامّه براى درك فضائل عید فطر و قربان‏


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-مطلب شماره 330


حدیث (1)

 محمّد بن الحسن از محمّد بن یحیى، از محمّد بن احمد، از سیّارى، از محمّد بن اسماعیل رازى، از حضرت ابى جعفر ثانى علیه السّلام، راوى مى ‏گوید: عرض كردم فدایت شوم: در باره عامّه چه مى‏ فرمایید، چه آنكه روایتى را شنیده‏ ایم كه ایشان موفّق به‏ روزه نمى‏ شوند آیا این روایت صحیح است؟

حضرت به من فرمودند: 

توجّه كن دعاء ملك و فرشته در باره ایشان به اجابت رسیده.

عرض كردم: فدایت شوم چه دعایى؟

حضرت فرمودند: هنگامى كه حضرت حسین بن على صلوات اللَّه علیهما را شهید كردند حق تعالى فرشته ‏اى را مأمور ساخت كه نداء كند: اى امّت ظالم و قاتل عترت پیامبر خدا شما را براى روزه و درك فطر موفق نكند.

و در حدیث دیگر آمده است كه خدا شما را براى درك فطر و قربان موفّق نكند.

حدیث (2)

 على بن احمد رحمة اللَّه علیه از محمّد بن یعقوب، از على بن محمّد از كسى كه ذكرش نموده از محمّد بن سلیمان، از عبد اللَّه بن جنید تفلیسى از رزین، وى مى‏ گوید:

حضرت ابو عبد اللَّه علیه السّلام فرمودند:

هنگامى كه حضرت حسین بن على علیهما السّلام را با شمشیر زدند و آن جناب روى زمین سقوط كرد، سرعت و شتاب كردند كه سر مباركش را قطع كرده و ببرند منادى در این وقت از جانب عرش نداء داد:

 اى امّت ظالم و ستمگرى كه بعد از پیامبرتان گمراه شدید خدا موفّقتان نكند كه عید قربان و فطر را درك كنید، سپس راوى گفت، امام علیه السّلام فرمودند: به خدا سوگند موفّق نشده و نخواهند شد تا وقتى كه منتقم خون حسین علیه السّلام قیام كند.

 






نوع مطلب : اســـــــــــــــــــــــرار روزه، علل الشرایع، علل الشرایع(اسرار)، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
یکشنبه 4 شهریور 1397




 باب صد و بیست و چهارم

سرّ نازل شدن مغفرت در شب عید فطر بر كسى كه 

ماه رمضان را روزه گرفته‏


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-مطلب شماره 329


حدیث (1)

 پدرم رحمة اللَّه علیه از محمّد بن یحیى عطّار، از محمّد بن احمد، از احمد بن محمّد سیّارى، از قاسم بن یحیى، از جدّش حسن بن راشد نقل كرده كه وى گفت:

عرض كردم: فدایت شوم مردم مى‏ گویند:

 آمرزش و مغفرت بر كسى كه ماه رمضان را روزه گرفته در شب قدر نازل میشود. آیا این كلام صحیح است؟

حضرت فرمودند: اى حسن، كارگر وقتى از عملش فارغ شد اجرتش را مى‏ دهند و پایان عمل صائم شب عید است بنا بر این در شب عید مغفرت و آمرزش كه پاداش روزه‏ داران است نازل مى‏ شود.

عرض كردم: فدایت شوم، چه عملى سزاوار است در این شب انجام بدهیم؟

حضرت فرمودند: وقتى آفتاب غروب كرد غسل كن و بعد از خواندن نماز مغرب دو دست را بلند كن و بگو:

یا ذا الطّول، یا ذا الحول، یا ذا الجود، یا مصطفى محمّد و ناصره صلّ على محمّد و على اهل بیته و اغفر لى كلّ ذنب احصیته علىّ و نسیته و هو عندك فی كتاب مبین

سپس به سجده برو و صد مرتبه بگو: اتوب الى اللَّه

بعد حوائج خود را از خدا بخواه.






نوع مطلب : اســـــــــــــــــــــــرار روزه، علل الشرایع، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
یکشنبه 4 شهریور 1397





باب صد و بیست و سوّم

اسرار بودن لیلةالقدر در هر سال‏


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-مطلب شماره 328


إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فِی لَیْلَةِالْقَدْرِ 


حدیث (1)

 پدرم رحمة اللَّه علیه، از محمّد بن عطّار، از محمّد بن احمد، از احمد بن محمّد

سیّارى، از برخى اصحاب از داود بن فرقد، وى گفت: شنیدم كه مردى از حضرت ابا عبد اللَّه علیه السّلام پرسید: آیا لیلةالقدر در هر سال مى ‏باشد؟

حضرت فرمودند: اگر لیلةالقدر رفع و منتفى شود قرآن هم منتفى مى‏ گردد پس در 

هر سال باید باشد.






نوع مطلب : تــــدبّــــــر در قــــــــرآن، اســـــــــــــــــــــــرار روزه، علل الشرایع، علل الشرایع(اسرار)، 
برچسب ها : تدبّر در قرآن،
لینک های مرتبط :
          
یکشنبه 4 شهریور 1397




باب صد و بیستم

ثواب افطار نمودن روزه مستحبى، هنگامی که بر برادر دینی خود

 وارد شود این است که دو اجر برایش منظور مى‏ شود


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-مطلب شماره 327


حدیث (1)

پدرم رحمة اللَّه علیه از سعد بن عبد اللَّه از احمد بن محمّد، از محمّد بن الحسین بن علان، از محمّد بن عبد اللَّه، از عبد اللَّه بن جندب، از یكى از صادقین علیهم السّلام، از حضرت فرمودند:

كسى كه بر برادر مؤمنش وارد شود در حالى كه روزه دار مى‏باشد اگر روزه‏اش را افطار كند دو اجر و ثواب برایش مى‏باشد، یك اجر به خاطر این كه نیّت روزه داشته و اجر دیگر به خاطر ادخال سرور بر برادر مؤمنش.

حدیث (2)

 محمّد بن الحسن از محمّد بن الحسن الصفّار، از محمّد بن عیسى، از حسن بن ابراهیم، از سفیان، از داود رقّى، وى مى‏ گوید:

از حضرت ابا عبد اللَّه علیه السلام شنیدم كه مى ‏فرمودند:

افطار نمودن تو در منزل برادر مؤمن و مسلمانت هفتاد یا نود برابر از روزه داشتنت برتر و افضل مى ‏باشد.

حدیث (3)

احمد بن محمّد، از سعد بن عبد اللَّه، از محمّد بن الحسین، از صالح بن عقبه، از جمیل بن درّاج، وى میگوید: حضرت ابو عبد اللَّه علیه السلام فرمودند:

هر روزه دارى كه بر برادر مؤمنش وارد شود و نزد او افطار كرده و وى را از داشتن روزه خود مطّلع نكرده تا به خاطر افطار منّتى بر او نهاده باشد حق عزّ و جل روزه یك سال را برایش منظور مى ‏كند.






نوع مطلب : اســـــــــــــــــــــــرار روزه، علل الشرایع، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
شنبه 3 شهریور 1397




باب صد و نوزدهم

  براى مسافرى كه شكستن نماز در روز

 بر او واجب است، مجامعت جایز نیست‏



برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-مطلب شماره 326


حدیث (1)

پدرم رحمة اللَّه علیه از سعد بن عبد اللَّه، از محمّد بن الحسین بن ابى الخطاب، از محمّد بن عبد اللَّه هلال، از علاء از محمّد بن مسلم، از حضرت ابى عبد اللَّه علیه السلام، حضرت فرمودند: 

هر گاه مردى در ماه رمضان مسافرت نمود نباید در روز با زنان نزدیكى كند زیرا این عمل بر او حرام است.






نوع مطلب : اســـــــــــــــــــــــرار روزه، علل الشرایع، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
شنبه 3 شهریور 1397




باب صد و هجدهم

 اسرار مكروه بودن بوسیدن براى روزه دار


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-مطلب شماره 325


حدیث (1)

پدرم رحمة اللَّه علیه از سعد بن عبد اللَّه، از احمد بن محمّد بن عیسى، از حسین، باسنادش مرفوعا میگوید: مردى محضر مبارك امیر المؤمنین علیه السلام مشرف شد و عرضه داشت:

در حالى كه روزه ‏دار هستم آیا حلیله (زن شرعی و حلال) خود را ببوسم؟

حضرت فرمودند: روزه خود را نگهدار چه آنكه ابتداء و مقدمه قتال سیلى زدن بر یك دیگر مى ‏باشد یعنى همانطورى كه ابتداء دو نفر به سیلى زدن هم مبادرت كرده و سپس نزاعشان منجر به كشتن یك دیگر می‏شود زن و شوهر نیز وقتى به بوسیدن هم مشغول شوند این امر منجر به عمل نزدیكى شده در نتیجه روزه باطل مى‏ گردد.






نوع مطلب : اســـــــــــــــــــــــرار روزه، علل الشرایع، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
شنبه 3 شهریور 1397




باب صد و هفدهم

چرا امام حسن علیه السلام عرفه را روزه نمى ‏گرفتند

 ولى امام حسین علیه السلام آن روز را روزه مى‏ گرفتند؟


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-مطلب شماره 324


حدیث (1)

 جعفر بن على، از پدرش، از جدّش حسن بن على كوفى، از جدّش عبد اللَّه بن مغیره، از سالم، از حضرت ابى عبد اللَّه علیه السلام حضرت فرمودند: رسول خدا صلى اللَّه علیه و آله و سلّم به على علیه السلام به تنهایى و على علیه السلام به حضرت امام حسن و امام حسین علیهما السّلام جمعا در حالى كه حضرت امام حسن علیه السلام فرزند بزرگتر از امام حسین علیه السلام بودند سفارش فرمودند، بارى مردى در روز عرفه بر امام حسن علیه السلام وارد شد و آن سرور غذا تناول مى ‏فرمودند و امام حسین علیه السلام صائم بودند و پس از رحلت امام مجتبى علیه السلام روز عرفه بر سیّد الشهداء علیه السّلام وارد شد دید آن حضرت غذا تناول مى‏كنند و فرزندشان حضرت على بن الحسین علیه السلام صائم هستند.

عرضه داشت: بر حضرت مجتبى علیه السلام در روز عرفه وارد شدم، آن جناب غذا مى‏ خوردند و شما روزه دار بودید و بعد از رحلت ایشان در روز عرفه ‏اى بر شما وارد گشتم در حال افطار و تناول غذاى شما را دیدم و این بر من شگفت ‏آور است!! حضرت فرمودند:

آن زمان كه بر امام حسن مجتبى علیه السلام وارد شدى آن جناب امام بودند و به خاطر این غذا مى‏خوردند كه روزه این روز سنّت نشود و مردم به حضرتش تأسّى كنند و چنین پندارند كه روزه آن واجب است و وقتى ایشان رحلت كرده و امامت به من رسید من نیز به همین منظور عرفه را روزه نگرفته و در آن روز افطار كردم تا بدین وسیله مردم توهّم لزوم و وجوب روزه این روز را نكنند و از باب تأسّى به من این روز را روزه بگیرند.

 






نوع مطلب : اســـــــــــــــــــــــرار روزه، علل الشرایع، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
شنبه 3 شهریور 1397




باب صد و شانزدهم

 اسرار اینكه امام باقر علیه السلام از روزه روز عرفه كراهت داشتند


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-مطلب شماره 323


حدیث (1)

پدرم رحمة اللَّه علیه از سعد بن عبد اللَّه، از محمّد بن الحسن، از كسى كه ذكرش نموده، از حنان بن سدیر، از پدرش وى مى‏ گوید: از او راجع به روزه در روز عرفه سؤال كرده و عرضه داشتم: فدایت شوم مردم این طور مى‏پندارند كه روزه آن معادل روزه یك سال است؟

فرمود: پدرم علیه السلام آن روز را روزه نمى ‏گرفتند.

عرض كردم: فدایت شوم چرا؟

فرمود: روز عرفه، روز دعاء و سؤال حاجت از خدا است مى‏ ترسم به واسطه روزه ضعف بر من عارض شده و از دعاء باز بمانم لذا از روزه ‏اش كراهت دارم و نیز بیم دارم كه عرفه روز عید قربان بوده كه روز روزه دار بودن نیست.






نوع مطلب : اســـــــــــــــــــــــرار روزه، علل الشرایع، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
شنبه 3 شهریور 1397




باب صد و پانزدهم

چرا هیچیك از میهمان و میزبان حق ندارند روزه مستحبى

 بگیرند مگر با اذن دیگرى‏؟


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-مطلب شماره 322


حدیث (1)

 محمّد بن موسى بن متوكّل رحمة اللَّه علیه از على بن الحسین السّعدآبادی، از احمد بن ابى عبد اللَّه البرقى، از احمد بن محمّد سیّارى از محمّد بن عبد اللَّه الكوفى از مردى كه ذكرش نموده، وى گفت: شنیدم از حضرت ابو جعفر علیه السلام كه از پدر بزرگوارش علیه السلام از رسول خدا صلى اللَّه علیه و آله و سلم نقل كردند كه آن سرور فرمودند:

وقتى كسى به شهرى وارد شد بر اهالى آن شهر كه هم دین او هستند میهمان است تا از آن جا خارج شود و شایسته نیست كه میهمان بدون اذن میزبان روزه بگیرد چه آنكه ممكن است آنها براى وى طعامى درست كرده باشند كه به واسطه تناول نكردن میهمان آن طعام فاسد شود و از طرفى سزاوار نیست كه میزبان بدون اذن میهمان روزه بگیرد زیرا میهمان از آنها حیاء و شرم كرده بسا طعامى را كه میل دارد به خاطر روزه‏دار بودن ایشان تناول نمى‏ كند.

حدیث (2)

 على بن بندار، از ابراهیم بن اسحاق به اسنادش از كسى كه ذكرش نموده، از فضل بن یسار از حضرت ابى جعفر علیه السلام، آن حضرت فرمودند:

رسول خدا صلى اللَّه علیه و آله و سلّم فرمودند: هر گاه كسى به شهرى وارد شود میهمان هم دینان خود در آن شهر بوده تا از آن جا خارج گردد و شایسته نیست میهمان بدون اذن میزبان روزه بگیرد براى این كه میزبان طعامى درست نكند تا با نخوردن میهمان فاسد شود و همچنین سزاوار نیست میزبان بدون اذن میهمان روزه بگیرد تا وى حیاء و شرم نكرده و طعامى را كه اشتهاء و میل دارد به خاطر موقعیت میزبان ترك كند و نخورد.

حدیث (3)

حسین بن محمّد، از احمد بن محمّد، از محمّد بن عبد اللَّه كوفى، از مردى كه ذكرش نموده، وى گفت خبر دار شدم كه برخى از اهل مدینه حدیثى را از حضرت ابى جعفر علیه السلام روایت نموده، نزد راوى رفتم پس سراغ آن حدیث را از وى گرفتم، او مرا از ان بازداشت و ناامیدم نمود و قسم هاى غلیظ و سختى خورد كه براى احدى نخواهد گفت.

به او گفتم: آیا این حدیث را دیگرى نیز با تو از امام علیه السلام شنیده است؟

گفت: آرى، مردى به نام فضل آن را شنیده.

من به قصد او به طرف منزلش حركت كرده وقتى به خانه‏اش رسیدم اذن گرفته و داخل شدم و از وى راجع به حدیث مزبور پرسیدم، او نیز مرا از آن بازداشت و ناامیدم كرد و با من همان رفتار را نمود كه مرد مدائنى كرده بود، پس ماجراى سفر خود را به او گفته و از آنچه مرد مدائنى عمل كرده بود خبرش دادم پس به حالم رقّت كرد و گفت: آرى از حضرت ابا جعفر محمّد بن على علیهما السّلام شنیدم كه از پدر بزرگوارش، از رسول خدا صلى اللَّه علیه و آله و سلّم روایت نمود كه آن سرور فرمودند:

هنگامى كه شخص به شهرى وارد مى‏ شود تا زمانى كه از آن جا بیرون رود میهمان هم دینان خود مى ‏باشد و آنها میزبانش هستند و بر میهمان سزاوار نیست روزه بگیرد مگر با اذن میزبانانش تا طعامى برایش تهیه نبینند و به واسطه مصرف نشدنش فاسد گردد چنانچه شایسته نیست میزبانان بدون اذن میهمان روزه بگیرند تا او حیاء نكند و به خاطر موقعیّتى كه میزبانان دارند از طعامى كه میل دارد چشم بپوشد.

سپس به من گفت: كجا فرود مى‏آیى؟ پس به او خبر دادم.

به او گفتم و از منزلم خبرش دادم وقت صبح به نزدم آمد و خادمى كه بر سرش طبقى گذارده و انواع طعام ها در آن بود وى را همراهى مى‏ كرد، به او گفتم: رحمت خدا بر تو، این چیست؟

گفت: سبحان اللَّه!! مگر دیروز از حضرت ابى جعفر علیه السلام حدیث مزبور را نقل نكردم، این بگفت و مراجعت نمود.

حدیث (4)

پدرم رحمة اللَّه علیه از احمد بن ادریس، از محمّد بن احمد، از احمد بن هلال‏[1]، از متروك بن عبید از نشیط بن صالح[2]، از حكم بیّاع كرابیس (فروشنده كرباس) از حضرت ابى عبد اللَّه علیه السلام از پدر بزرگوارش علیه السلام نقل نموده كه آن حضرت فرمود:

رسول خدا صلى اللَّه علیه و آله و سلّم فرمودند: از علم و دانش میهمان است كه بدون اذن میزبانش روزه مستحبى نگیرد و از طاعت و فرمانبردارى زن از شوهرش به حساب مى‏ آید كه بدون اجازه و امر شوهرش روزه مستحبّى نگیرد و از صلاح و صحّت و خیر خواهى عبد نسبت به آقایش مى ‏باشد كه بدون اذن مولا و فرمان او روزه نگیرد و از احسان فرزند به پدر و مادرش محسوب مى‏شود كه بدون اذن ایشان روزه و حجّ و نماز مستحبى انجام ندهد و در غیر این صورت میهمان جاهل و زن عاصى و عبد فاسد و طاغى و حیله‏ گر و فرزند عاق و قاطع رحم قلمداد مى‏ شوند.

 



[1]- احمد بن هلال العبرتائیّ بغدادى، وى غالى بوده و به فرموده شیخ در فهرست در دینش متّهم مى ‏باشد

[2]- نشیط بن صالح بن عبد اللَّه بن صالح العجلى به فرموده علّامه( ره) در خلاصه ثقه مى ‏باشد.






نوع مطلب : اســـــــــــــــــــــــرار روزه، علل الشرایع، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
شنبه 3 شهریور 1397




باب صد و سیزدهم

 اسرار وجوب افطار بر مریض و مسافر


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-مطلب شماره 321


حدیث (1)

 پدرم رحمة اللَّه علیه از سعد بن عبد اللَّه، از ابراهیم بن هاشم، از نوفلى، از سكونى، از حضرت جعفر بن محمّد، از پدر بزرگوارش علیهما السّلام، حضرت فرمودند:

رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله و سلم فرمودند: خداوند عزّ و جل براى من و امّتم لطف و كرامت نموده هدیه‏ اى فرستاده كه براى هیچ یك از امّت‏ ها چنین هدیه ‏اى نفرستاده است.

عرض كردند: یا رسول اللَّه آن هدیه چیست؟

فرمودند: جواز افطار در سفر و تقصیر نمودن نماز در آن، لذا كسى كه در سفر، روزه ‏اش را افطار نكرده و نمازش را قصر نكند هدیه حق تعالى را ردّ كرده و نپذیرفته است.

حدیث (2)

 محمّد بن الحسن، از حسین بن حسن بن ابان، از حسین بن سعید، از سلیمان بن‏ عمرو، از حضرت ابى عبد اللَّه علیه السّلام، آن حضرت فرمودند:

در ماه رمضانى امّ سلمه به واسطه روزه داشتن چشمش مبتلا به عارضه ‏اى شد لذا از آن نزد رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله شكایت كرد، رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله به او امر فرمود كه روزه‏ اش را افطار كند و سپس فرمودند:

تاریكى شب چشمت را از بین مى ‏برد یعنى اگر طول روز را روزه باشى شب كه فرا رسید چشمانت نابود میشوند.

حدیث (3)

 حسین بن احمد، از پدرش، از احمد بن محمّد بن عیسى، از على بن حكم، از عبد الملك بن عتبه، از اسحاق بن عمّار، از یحیى بن ابى العلاء، از حضرت ابى عبد اللَّه علیه السّلام، حضرت فرمودند:

مردى محضر رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله و سلم مشرّف شد و عرض كرد: اى رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله و سلم آیا در سفر روزه ماه رمضان را بگیرم؟

حضرت فرمودند: خیر عرضه داشت: یا رسول اللَّه، گرفتن روزه در سفر بر من آسان و سهل است؟

حضرت فرمودند: خداوند عزّ و جل بر مریض ‏ها و مسافران در ماه رمضان صدقه داده و آن این است كه به ایشان اجازه افطار داده است آیا یكى از شما دوست دارد وقتى به كسى صدقه ‏اى مى‏دهد آن شخص صدقه را ردّ كرده و قبول ننماید؟

حدیث (4)

و با همین اسناد (یعنى حسین بن احمد، از پدرش، از احمد بن محمّد بن عیسى) از على بن حكم، از محمّد بن یحیى، از ابى بصیر، از حضرت صادق علیه السّلام نقل كرده، ابو بصیر مى ‏گوید: از امام علیه السّلام پرسیدم: زنى در ماه رمضان مریض شده و در ماه شوّال از دنیا رفته است، وى وصیّت كرده كه روزه رمضان را برایش قضاء كنم، حكم چیست؟

حضرت فرمود: آیا در رمضان مرضش بهبودى پیدا كرد یا نه؟

عرض كردم: خیر، در همان ماه فوت شد.

حضرت فرمود: قضاء بر او واجب نیست، زیرا حق تعالى روزه این رمضان را كه وى بیمار بوده بر او جعل نكرده (قرار نداده)است.

عرضه داشتم: من مایل هستم آن را براى وى قضاء كنم؟

فرمود: اگر مایل هستى براى خودت روزه بگیرى، بگیر ولى براى او نمیتوانى.

حدیث (5)

محمّد بن موسى بن المتوكّل از على بن الحسین السّعدآبادی، از احمد بن‏

ابى عبد اللَّه البرقى، از محمّد بن على الكوفى، از محمّد بن اسلم الجبلى، از صباح الحذاء، از اسحاق بن عمار، وى مى ‏گوید:

از حضرت ابا الحسن موسى بن جعفر علیهما السّلام پرسیدم: جماعتى به سفر رفته و وقتى به موضعى رسیدند كه تقصیر نماز بر آنها لازم گشت، نمازشان را قصر كردند و هنگامى كه به دو یا سه و یا چهار فرسخ رسیدند یكى از ایشان عقب ماند بطورى كه بدون او ادامه سفر ایشان صحیح نبود پس در آن جا چند روز ماندند و نمى دانستند سفر را ادامه داده یا بر مى‏ گردند آیا تكلیف شان اتمام نماز بوده یا باید شكستن نماز را ادامه داده و بر آن باقى باشند؟

حضرت فرمودند: اگر به چهار فرسخ رسیده ‏اند باید بر قصر نماز باقى باشند چه در آن جا بخواهند بمانند یا برگردند و اگر كمتر از چهار فرسخ آمده ‏اند تا مادامى كه در آن جا اقامه دارند نمازشان را تمام بخوانند و وقتى از آن جا رفته و به مسافرتشان ادامه دادند البته باید نماز را شكسته بخوانند.

سپس حضرت فرمودند: مى‏دانى چرا حكم چنین است؟

عرضه داشتم: نمى ‏دانم.

فرمودند: زیرا شكسته شدن نماز در دو برید (چهار فرسخ) مى‏باشد و در كمتر از آن نیست لذا وقتى یك برید سیر كرده باشند و بخواهند برگردند مقدار آمدن و برگشتن شان چون به اندازه سفر تقصیر هست لا جرم نمازشان شكسته مى‏شود ولى اگر كمتر از این مقدار رفته باشند حق ندارند نمازشان را بشكنند.

عرض كردم: مگر به مكانى نرسیده‏ اند كه در آن اذان شهرشان را كه از آن بیرون آمده‏ اند را نمى‏ شنوند؟

فرمود: چرا، زمانى در چنین مكان نمازشان شكسته مى‏ شود كه در سیر و سفر به مقدار مسافت قصر شك نداشته باشند لذا همین علّت وقتى در كمتر از سیر یك برید(دو فرسخ) وجود داشته باشد حكم، شكستن نماز می‏باشد.






نوع مطلب : اســـــــــــــــــــــــرار نماز، اســـــــــــــــــــــــرار روزه، علل الشرایع، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
شنبه 3 شهریور 1397





باب صد و دوازدهم

 اسرار اینکه در هر ماه روزه دو پنجشنبه كه بین آنها چهار شنبه 

فاصله شده است را مستحب قرار دادند چیست؟


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-مطلب شماره 320


حدیث (1)

حسین بن احمد رحمة اللَّه علیه، از پدرش، از احمد بن محمّد بن عیسى، از حسین بن سعید، از نضر بن سوید[1]، از هشام بن حكم، از احول، از ابن سنان، از كسى كه یادش نموده از حضرت ابى عبد اللَّه علیه السّلام، حضرت فرمودند: از رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله و سلم راجع به روزه دو پنجشنبه ‏اى كه بین آن چهارشنبه است سؤال كردند؟

حضرت فرمودند: امّا پنجشنبه روزى است كه در آن روز اعمال عرضه مى‏شوند و امّا چهارشنبه، روزى است كه در آن دوزخ آفریده شد و امّا روزه، پس سپر است از آتش دوزخ.

حدیث (2)

حسین بن احمد، از پدرش، از احمد بن محمّد، از عثمان بن عیسى مرفوعا از حضرت ابى عبد اللَّه علیه السّلام نقل نمود كه آن جناب فرمودند:

چهار شنبه روزى است كه نحوستش مستمرّ مى‏باشد زیرا اوّلین و آخرین روزى است از ایّامى كه حق تعالى فرموده است:

سَخَّرَها عَلَیْهِمْ سَبْعَ لَیالٍ وَ ثَمانِیَةَ أَیَّامٍ حُسُوماً 

(آن باد تند را خدا هفت شب و هشت روز پى در پى از وقت صبح چهارشنبه تا هنگام غروب چهارشنبه دیگر بر آنها مسلّط كرد).

حدیث (3)

محمّد بن الحسن رحمة اللَّه علیه از محمّد بن حسن صفّار، از محمّد بن الحسین بن ابى الخطّاب، از على بن اسباط، از عبد الصمد، از عبد الملك، از عنبسه عابد، وى مى ‏گوید: شنیدم حضرت ابو عبد اللَّه علیه السّلام مى‏ فرمودند: آخرین پنجشنبه در هر ماه اعمال را بالا مى ‏برند.

حدیث (4)

 محمّد بن الحسن، از محمّد بن حسن صفّار، از ابراهیم بن هاشم، از اسماعیل بن مرار، از یونس بن عبد الرّحمن، از اسحاق بن عمّار، از حضرت ابى عبد اللَّه علیه السّلام حضرت فرمودند:

روز چهارشنبه را به خاطر این روزه مى‏ گیرند كه حقّ عزّ و جل هیچ امّتى را در هیچ یك از ایّام عذاب نكرد مگر در روز چهارشنبه وسط ماه از این رو مستحب شد كه این روز را روزه بگیرند.



[1]- نضر بن سوید صیرفى كوفى، مرحوم علّامه در خلاصه فرموده: وى ثقه و صحیح الحدیث بوده است.






نوع مطلب : اســـــــــــــــــــــــرار روزه، علل الشرایع، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
جمعه 2 شهریور 1397




باب صد و یازدهم

اسرار نامگذاری روزهای 15-14-13 از هر ماه به ایّام البیض

 و علّت پدید آمدن ریش براى مردان‏


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-مطلب شماره 319


حدیث (1)

 ابو الحسن على بن عبد اللَّه بن احمد الاسوارى الفقیه از مكّى بن سعدویه برذعى، از ابو محمّد نوح بن الحسن از ابو سعید جمیل بن سعد از احمد بن عبد الواحد بن سلیمان عسقلانى از قاسم بن حمید از حماد بن سلمه، از عاصم بن ابى النجود، از زر بن حبیش، وى مى‏گوید: از ابن مسعود راجع به ایّام البیض سؤال كرده و گفتم:

سبب نامیدن این ایّام به «ایام البیض» چیست و چگونه شنیده ‏اى؟

ابن مسعود گفت: از نبىّ اكرم صلّى اللَّه علیه و آله شنیدم كه مى ‏فرمودند:

هنگامى كه جناب آدم علیه السّلام عصیان پروردگارش را نمود منادى از عرش ندا داد:

اى آدم از جوار رحمت من بیرون شو، زیرا كسى كه عصیان مرا كند در جوار من نیست، آدم گریست و فرشتگان نیز گریستند، پس حق عزّ و جل جبرئیل را نزد آدم فرستاد.

جبرئیل آدم را در حالى كه سر تا پا سیاه شده بود به زمین فرود آورد، فرشتگان وقتى آدم علیه السّلام را با این هیئت دیدند به ضجّه در آمده و گریستند و سخت نالیده و به درگاه حق تعالى عرضه داشتند: پروردگارا مخلوقى را آفریدى و از روح خود در او دمیدى و فرشتگانت را به سجده كردنش وادار نمودى حال با یك گناه رنگ سفیدش را به سیاهى مبدّل فرمودى!؟

منادى از آسمان ندا كرد: امروز را براى پروردگارت روزه بگیر، آدم علیه السّلام آن روز را كه موافق با روز سیزدهم از ماه بود روزه گرفت، پس یک سوّم سیاهى از حضرت محو و زائل گشت سپس منادى در روز چهاردهم نداء كرد: امروز را براى پروردگارت روزه بگیر، جناب آدم علیه السّلام آن روزه را هم روزه گرفت و دو سوّم از سیاهى زائل گردید، روز پانزدهم باز منادى نداء كرد و حضرتش را به گرفتن روزه دعوت نمود، حضرت آن روز را هم روزه گرفتند، یک سوّم دیگرش نیز سفید گشت‏ و بدین ترتیب تمام سیاهى او زائل گردید و به همین خاطر این ایّام به ایّام البیض موسوم شد چه آنكه در همین ایّام حق تعالى سفیدى آدم را به وى بازگرداند، بعد منادى از آسمان نداء كرد اى آدم این سه روز را براى تو و فرزندانت قرار دادم، كسى كه این ایّام را در هر ماه روزه بدارد گویا تمام دهر را روزه گرفته است.

حمید مى‏ گوید: احمد بن عبد الواحد گفت: از احمد بن شیبان برمكى شنیدم كه مى‏ گفت: حمیرى این فقره را در حدیث اضافه نمود:

آدم علیه السّلام نشست در حالى كه زانوها را در بغل گرفت و سر را بین دو زانو نهاد با حالى حزین و غمگین، پس خداوند تبارك و تعالى جبرئیل علیه السّلام را نزدش فرستاد، جبرئیل گفت: اى آدم چرا تو را غمگین و محزون مى‏ بینم؟

جناب آدم علیه السّلام فرمود: پیوسته حزین و غمگین هستم تا امر خدا بیاید.

جبرئیل علیه السّلام عرض كرد: من فرستاده خداوند عزّ و جل به سوى تو بوده و حق تو را سلام مى ‏رساند و مى‏ فرماید:

اى آدم: حیّاك اللَّه و بیّاك.

جناب آدم فرمود: امّا حیّاك معنایش را مى‏ دانم (یعنى خدا عمرت را طولانى كند و باقى بدارد تو را) امّا بیّاك را ندانسته و معنایش چه مى ‏باشد؟

جبرئیل علیه السّلام عرض كرد: یعنى خدا تو را بخنداند.

نبى اكرم صلّى اللَّه علیه و آله و سلم فرمودند: آدم سجده كرد بعد سر برداشت و به طرف آسمان بلند كرد و عرضه داشت: پروردگارا به جمال و زیبایى من بیفزا، پس برایش ریشى مشكى همچون ذغال رویید، پس دست زد و محاسن خود را گرفت و عرض كرد:

الهى این چیست؟

خداوند فرمود: این ریش است و تو و فرزندان ذكورت تا روز قیامت را با آن زینت دادم.

مقاله مرحوم مصنف رحمة اللَّه علیه مصنّف این كتاب (مرحوم صدوق) مى‏ گوید:

این خبر صحیح و درست است ولى حق تبارك و تعالى امر دینش را به نبىّ مكرّمش حضرت محمّد صلّى اللَّه علیه و آله و سلم واگذار نموده و فرموده: آنچه را كه رسول براى شما آورد اخذ كرده و از آنچه شما را نهى نمود بر حذر باشید.

رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله و سلم به جاى ایام البیض روزه اوّلین پنجشنبه دهه اوّل و اوّلین چهارشنبه دهه وسط و پنجشنبه آخر از هر ماه‏ را سنّت قرار داده و روزه این ایّام را معادل روزه سال معرّفى نموده و فرمودند:

كسى كه روزه این سه روز را از هر ماه رعایت كند مانند كسى است كه تمام دهر را روزه گرفته باشد و دلیلش فرموده حق عزّ و جل مى‏باشد: مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها یعنى: كسى كه یك عمل حسنه و نیكى انجام دهد ده برابرش اجر و پاداش دریافت خواهد نمود.

وجه ذكر نمودن مرحوم مصنّف حدیث مذكور را مرحوم مصنّف فرموده: این حدیث را به خاطر دو جهت ذكر نمودم:

الف: در آن علّت خلقت ریش در مردان ذكر گردیده است.

ب: سبب نامیده شدن ایام البیض به این اسم بیان شده است چه آنكه اكثر مردم این طور معتقدند كه وجه تسمیه این ایّام به ایام البیض آن است كه شب‏هاى این سه روز از اوّل تا آخر درخشان و روشن است و حال آنكه وجه تسمیه این نیست بلكه همان است كه در حدیث بیان گردیده مضافا به این كه شب‏هاى این سه روز از اوّل تا آخر درخشان نیست زیرا شب سیزدهم مانند شب چهاردهم و پانزدهم نمى ‏باشد.

و لا حول و لا قوة الّا باللَّه العلىّ العظیم.

 





نوع مطلب : پیــــامبـــــــــران الــــــهی، اســـــــــــــــــــــــرار روزه، علل الشرایع، علل الشرایع(اسرار)، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
جمعه 2 شهریور 1397




باب صد و دهم

سرّ این كه  چرا احتلام روزه را باطل نكرده ولى نكاح 

و نزدیكى نمودن آن را باطل مى‏ نماید؟


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-مطلب شماره 318


حدیث (1)

 على بن حاتم از قاسم بن محمّد از حمدان بن الحسن، از حسین بن ولید، از عمر بن‏یزید، وى مى‏گوید: محضر مبارك امام صادق علیه السّلام عرض كردم: براى چه احتلام و جنب شدن روزه را باطل نكرده ولى نكاح و نزدیكى نمودن آن را باطل مى ‏كند؟

حضرت فرمودند: زیرا نزدیكى فعل اختیارى روزه‏ دار بوده ولى احتلام خود به خود صورت مى‏ گیرد و مستند به اختیار روزه‏ دار نمى ‏باشد.

 






نوع مطلب : اســـــــــــــــــــــــرار روزه، علل الشرایع، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 1 شهریور 1397





باب صد و نهم

 اسرار و فلسفه روزه و فضائل روزه داران


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-مطلب شماره 317


حدیث (1)

محمّد بن على ماجیلویه، از عمویش محمّد بن ابى القاسم، از احمد بن ابى عبد اللَّه، از ابى الحسن على بن الحسن البرقى، از عبد اللَّه بن جبله، از معاویة بن عمّار، از حسن بن عبد اللَّه، از پدران گرامش از جدّش حضرت حسن بن على بن ابى طالب علیهم السّلام، حضرت فرمودند:

چند نفر یهودى محضر رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله و سلم مشرف شده و داناترین آنها مسائلى چند از حضرتش پرسید در بین سؤالات عرضه داشت: براى چه خداوند عزّ و جل سى روز، روزه بر امّتت واجب كرده و بر امم سابقه بیشتر از سى روز فرض و لازم قرار داده بود؟

نبى اكرم صلّى اللَّه علیه و آله و سلم فرمودند: وقتى جناب آدم علیه السّلام از شجره نهی شده تناول نمود آنچه خورده بود مدّت سى روز در شكمش باقى ماند پس حق تعالى بر ذریّه او واجب كرد كه تا سى روز گرسنه و تشنه باشند و آنچه را كه در بین این سى روز مى‏ خورند[1] و در خوردن مجاز هستند تفضّلى است از ناحیه حق تعالى برایشان و همین حكم بر جناب آدم نیز ثابت بود بارى حق عزّ و جل حكم مزبور را بر امّت من واجب گردانید، سپس حضرت این آیه را تلاوت فرمودند:

كُتِبَ عَلَیْكُمُ الصِّیامُ كَما كُتِبَ عَلَى الَّذِینَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ أَیَّاماً مَعْدُوداتٍ‏ 

اى اهل ایمان بر شما نیز روزه داشتن فرض گردید همان طورى كه بر امم گذشته فرض شده و این تكلیف به خاطر آن است كه شما پرهیزكار شوید، روزهایى به شماره معیّن روزه دارید 

یهودى عرضه داشت: اى محمّد راست گفتى، بفرمایید: پاداش كسى كه این سى روز را روزه دارد چیست؟

نبى اكرم صلّى اللَّه علیه و آله و سلم فرمودند: مؤمنى نیست كه ماه رمضان را به امید اجر و پاداش روزه بگیرد مگر آنكه خداوند هفت خصلت برایش مقرّر مى‏ فرماید:

اوّل: حرام را از بدنش ذوب مى ‏كند.

دوّم: به رحمت بارى تعالى نزدیك مى‏ گردد.

سوّم: روزه‏اش كفّاره لغزش پدرش حضرت آدم علیه السّلام مى‏ باشد.

چهارم: حق تعالى سختى‏ هاى مرگ را بر او آسان مى ‏فرماید.

پنجم: از گرسنگى و تشنگى روز قیامت در امانش قرار مى‏ دهد.

ششم: برات آزادى از جهنّم را نصیبش مى‏ گرداند.

هفتم: از طیّبات بهشتى بهره ‏مندش مى‏ كند.

یهودى عرضه داشت: اى محمّد راست گفتى.

 



[1]- مقصود خوردن و آشامیدن در شب ها است.






نوع مطلب : تــــدبّــــــر در قــــــــرآن، اســـــــــــــــــــــــرار روزه، علل الشرایع، علل الشرایع(اسرار)، 
برچسب ها : تدبّر در قرآن،
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 1 شهریور 1397

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَیْكُمُ الصِّیَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِینَ مِن قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ

ای اهل ایمان روزه بر شما مقرّر و لازم شده، همانگونه که بر پیشینیان شما مقرّر و لازم شد، تا پرهیزکار شوید.

بقره آیه 183



باب صد و هشتم

اسرار واجب شدن روزه بر مردم‏


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-مطلب شماره 316


حدیث (1)

على بن احمد از محمّد بن ابى عبد اللَّه از محمّد بن اسماعیل‏[1]، از على بن عبّاس[2]، از قاسم بن ربیع صحّاف[3]، از محمّد بن سنان، وى مى‏ گوید: 

حضرت ابا الحسن على بن موسى الرّضا علیهما السّلام در نامه‏ اى جواب‏هاى سؤالات من را مرقوم فرموده برایم ارسال نمودند در ضمن جوابها فرموده بودند:

روزه به منظور اسرار و عللى بر بندگان واجب شده از جمله: بدین وسیله انسان به درد و الم گرسنگى و تشنگى آگاه شده در نتیجه خاضع و آرام و مأجور و شكیبا گردیده و بدین ترتیب به شدائد و سختى ‏هاى آخرت پى خواهد بود.

و نیز روزه سبب مى‏ شود كه شخص شهوتش شكسته و ضعیف گردد.

روزه واعظى است در دنیا كه انسان را بر مقدار نیاز و احتیاج بندگان در دنیا و آخرت آگاه مى‏ نماید.

حدیث (2)

 على بن احمد از محمّد بن ابى عبد اللَّه كوفى، از برمكى، از على بن عبّاس، از عمر بن عبد العزیز، از هشام بن حكم، وى مى ‏گوید: از حضرت ابا عبد اللَّه علیه السّلام راجع به علّت روزه سؤال كردم؟


حضرت فرمودند: 

علّت تشریع روزه و وجوب آن این است كه به واسطه آن فقیر و غنى با هم مساوى میگردند.

و توضیح آن این است كه: غنى هیچگاه درد و الم گرسنگى را حسّ نمى‏ كند تا به فقیر ترحّم نماید چه آنكه وى هر گاه هر چیزى را كه اراده كند بر آن دست مى‏ یابد لذا حق تعالى خواست بین مخلوقات، اغنیاء و فقراء آنها تساوى بر قرار نموده و همان طورى كه فقراء گرسنگى را لمس مى‏كند اغنیاء نیز درد جوع و گرسنگى را بیابند تا بر ضعفاء رقّت و ترحّم نمایند از این رو روزه را واجب فرمود.

هشام مى‏ گوید: بدین وسیله حضرت امام صادق علیه السّلام جوابى كه به من دادند مانند همان جوابى بود كه پدر بزرگوارشان به من داده بودند. 




[1]- محمّد بن اسماعیل بن احمد بن بشیر برمكى معروف به صاحب الصومعه، مرحوم علّامه در خلاصه فرموده:

علماء در شأن وى اختلاف كرده‏اند، نجاشى فرموده: وى ثقه و مستقیم است و ابن غضائرى او را ضعیف معرّفى كرده و قول نجاشى نزد ما ارجح مى‏باشد.

[2]- على بن عبّاس الجرازینى الرّازى، علّامه در خلاصه فرموده: وى غالى و جدّا ضعیف مى‏باشد.

[3]- قاسم بن ربیع صحّاف، علّامه در خلاصه فرموده: وى غالى بوده و التفاتى به وى نیست.






نوع مطلب : تــــدبّــــــر در قــــــــرآن، اســـــــــــــــــــــــرار روزه، علل الشرایع، 
برچسب ها : تدبّر در قرآن،
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 1 شهریور 1397





موضوعات
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی
ابزار وبلاگ نویسی

وبـــــــلاگ قـــــــــرآن و عـــــــترت

اخبار ایران:

اخبار جهان:

اخبار اقتصادی:

اخبار علمی

اخبار فناوری و اطلاعات

اخبار هنری:

اخباراجتماعی

اخبار ورزشی

--------------------------------------------------------------------------------------

آپلود نامحدود عکس و فایل

آپلود عکس

دریافت کد آپلود سنتر

--------------------------------------------------------------------------------------
Google

در این وبلاگ
در كل اینترنت
-------------------------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------------------- ساخت وبلاگ
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic