وبـــــــلاگ قـــــــــرآن و عـــــــترت
سایت تخصصی قــرآن شناسی و تــدبّر در قرآن کریم و معارف اهل البیت علیهم السّلام
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ


@@@@@@@@@@@@

«به نام خداوند علیم و حكیم»

جهان آفرینش دارای رموز و معمّاهایی است كه انسان ها باید همیشه در جست و جوی آن باشند و هر یك از شگفتیهای این جهان دارای كلیدهایی است كه قفل این رموز را باز می كنند.

ما انسانها با تلاش و كوشش می توانیم توانایی آن را داشته باشیم که با كمی اندیشه همراه با عمل و با استفاده از شاه كلید اصلی یعنی «قرآن کریم» این كلیدها را از آن خود كنیم و به راز آفرینش دست پیدا كنیم.

زندگی بدون كاوش معنا ندارد و زمانی زندگی معنا پیدا می كند كه در آن رمزی وجود داشته با شد و همچنین فردی باشد كه در جست و جوی یافتن آن رمز باشد.

@@@@@@@@@@@@

قال رسول الله صلی الله علیه

و آله و سلّم :


مَن اَرادَ عِلمَ الاَوَّلینَ وَالآخَرینَ،

فَلیُثَوِّرِ القُرآنَ


هر که علم اولین و آخرین را میخواهد،

باید آن را در قرآن بجوید.


کنزالعمال ج1 ص548

مدیر وبلاگ :سیّد محمّد روحانی
مطالب اخیر
نظرسنجی
میزان رضایتمندی خود را از مطالب وب سایت بیان بفرمایید






برچسبها


عِـنـدَ سِـدْرَةِ الْـمُنـتَـهَىٰ ﴿نجم/14﴾ 526

 نزد سدرة المنتهی



****************


اسرار نامیده شدن «سدرة المنتهى» به این نام


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-باب 381-مطلب شماره 534

امام صادق علیه السّلام فرمودند:

«سدرة المنتهى» را به خاطر این سدرة المنتهى گفته‏ اند كه اعمال اهل زمین را فرشتگان نگهبان و حافظ به محلّ سدره مى‏ برند.

سپس فرمود: فرشتگان حافظ و نگهبان، عبارتند از نیكانى كه نزد سدره بوده و آنچه را كه فرشتگان دیگر از اعمال بندگان روى زمین را نزد آنها مى‏ برند، ایشان نوشته و ضبط مى ‏كنند، پس اعمال، منتهاى بالا بردن شان همان محلّ «سدره» است كه از آن جا دیگر بالاتر برده نمی‏شوند. لذا سدره را «سدرة المنتهى» گفته ‏اند.



ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

[1]-مرحوم علّامه در خلاصه فرموده: وى ثقه است.

[2]-مرحوم ممقانى در رجال فرموده: وى حسن مى ‏باشد.





نوع مطلب : 53-سوره نـجـم، تــــدبّــــــر در قــــــــرآن، کتاب ارزشمند علل الشرایع، 523-528، 
برچسب ها : تدبّر در قرآن،
لینک های مرتبط :
          
جمعه 2 آذر 1397



معنی دقیق واژه «لمم» یا «گناهان صغیره» ذر قرآن کریم


کلمه «لمم» در سوره نجم، آیه ۳۲ آمده است و خداوند در این آیه‌ می‌فرماید:


 الَّذِینَ یَجْتَنِبُونَ کَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ إِلاَّ اللَّمَمَ 

إِنَّ رَبَّکَ واسِعُ الْمَغْفِرَهِ ﴿نجم/32﴾ 527

همانا از گناهان کبیره و اعمال زشت، جز صغیره دوری می‌کنند آمرزش پروردگار تو گسترده است.»

 

«لمم» (بر وزن قلم) به گفته راغب در مفردات، به معنی «نزدیک شدن به گناه است» و از گناهان صغیره نیز تعبیر به «لمم» می‌شود.[۱] این واژه در اصل از ماده «المام» گرفته شده که به معنی نزدیک شدن به چیزی بدون انجام آن است و گاه به اشیاء قلیل و کم نیز اطلاق شده است.

 

در «قاموس القرآن» آمده است که لمم «گناهی گفته می‌شود که شخص به آن عادت نکرده و اصرار هم ندارد و گاهگاهی از روی غفلت مرتکب می‌شود».[۲] 

مفسرین نیز تفسیرهائی در همین حدود برای «لمم» ذکر کرده‌اند بعضی آن‌ را به «گناه صغیره» و بعضی به «نیت معصیت بدون انجام آن» و بعضی به «معاصی کم‌اهمیت» تفسیر کرده‌اند گاهی به هرگونه گناه، اعم از صغیره و کبیره شامل می‌شود مشروط به این‌که عادت نشده باشد. اگر هم اتفاق افتاد توبه نماید. در روایات اسلامی نیز تفسیرهای گوناگونی بر این واژه آمده است. در حدیثی از امام صادق ـ علیه السلام ـ می‌خوانیم که در تفسیر این آیه فرمود: 

«هو الذنب یلم به الرجل فیمکث ماشاءالله، ثمَّ یلم من بعد» 

لمم، گناهی است که انسان به سراغ آن می‌رود و سپس مدتی از گناه خودداری کرده و بار دیگر به آن آلوده می‌شود (و هرگز کار همیشگی او نیست).[۳]



در حدیث دیگری از امام صادق ـ علیه السلام ـ می‌خوانیم:


 «اللمم الرجل یلم به الذنب فیستغفرالله منه»

 «لمم، آن است که انسان به سراغ گناهی رود، سپس از آن استغفار کند.»[۴]

 

در تفسیر نمونه آمده است که: قرائن موجود در آیه نیز گواهی می‌دهد که «لمم» به معنی گناهانی است که احیاناً از انسان سر می‌زند سپس متوجه می‌شود و آن را ترک می‌گوید[۵]

 

استثناء «لمم» از «کبائر» (با توجّه به این‌که ظاهر استثناء استثناء متصل است) دلالت بر معنای فوق می‌کند. به علاوه در جمله بعد، قرآن می‌فرماید: «آمرزش پروردگار تو گسترده است» این نیز دلیل است بر این‌که گناهی از او سرزده که نیاز به غفران پروردگار دارد. به هر حال نیکوکاران ممکن است لغزشی داشته باشند ولی گناه برخلاف طبع وسیعه آنهاست، روح و قلب آنها همواره پاک است لذا به محض ارتکاب گناه پشیمان می‌شوند و از خداوند تقاضای بخشش کنند.[۶]

 

«پرهیزگاران، هنگامی که گرفتار وسوسه‌های شیطانی که پیرامون وجود آنها در گردش است می‌شوند به یاد خدا می‌افتند و بینا می‌گردند (و توبه می‌کنند)»[۷]

 

علامه طباطبائی (ره) می‌فرماید: روایات اهل‌بیت ـ علیهم السّلام ـ برای «لمم» سه معنا ذکر کرده‌اند.

۱. گناهان صغیره. 

۲. نزدیک شدن به گناه و انجام ندادن آن. 

۳. گناهی که گاهگاهی انجام می‌دهد ولی عادت نکرده است

 و شامل گناهان کبیره و صغیره می‌شود.

 در نتیجه، معنای «لمم» در بین لغوییون، اختلاف است و از آنچه از لغت و روایت استفاده می‌شود این است که «لمم» برای هر سه معنای فوق آمده است و شامل آنها می‌شود.

 

معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر :

۱. تفسیر نمونه، حضرت ‌آیت‌الله مکارم شیرازی، ناصر، تهران، دارالکتب اسلامیه، ج ۲۲، ص ۵۳۷.

۲. تفسیر المیزان، علامه طباطبائی، سید محمد حسین، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ج ۱۹، ص ۸۱.

۳. اصول کافی، کلینی، محمد بن یعقوب، ج ۲، کتاب ایمان و کفر، باب لمم.

 

پی نوشت ها :

[۱] . راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، بیروت، دارالکتب، مدخل لام؛ و ابن منظور، لسان العرب، قم، نشر ادب حوزه، چاپ اول، ۱۳۶۳، ج ۱۲، ص ۵۴۹.

[۲] . قرشی، سید علی‌اکبر، قاموس قرآن، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ج ۱۱، ۱۳۷۲ ه‍ ، ج ۷ ـ ۶ ـ ۵ ـ ، ص ۲۰۸.

[۳] . کلینی، محمّد بن یعقوب، اصول کافی، قم، دارالاسوه، چاپ اول، ۱۳۷۶ ه‍ ش، ج ۲، باب ایمان و کفر، باب لمم.

[۴] . همان.

[۵] . ر.ک: مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چ ۱۱، ۱۳۶۸، ج ۲۲، ص ۵۳۷.

[۶] . همان.

[۷] . اعراف/ ۲۰۱.

برگرفته شده از سایت :

http://www.shia-news.com/fa/news/100600/




نوع مطلب : 523-528، 53-سوره نـجـم، تــــدبّــــــر در قــــــــرآن، معـانی و تـدبّـر در واژه هـا، اسرار گناه و بررسی آثار آن، 
برچسب ها : تدبّر در قرآن،
لینک های مرتبط :
          
جمعه 25 آبان 1397




ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّىٰ * فَكَانَ قَابَ قَوْسَیْنِ أَوْ أَدْنَىٰ ﴿نجم/9-8﴾ 526

 

سپس نزدیک رفت و نزدیک تر شد * پس فاصله اش با پیامبر به اندازه فاصله دو کمان گشت یا نزدیک تر شد.



****************



اسرار معراج پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله و سلّم


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد یک 449-باب صد و دوازدهم مطلب شماره 107


حدیث (1) 

محمّد بن احمد بن سنانى و على بن احمد بن محمّد دقّاق و حسین بن ابراهیم بن احمد بن هشام مؤدّب و على بن عبد اللَّه ورّاق رضى اللَّه عنهم فرموده ‏اند: محمّد بن ابى عبد اللَّه كوفى اسدى، از موسى بن عمران نخعى از عمویش حسین بن یزید نوفلى، از على بن سالم، از پدرش، از ثابت بن دینار، وى مى ‏گوید: از حضرت زین العابدین على بن حسین بن على بن ابى طالب علیهم السّلام سؤال كردم: آیا خداوند عزّوجلّ موصوف به مكان مى‏ شود یعنى آیا مى‏ توانیم بگوییم: در مكانى هست؟

حضرت فرمودند : خدا منزّه از آن است.

عرض كردم: پس براى چه پیامبرش صلّى اللَّه علیه و آله را به آسمان سیر داد؟

حضرت فرمودند: تا به او ملكوت آسمانها و مصنوعات عجیب و مخلوقات بدیعش را نشان دهد.

عرض كردم: مقصود و مراد از این كلام الهى چیست كه مى ‏فرماید: ثُمَّ دَنا فَتَدَلَّى فَكانَ قابَ قَوْسَیْنِ أَوْ أَدْنى‏ (سپس نزدیك آمد و بر او نازل گردید به نزدیكى دو كمان یا نزدیك‏تر از آن) حضرت فرمودند: مقصود از فاعل «دنى» رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله است چه آن كه آن حضرت نزدیك به حجاب‏هاى نور شده و ملكوت آسمانها را دیدند سپس سرازیر شده و از پائین به ملكوت زمین نگریسته به قدرى خود را نزدیك زمین دیدند كه گویا همچون‏ قابَ قَوْسَیْنِ أَوْ أَدْنى‏ یعنى خود را به نزدیكى دو كمان یا نزدیك‏تر از آن نسبت به زمین مشاهده فرمود.

حدیث (2) 

حسین بن ابراهیم بن احمد بن هشام مؤدب و على بن عبد اللَّه ورّاق و احمد بن زیاد بن جعفر همدانى رضى اللَّه عنهم فرمودند:

على بن ابراهیم بن هاشم، از پدرش، از یحیى بن ابى عمران و صالح بن سندى، از یونس بن عبد الرحمن نقل كرده كه گفت: محضر ابى الحسن موسى بن جعفر علیها السّلام عرض كردم: براى چه خداوند متعال پیامبرش صلّى اللَّه علیه و آله را به آسمان عروج داد و از آنجا به سدرة المنتهى و از آنجا به حجاب‏هاى نور برده و در آنجا حضرت با خداى متعال مناجات نمود در حالى كه حقّ تعالى در مكان نیست؟

حضرت فرمودند: خداوند در مكان نبوده و آفات زمان نیز بر او نمى‏گذرد ولى در عین حال حقّ عزّوجلّ خواست به واسطه پیامبرش فرشتگان و ساكنین آسمان‏ها را شرافت داده و با مشاهده آن حضرت مكرّم شوند و نیز غرضش آن بود كه عجائب عظمت قدرتش را در حضرت نشان دهد تا پس از هبوط و نزول به زمین از آنها براى اهل زمین خبر دهد و این معنا بر طبق مقاله باطلى كه اهل تشبیه دارند نمى‏باشد و خدا از آنچه ایشان توصیف مى‏ كنند منزّه و مبرّا است.





نوع مطلب : 53-سوره نـجـم، تــــدبّــــــر در قــــــــرآن، پیــــامبـــــــــران الــــــهی، کتاب ارزشمند علل الشرایع، 523-528، 
برچسب ها : تدبّر در قرآن،
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 24 خرداد 1397





موضوعات
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی
ابزار وبلاگ نویسی

وبـــــــلاگ قـــــــــرآن و عـــــــترت

اخبار ایران:

اخبار جهان:

اخبار اقتصادی:

اخبار علمی

اخبار فناوری و اطلاعات

اخبار هنری:

اخباراجتماعی

اخبار ورزشی

--------------------------------------------------------------------------------------

آپلود نامحدود عکس و فایل

آپلود عکس

دریافت کد آپلود سنتر

--------------------------------------------------------------------------------------
Google

در این وبلاگ
در كل اینترنت
-------------------------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------------------- ساخت وبلاگ
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات