وبـــــــلاگ قـــــــــرآن و عـــــــترت
سایت تخصصی قــرآن شناسی و تــدبّر در قرآن کریم و معارف اهل البیت علیهم السّلام
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ


@@@@@@@@@@@@

«به نام خداوند علیم و حكیم»

جهان آفرینش دارای رموز و معمّاهایی است كه انسان ها باید همیشه در جست و جوی آن باشند و هر یك از شگفتیهای این جهان دارای كلیدهایی است كه قفل این رموز را باز می كنند.

ما انسانها با تلاش و كوشش می توانیم توانایی آن را داشته باشیم که با كمی اندیشه همراه با عمل و با استفاده از شاه كلید اصلی یعنی «قرآن کریم» این كلیدها را از آن خود كنیم و به راز آفرینش دست پیدا كنیم.

زندگی بدون كاوش معنا ندارد و زمانی زندگی معنا پیدا می كند كه در آن رمزی وجود داشته با شد و همچنین فردی باشد كه در جست و جوی یافتن آن رمز باشد.

@@@@@@@@@@@@

قال رسول الله صلی الله علیه

و آله و سلّم :


مَن اَرادَ عِلمَ الاَوَّلینَ وَالآخَرینَ،

فَلیُثَوِّرِ القُرآنَ


هر که علم اولین و آخرین را میخواهد،

باید آن را در قرآن بجوید.


کنزالعمال ج1 ص548

مدیر وبلاگ :سیّد محمّد روحانی
مطالب اخیر
نظرسنجی
میزان رضایتمندی خود را از مطالب وب سایت بیان بفرمایید






برچسبها



17/23/49/53/71/75

275/333/356/562


در تبیین "إنّ اللّه على كلّ شى ء قدیر"


 32  تعداد تکرار در قرآن کریم=



شخصی از امیر المؤ منین سؤ ال كرد: آیا خداوند قدرت دارد كه دنیا را در تخم مرغ قرار دهد، بدون این كه دنیاش كوچك و تخم مرغ بزرگ شود؟ حضرت فرمودند: به خدا نسبت عجز و ناتوانى داده نمى شود، اما آن چیزى كه تو سؤ ال كردى امكان ندارد؛ یعنى قدرت به امر ممتنع تعلق نمیگیرد. 

 

شخصى خدمت حضرت رضا علیه السلام آمد و همین سؤ ل را كرد؛ حضرت در پاسخ او فرمودند: آرى ! خداوند این كار را در كوچكتر از تخم مرغ انجام داده و آن چشم توست كه تمام زمین و آسمان و مابین آن دو را مى بینى. 



برگرفته از :

کتاب هزار و یك نكته از قرآن كریم(جلد اول)

مؤلف: اكبر دهقان





نوع مطلب : 13-18، 19-24، 43-48، 49-54، 67-72، 73-78، 271-276، 331-336، 355-360، 559-564، 02-سوره بـقـرة، 03-سوره آل عـمـران، 16-سوره نـحـل، 22-سوره حـج، 24-سوره نـــــــــور، 67-سوره ملک، تــــدبّــــــر در قــــــــرآن، 
برچسب ها : تدبّر در قرآن،
لینک های مرتبط :
          
شنبه 20 اردیبهشت 1399


تفسیری بسیار جالب از آیه نور 

﴿آیات 42-35 سوره نـور


354-355

اللَّهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضِ مَثَلُ نُورِهِ کَمِشْکَاةٍ فِیهَا مِصْبَاحٌ الْمِصْبَاحُ فِی زُجَاجَةٍ الزُّجَاجَةُ کَأَنَّهَا کَوْکَبٌ دُرِّیٌّ یُوقَدُ مِنْ شَجَرَةٍ مُبَارَکَةٍ زَیْتُونَةٍ لا شَرْقِیَّةٍ وَلا غَرْبِیَّةٍ یَکَادُ زَیْتُهَا یُضِیءُ وَلَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نَارٌ نُورٌ عَلَى نُورٍ یَهْدِی اللَّهُ لِنُورِهِ مَنْ یَشَاءُ وَیَضْرِبُ اللَّهُ الأمْثَالَ لِلنَّاسِ 

وَاللَّهُ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ ﴿نـور/35

خدا نور آسمان ها و زمین است؛ وصف نورش مانند چراغدانی است که در آن، چراغ پر فروغی است، و آن چراغ در میان قندیل بلورینی است، که آن قندیل بلورین گویی ستاره تابانی است، [و آن چراغ] از [روغن] درخت زیتونی پربرکت که نه شرقی است و نه غربی افروخته می شود، [و] روغن آن [از پاکی و صافی] نزدیک است روشنی بدهد گرچه آتشی به آن نرسیده باشد، نوری است بر فراز نوری؛ خدا هر کس را بخواهد به سوی نور خود هدایت می کند، و خدا برای مردم مثل ها می زند ]تا حقایق را بفهمند] و خدا به همه چیز داناست.


فِی بُیُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ وَیُذْکَرَ فِیهَا اسْمُهُ یُسَبِّحُ لَهُ فِیهَا بِالْغُدُوِّ وَالآصَالِ  ﴿نـور/36

[این نور] در خانه هایی است که خدا اذن داده [شأن و منزلت و قدر و عظمت آنهارفعت یابند و نامش در آنها ذکر شود، همواره در آن خانه ها صبح و شام او را تسبیح می گویند.


رِجَالٌ لا تُلْهِیهِمْ تِجَارَةٌ وَلا بَیْعٌ عَنْ ذِکْرِ اللَّهِ وَإِقَامِ الصَّلاةِ وَإِیتَاءِ الزَّکَاةِ یَخَافُونَ یَوْمًا تَتَقَلَّبُ فِیهِ الْقُلُوبُ وَالأبْصَارُ  ﴿نـور/37

مردانی که تجارت و داد و ستد آنان را از یاد خدا و برپا داشتن نماز و پرداخت زکات باز نمی دارد، [و] پیوسته از روزی که دل ها و دیده ها در آن زیر و رو می شود، می ترسند. 


لِیَجْزِیَهُمُ اللَّهُ أَحْسَنَ مَا عَمِلُوا وَیَزِیدَهُمْ مِنْ فَضْلِهِ وَاللَّهُ یَرْزُقُ مَنْ یَشَاءُ بِغَیْرِ حِسَابٍ  ﴿نـور/38

[اینگونه عمل می کنند] تا خدا آنان را بر [پایه] نیکوترین عملی که انجام داده اند پاداش دهد، و از فضلش برای آنان بیفزاید، خدا به هر که بخواهد بی حساب روزی می دهد. 


 وَالَّذِینَ کَفَرُوا أَعْمَالُهُمْ کَسَرَابٍ بِقِیعَةٍ یَحْسَبُهُ الظَّمْآنُ مَاءً حَتَّى إِذَا جَاءَهُ لَمْ یَجِدْهُ شَیْئًا وَوَجَدَ اللَّهَ عِنْدَهُ فَوَفَّاهُ حِسَابَهُ وَاللَّهُ سَرِیعُ الْحِسَابِ  ﴿نـور/39


و کافران اعمالشان مانند سرابی در بیابانی مسطّح و صاف است که تشنه، آن را [از دور] آب می پندارد، تا وقتی که به آن رسد آن را چیزی نیابد، و خدا را نزد اعمالش می یابد که حسابش را کامل و تمام می دهد، و خدا حسابرسی سریع است. 


 أَوْ کَظُلُمَاتٍ فِی بَحْرٍ لُجِّیٍّ یَغْشَاهُ مَوْجٌ مِنْ فَوْقِهِ مَوْجٌ مِنْ فَوْقِهِ سَحَابٌ ظُلُمَاتٌ بَعْضُهَا فَوْقَ بَعْضٍ إِذَا أَخْرَجَ یَدَهُ لَمْ یَکَدْ یَرَاهَا وَمَنْ لَمْ یَجْعَلِ اللَّهُ لَهُ نُورًا فَمَا لَهُ مِنْ نُورٍ  ﴿نـور/40

یا [اعمالشان] مانند تاریکی هایی است در دریایی بسیار عمیق که همواره موجی آن را می پوشاند، و بالای آن موجی دیگر است، و بر فراز آن ابری است، تاریکی هایی است برخی بالای برخی دیگر؛ [مبتلای این امواج و تاریکی ها] هرگاه دستش را بیرون آورد، بعید است آن را ببیند. و کسی که خدا نوری برای او قرار نداده است، برای او هیچ نوری نیست. 


أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ یُسَبِّحُ لَهُ مَنْ فِی السَّمَاوَاتِ وَالأرْضِ وَالطَّیْرُ صَافَّاتٍ کُلٌّ قَدْ عَلِمَ صَلاتَهُ وَتَسْبِیحَهُ وَاللَّهُ عَلِیمٌ بِمَا یَفْعَلُونَ  ﴿نـور/41


آیا ندانسته ای که هرکه در آسمان ها و زمین است و پرندگان بال گشوده، خدا را تسبیح می گویند؟ به یقین هریک نماز و تسبیح خود را می داند؛ و خدا به آنچه انجام می دهند داناست. 


وَلِلَّهِ مُلْکُ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضِ وَإِلَى اللَّهِ الْمَصِیرُ  ﴿نـور/42

و مالکیّت و فرمانروایی آسمان ها و زمین فقط در سیطره خداست، 


و بازگشت همه به سوی خداست. 



[http://www.aparat.com/v/Vjqyl]

[http://www.aparat.com/v/Vjqyl]



تطبیق آیـه نور با اهل البیت علیهم السّلام

آیه در ساحت مقدّس حجةابن الحسن العسگری است

صاحب مکیال المکارم،  آیت الله موسوی اصفهانی در صفحه 280 روایتی رو نقل میکنند که : جابربن عبدالله انصاری میگوید: 

داخل مسجد کوفه شدم، دیدم آقا امیرالمؤمنین علیه السّلام مشغول نوشتن چیزی رو با انگشتان شون بز روی خاک ها هستند و تبسّم میفرمایند.

عرض کردم : یا امیرالمؤمنین چه جیزی سبب خنده شما شده؟

فرمودند : تعجب میکنم از کسیکه این آیه را میخواند ولی به منای آن بگونه ای که شایسته است معرفت ندارد.

 عرض کردم : کدام آیه یا علی؟

فرمودند :

اللَّهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضِ مَثَلُ نُورِهِ کَمِشْکَاةٍ فِیهَا مِصْبَاحٌ الْمِصْبَاحُ فِی زُجَاجَةٍ الزُّجَاجَةُ کَأَنَّهَا کَوْکَبٌ دُرِّیٌّ یُوقَدُ مِنْ شَجَرَةٍ مُبَارَکَةٍ زَیْتُونَةٍ لَا شَرْقِیَّةٍ وَ لَا غَرْبِیَّةٍ یَکَادُ زَیْتُهَا یُضِیءُ وَ لَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نَارٌ نُورٌ عَلَى نُورٍ یَهْدِی اللَّهُ لِنُورِهِ مَنْ یَشَاءُ وَیَضْرِبُ اللَّهُ الأمْثَالَ لِلنَّاسِ وَاللَّهُ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ ﴿نور/35

کَمِشْکَاةٍ = چراغدانی که خداوند در آن تجلّی دارد و آن وجود پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم است.

فِیهَا مِصْبَاحٌ الْمِصْبَاحُ = مراد از آن چراغ من هستم.

فِی زُجَاجَةٍ الزُّجَاجَةُ = مراد از آن شیشه بلورین حسن و حسین علیهماالسّلام هستند.

کَأَنَّهَا کَوْکَبٌ دُرِّیٌّ = مراد از آن ستاره درخشنده علی ابن الحسین زین العابدین علیه السّلام است.

یُوقَدُ مِنْ شَجَرَةٍ مُبَارَکَةٍ = مراد از آن محمّد بن علیٍ الباقر علیه السّلام است.

زَیْتُونَةٍ = مراد از آن جعفربن محمّدٍالصّادق علیه السّلام است.

لَاشَرْقِیَّةٍ = مراد از آن موسی ابن جعفر الکاظم علیه السّلام است.

وَ لَاغَرْبِیَّةٍ = مراد از آن علی ابن موسی الرّضا علیه السّلام است.

یَکَادُ زَیْتُهَا یُضِیءُ = مراد از آن محمّد بن علیٍ الجواد علیه السّلام است.

وَ لَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نَارٌ = مراد از آن علی ابن محمّد الهادی علیه السّلام است.

نُورٌ عَلَى نُورٍ = مراد از آن حسن ابن علیٍ العسگری علیه السّلام است.

یَهْدِی اللَّهُ لِنُورِهِ مَنْ یَشَاءُ =  خدا هدایت میکند بوسیله نورش،  مهدی حجةابن الحسن العسگری (ارواح العالمین له الفداء) هرکه را بخواهد.

آیه نور را آقا امیرالمؤمنین تطبیق دادند با اهل البیت علیهم السّلام.

         

یَهْدِی اللَّهُ لِنُورِهِ مَنْ یَشَاءُ ، خدا هدایت میکند بوسیله نورش هرکه را بخواهد.

هادی، وجود اقدس ولی عصر حجةابن الحسن امام زمان است. باب هدایت امروز ایشان هستند.

السّلام علیک یا باب الله الّذی لا یؤتی الّا منه

نکته :

سلام بر باب الله، قابل دقت است، مضاف و مضافٌ الیه، اگر میگفتند : السّلام علیک یا باب الغفور، سلام بر تو ای باب غفوریّت خدا، امام زمان می شد باب غفران، یا میگفتند : السّلام علیک یا باب الکریم، سلام بر تو ای باب جود و بخشش خدا، امام زمان می شد درب جود خدا، درب بخشش خدا، درب کرم خدا.

امّا مضاف و مضافٌ الیه، باب اضافه شده به الله و الله جامع ترین نام خداست یعنی سلام بر تو ای باب هزار صفت جلال و جمال حق، خدا اتیان (بمثل، نظیر و شبیه آوردن چیزی را) نمی شود روی کره زمین «الّا منه»، یعنی اگر بخواهیم کسی را، گمراهی را و یا آلوده ای را بسوی خدای تبارک و تعالی دعوت کنیم، راه منحصر است به امام زمان عجّل الله تعالی فرجه الشّریف.

امروز باب الله اوست، باب هدایت اوست، باب رزّاقیّت اوست باب غفّاریّت اوست و بوسیله اوست که خدا مشکلات بشریّت رو حل میکند.






نوع مطلب : 24-سوره نـــــــــور، تــــدبّــــــر در قــــــــرآن، آیــات و مطالــب مـــهــــدوی، 349-354، 355-360، 
برچسب ها : تدبّر در قرآن،
لینک های مرتبط :
          
دوشنبه 15 اردیبهشت 1399


وَالْقَوَاعِدُ مِنَ النِّسَاء اللَّاتِی لَا یَرْجُونَ نِكَاحًا فَلَیْسَ عَلَیْهِنَّ جُنَاحٌ أَن یَضَعْنَ ثِیَابَهُنَّ غَیْرَ مُتَبَرِّجَاتٍ بِزِینَةٍ وَأَن یَسْتَعْفِفْنَ خَیْرٌ لَّهُنَّ وَاللَّهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ ﴿نـور/60﴾ 358

پیرزنان که دیگر امید شوی کردنشان نیست، بی آنکه زینت های خود را، آشکارکنند، اگر چادر خویش بنهند مرتکب گناهی نشده اند و خودداری کردن برای شان بهتر است و خدا شنوا و داناست.


****************


اسرار حرمت نگاه كردن به موهاى زنان پوشیده شده


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-باب 364-مطلب شماره 518


حدیث (1)

 امام رضا علیه السّلام در جواب سؤالات مكتوبى مرقوم فرمودند که در آن آمده است :

نگاه كردن به موهاى زنان مستور(پوشیده شده) و بانوان شوهردار و غیر ایشان حرام است، زیرا این نگاه مرد را تهییج و تحریك نموده و تهییج شخص را به فساد و چیزى كه حلال و پسندیده نیست مى‏ كشاند و همچنین است حكم غیر مو كه نگاه مرد به آنها حلال نیست مگر در موردى كه حق تعالى در قرآن آن را استثناء كرده و فرموده است:


وَ الْقَواعِدُ مِنَ النِّساءِ اللَّاتِی لا یَرْجُونَ نِكاحاً فَلَیْسَ عَلَیْهِنَّ جُناحٌ‏...(نور/60)

و زنان سالخورده كه از ولادت و عادت بازنشسته و امید ازدواج ندارند بر آنان باكى نیست كه لباس هایشان غیر از چادر را بر زمین بگذارند و اشكالى ندارد كه به موهاى مثل این زنان نگاه شود.


============

 

تفسیر :

وَالْقَوَاعِدُ مِنَ النِّسَاء اللَّاتِی لَا یَرْجُونَ نِكَاحًا فَلَیْسَ عَلَیْهِنَّ جُنَاحٌ أَن یَضَعْنَ ثِیَابَهُنَّ غَیْرَ مُتَبَرِّجَاتٍ بِزِینَةٍ وَأَن یَسْتَعْفِفْنَ خَیْرٌ لَّهُنَّ وَاللَّهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ 

پیرزنان که دیگر امید شوی کردنشان نیست، بی آنکه زینت های خود را، آشکارکنند، اگر چادر خویش بنهند مرتکب گناهی نشده اند و خودداری کردن برای شان بهتر است و خدا شنوا و داناست.


در واقع براى این استثناء دو شرط وجود دارد:

نخست اینكه به سن و سالى برسند كه معمولا امیدى به ازدواج ندارند، و به تعبیر دیگر جاذبه جنسى را كاملا از دست داده ‏اند.

دیگر اینكه در حال بر داشتن حجاب خود را زینت ننمایند.

روشن است كه با این دو قید مفاسد كشف حجاب در مورد آنان وجود نخواهد داشت و به همین دلیل اسلام این حكم را از آنان برداشته است.

این نكته نیز روشن است كه منظور برهنه شدن و بیرون آوردن همه لباسها نیست بلكه تنها كنار گذاشتن لباسهاى رو است كه بعضى روایات از آن تعبیر به چادر و روسرى كرده است (الجلباب و الخمار).

در حدیثى از امام صادق ع در ذیل همین آیه مى‏ خوانیم كه فرمود:

الخمار و الجلباب، قلت بین یدى من كان؟ 

قال: بین یدى من كان غیر متبرجة بزینة

"منظور روسرى و چادر است، راوى مى‏ گوید از امام پرسیدم: در برابر هر كس كه باشد؟ 

فرمود: در برابر هر كس باشد، اما خود آرایى و زینت نكند"[1]

روایات دیگرى نیز به همین مضمون یا نزدیك به آن از ائمه اهل بیت ع نقل شده است‏[2]

در پایان آیه اضافه مى‏كند كه با همه احوال" اگر آنها تعفف كنند و خویشتن را بپوشانند براى آنها بهتر است" (وَ أَنْ یَسْتَعْفِفْنَ خَیْرٌ لَهُنَ‏).

چرا كه از نظر اسلام هر قدر زن جانب عفاف و حجاب را رعایت كند پسندیده ‏تر و به تقوا و پاكى نزدیكتر است.

و از آنجا كه ممكن است بعضى از زنان سالخورده از این آزادى حساب شده و مشروع سوء استفاده كنند، و احیانا با مردان به گفتگوهاى نامناسب بپردازند و یا طرفین در دل افكار آلوده‏اى داشته باشند در آخر آیه به عنوان یك اخطار مى‏ فرماید:" خداوند شنوا و دانا است" (وَ اللَّهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ‏).

آنچه را مى‏گوئید مى‏ شنود و آنچه را در دل دارید و یا در سر مى‏ پرورانید

تفسیر نمونه، ج‏14، ص: 543



(1) وسائل الشیعه جلد 14 كتاب النكاح صفحه 147 باب 110.

(2) براى توضیح بیشتر به مدرك سابق مراجعه شود.





نوع مطلب : 24-سوره نـــــــــور، تــــدبّــــــر در قــــــــرآن، کتاب ارزشمند علل الشرایع، 355-360، 
برچسب ها : تدبّر در قرآن،
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 1 آذر 1397


وَلا تَقْرَبُوا الزِّنَا إِنَّهُ کَانَ فَاحِشَةً وَسَاءَ سَبِیلا ﴿اسراء/32﴾ 285

و نزدیک زنا نشوید که کاری بسیار زشت و راهی بد است.

 

الزَّانِی لا یَنْکِحُ إلا زَانِیَةً أَوْ مُشْرِکَةً وَالزَّانِیَةُ لا یَنْکِحُهَا إِلا زَانٍ أَوْ مُشْرِکٌ وَحُرِّمَ ذَلِکَ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ ﴿نور/3﴾ 350

مرد زناکار نباید جز با زن زناکار یا مشرک ازدواج کند، و زن زناکار نباید جز با مرد زناکار یا مشرک ازدواج نماید، و این [ازدواج] بر مؤمنان حرام شده است.

 

وَاللاتِی یَأْتِینَ الْفَاحِشَةَ مِنْ نِسَائِکُمْ فَاسْتَشْهِدُوا عَلَیْهِنَّ أَرْبَعَةً مِنْکُمْ فَإِنْ شَهِدُوا فَأَمْسِکُوهُنَّ فِی الْبُیُوتِ حَتَّى یَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ یَجْعَلَ اللَّهُ لَهُنَّ سَبِیلا ﴿نساء/15﴾ 80

و از زنان شما [امتِ اسلام] کسانی که مرتکب زنا می شوند، چهار نفر مرد از خودتان را بر آنان به گواهی بخواهید؛ پس اگر [به ارتکاب آن] گواهی دادند، آن زشت کاران را در خانه ها [به عنوان حبس ابد] نگاه دارید تا مرگشان فرا رسد، یا خدا [برای نجات] آنان راهی قرار دهد.


**********


اسرار اینكه  چرا فرزند زنا داخل بهشت نمى‏ شود؟


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-باب 363-مطلب شماره 517


حدیث (1)

 از سعد بن عمر جلاب نقل كرده اند كه وى گفت:

امام صادق علیه السّلام به من فرمودند:

خداوند متعال بهشت را پاك و پاكیزه آفریده لذا داخل آن نمى‏شود مگر كسى كه ولادتش پاك و فرزند حلال باشد، سپس آن حضرت فرمودند:

خوشا به حال كسى كه مادرش عفیفه و صالحه باشد.

 

حدیث (2)

 از محمّد بن احمد از ابراهیم بن اسحاق، از محمّد بن سلیمان دیلمى، از پدرش حدیث را مرفوعاٌ به حضرت صادق علیه السّلام رسانده و نقل كرده كه آن جناب فرمودند:

ولد زنا به درگاه الهى عرضه مى‏ دارد: 

پروردگارا، گناه من چیست، من راجع به خود كارى نكرده ‏ام؟

منادى نداء مى‏ كند: تو بدترین افراد سه‏ گانه هستى پدر و مادرت مرتكب گناه شدند، پس تو بر آنها مهربان شدى و به فعل شان راضى گشته، تو پلید و ناپاك مى‏ باشى و در بهشت داخل نمى‏ شود مگر كسى كه پاك باشد. 





نوع مطلب : 04-سوره نسـاء، 17-سوره اســراء، 24-سوره نـــــــــور، کتاب ارزشمند علل الشرایع، 79-84، 283-288، 349-354، تــــدبّــــــر در قــــــــرآن، 
برچسب ها : تدبّر در قرآن،
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 1 آذر 1397

اسرار بدتر بودن غیبت از عمل فحشاء و زنا

وَاللاَّتِی یَأْتِینَ الْفاحِشَةَ مِنْ نِسائِکُمْ فَاسْتَشْهِدُوا عَلَیْهِنَّ أَرْبَعَةً مِنْکُمْ فَإِنْ شَهِدُوا فَأَمْسِکُوهُنَّ فِی الْبُیُوتِ حَتَّی یَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ یَجْعَلَ اللَّهُ لَهُنَّ سَبِیلاً * وَ الَّذانِ یَأْتِیانِها مِنْکُمْ فَآذُوهُما فَإِنْ تابا وَ أَصْلَحا فَأَعْرِضُوا عَنْهُما إِنَّ اللَّهَ کانَ تَوَّاباً رَحِیماً ﴿نساء/16-15﴾ 350

و از زنان شما امتِ اسلام کسانی که مرتکب زنا می  شوند، چهار نفر مرد از خودتان را بر آنان به گواهی بخواهید؛ پس اگر به ارتکاب آن گواهی دادند، آن زشت کاران را در خانه ها به عنوان حبس ابد نگاه دارید تا مرگشان فرا رسد، یا خدا برای نجات آنان راهی قرار دهد.



وَ لا تَقْرَبُوا الزِّنی‏ إِنَّهُ کانَ فاحِشَةً وَ ساءَ سَبِیلاً ﴿اسراء/32﴾ 285


و نزدیک زنا نشوید که کار بسیار زشت و بد راهی است.



الزَّانِیَةُ وَ الزَّانِی فَاجْلِدُوا کُلَّ واحِدٍ مِنْهُما مِائَةَ جَلْدَةٍ وَ لا تَأْخُذْکُمْ بِهِما رَأْفَةٌ فِی دِینِ اللَّهِ إِنْ کُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ وَ لْیَشْهَدْ عَذابَهُما طائِفَةٌ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ * ﴿نور/3-2﴾ 350

زن و مرد زناکار را هر یک، صد تازیانه بزنید، و هرگز در دین خدا رافت (و محبت کاذب) شما را نگیرد اگر به خدا و روز جزا ایمان دارید، و باید گروهی از مؤمنان مجازات آنها را مشاهده کنند.
مرد زناکار جز با زن زناکار یا مشرک ازدواج نمی‏کند، و زن زناکار را جز مرد زناکار یا مشرک به ازدواج خود در نمی‏آورد، و این کار بر مؤمنان تحریم شده است.



****************



اسرار بدتر بودن غیبت از عمل فحشاء و زنا


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-باب 345-مطلب شماره 506


 از حضرت نبى اكرم صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم نقل كرده اند كه آن حضرت فرمودند :

غیبت بدتر از زنا است.


محضر مباركش عرض شد، یا رسول اللَّه براى چه غیبت از زنا شدیدتر است؟

حضرت فرمودند: زیرا صاحب زنا توبه مى‏ كند و خداوند توبه‏اش را مى ‏پذیرد ولى صاحب غیبت توبه مى ‏نماید و خداوند توبه ‏اش را نمى ‏پذیرد تا وقتى كه شخص غیبت شده او را حلال كند.





نوع مطلب : 79-84، 283-288، 349-354، 04-سوره نسـاء، 17-سوره اســراء، 24-سوره نـــــــــور، تــــدبّــــــر در قــــــــرآن، کتاب ارزشمند علل الشرایع، اسرار گناه و بررسی آثار آن، 
برچسب ها : تدبّر در قرآن،
لینک های مرتبط :
          
سه شنبه 29 آبان 1397


وَلا تَقْرَبُوا الزِّنَا إِنَّهُ کَانَ فَاحِشَةً وَسَاءَ سَبِیلا ﴿اسراء/32 285

و نزدیک زنا نشوید که کاری بسیار زشت و راهی بد است.

 

الزَّانِیَةُ وَالزَّانِی فَاجْلِدُوا کُلَّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا مِائَةَ جَلْدَةٍ وَلا تَأْخُذْکُمْ بِهِمَا رَأْفَةٌ فِی دِینِ اللَّهِ إِنْ کُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْیَوْمِ الآخِرِ وَلْیَشْهَدْ عَذَابَهُمَا طَائِفَةٌ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ ﴿نـور/2 350

به زن زناکار و مرد زناکار صد تازیانه بزنید، و اگر به خدا و روز قیامت ایمان دارید، نباید شما را در [اجرای] دین خدا درباره آن دو نفر دلسوزی و مهربانی بگیرد، و باید گروهی از مؤمنان، شاهد مجازات آن دو نفر باشند.



یَسْأَلُونَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَالْمَیْسِرِ ۖ قُلْ فِیهِمَا إِثْمٌ كَبِیرٌ وَمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَإِثْمُهُمَا أَكْبَرُ مِنْ نَفْعِهِمَا

درباره شراب و قمار از تو سؤال می‌کنند، بگو: 'در آنها گناه و زیان بزرگی است و منافعی (از نظر مادی) برای مردم دربر دارد، (ولی) گناه آنها از نفعشان بیشتر است ﴿بقره/219﴾ 34


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَیْسِرُ وَالْأَنْصَابُ وَالْأَزْلَامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّیْطَانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ﴿مائده/90﴾ 123

ای کسانی که ایمان آورده‌اید شراب و قمار و بتها و از لام (که یک نوع بخت‌آزمایی بوده) پلیدند و از عمل شیطانند از آنها دوری کنید تا رستگار شوید. (مائده/90)


****************


چرا  حدّ «زنا» را صد تازیانه و «شارب خمر» را 

هشتاد تازیانه مى‏زنند؟


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-مطلب-باب سیصد و سى و یكم


حدیث (1)

از محضر امام صادق علیه السّلام سؤال شد : آیا «زنا» بدتر است یا «شرب خمر»؟

حضرت فرمودند: شرب خمر.

عرض كردم: پس چرا شارب خمر را هشتاد تازیانه و زانى را صد تازیانه مى‏ زنند؟

حضرت فرمودند: اى اسحاق حدّ همیشه یكى است و این كه در زنا اضافه مى‏ باشد بخاطر آن است كه زانى نطفه را تباه كرده و آن را در غیر موضعى كه خدا امر نموده در آن بریزند، ریخته است.


حدیث (2)

 محمّد بن سنان نقل كرده كه وى گفت: حضرت ابا الحسن علیه السّلام در جواب مسائل من مرقوم فرمودند:

علّت این كه تازیانه را به بدن زانى شدید و سخت مى ‏زنند آن است كه وى مباشرت و مبادرت به «زنا» نموده و تمام بدنش را با این فعل منكر التذاذ برده ‏اند از این رو به منظور عقوبت وى و عبرت گرفتن دیگران تازیانه را به بدن وى مى‏ زنند و این فعل قبیح از اعظم جنایات مى ‏باشد.





نوع مطلب : 31-36، 121-126، 283-288، 349-354، 02-سوره بـقـرة، 04-سوره نسـاء، 05-سوره مـائـده، 17-سوره اســراء، 24-سوره نـــــــــور، تــــدبّــــــر در قــــــــرآن، کتاب ارزشمند علل الشرایع، اسرار گناه و بررسی آثار آن، 
برچسب ها : تدبّر در قرآن،
لینک های مرتبط : آیات مربوط به زنا،
          
دوشنبه 28 آبان 1397

وَالَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ ﴿بقره/82

و کسانی که ایمان آورده، و کارهای شایسته کرده اند، آنان اهل بهشتند، و در آن جاودان خواهند ماند...


تعداد تکرار «وَ عَمِلُوا الصَّالِحَاتِ» درقرآن کریم 52 بار

005/012/047/057/087/098

105/108/123/155/208/209

224/253/258/297/304/312

333/334/338/339/357


****************



چرا نیّت مؤمن بهتر از عملش مى ‏باشد؟


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-باب 301-مطلب شماره 488


حدیث (1) 

پدرم رحمة اللَّه علیه، از حبیب بن الحسین الكوفى از محمّد بن الحسین بن ابى الخطاب، از احمد بن صبیح الاسدى، از زید شحّام نقل كرده كه وى گفت:

 محضر مبارك حضرت ابى عبد اللَّه علیه السّلام عرض كردم: شنیده ‏ام كه فرموده ‏اید: نیّت مؤمن از عملش بهتر است. سؤالم این است كه چگونه نیّت بهتر از عمل مى ‏باشد؟

حضرت فرمودند: زیرا عمل بسا از روى ریاء صورت گرفته در حالى كه نیت خالص براى پروردگار مى‏ باشد از این رو حق تعالى در مقابل نیّت چیزى عطاء مى‏ فرماید كه در قبال عمل منظور نمى ‏كند.

حضرت امام صادق علیه السّلام به عنوان شاهد این گفتار فرمودند:

بنده در روز نیّت مى‏كند كه در شب نماز نافله بخواند ولى به واسطه غلبه خواب این عبادت از او فوت مى‏شود، حق تبارك و تعالى برایش نماز ثبت و ضبط فرموده و نفسش را تسبیح و خوابش را صدقه محسوب مى ‏فرماید.


حدیث (2)

پدرم رحمة اللَّه علیه، از محمّد بن یحیى عطّار، از محمّد بن احمد، از عمران بن موسى، از حسن بن على بن نعمان، از حسن بن حسین انصارى، از برخى رجالش، از حضرت ابى جعفر علیه السّلام آن جناب فرمودند:

نیّت مؤمن از عملش برتر است زیرا وى نیت كار خیرى را مى‏ كند ولى دركش نمى ‏نماید و نیّت كافر از عملش بدتر است چه آنكه كافر نیّت كار شرّى را مى ‏كند و آرزوى انجامش را داشته ولى به آن نمى‏ رسد.





نوع مطلب : 01-06، 07-12، 43-48، 55-60، 85-90، 97-102، 103-108، 121-126، 151-156، 205-210، 02-سوره بـقـرة، 03-سوره آل عـمـران، 04-سوره نسـاء، 05-سوره مـائـده، 07-سوره اعـراف، 10-سوره یـونس، 13-سوره رعـــــد، کتاب ارزشمند علل الشرایع، بوستان حدیث، 223-228، 253-258، 295-300، 301-306، 307-312، 331-336، 337-342، 355-360، 11-سوره هــــــود، 14-سوره ابـراهیـم، 18-سوره کـهـف، 19-سوره مـریم، 22-سوره حـج، 24-سوره نـــــــــور، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
یکشنبه 27 آبان 1397

وَالَّذِینَ یَرْمُونَ أَزْوَاجَهُمْ وَلَمْ یَکُنْ لَهُمْ شُهَدَاءُ إِلا أَنْفُسُهُمْ فَشَهَادَةُ أَحَدِهِمْ أَرْبَعُ شَهَادَاتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنَ الصَّادِقِینَ ﴿نـــور/6﴾ 350

و کسانی که همسران خود را متهم به زنا می کنند و بر آنان شاهدانی جز خودشان نباشد، پس هر کدام از آن شوهران [برای اثبات اتهامش] باید چهار بار شهادت دهد که سوگند به خدا، او [درباره همسرش] در این زمینه قطعاً راست می گوید.



****************



چرا زنى كه با شوهرش لعان[1] نموده‏ حرام ابدى می شوند؟


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-باب 278-مطلب شماره 482


حدیث (1)

على بن حاتم از قاسم بن محمّد، از حمدان بن حسین از حسین بن ولید، از مروان ابن دینار، از حضرت ابى الحسن موسى بن جعفر علیهما السّلام، راوى مى‏ گوید:

محضر امام علیه السّلام عرض كردم: براى چه زنى كه با شوهرش لعان نموده براى ابد و همیشه با هم حرام مى‏ شوند؟

حضرت فرمودند: به خاطر آنكه قسم ‏هایى كه به ذات جلاله خورده ‏اند قولشان را تصدیق و تثبیت مى‏ كند زیرا لفظ و قولشان اقتضاء دارد براى همیشه از هم جدا شوند و بدیهى است قسم‏ هایى كه هر دو خورده ‏اند این معنا را ثابت مى‏ نماید.

 

ــــــــــــــــــــــــــــــــــ

( 1)-«لعان» بر وزن کتاب، مصدر باب مفاعله از مادّه «لعن» به معنای نفرین و طرد از خیر است و در اصطلاح شرعی، نوعی مباهله است برای دفع حد یا نفی ولد (فرزند) است.

مقصود از«لعان» آن است كه وقتى مردى فرزندى كه همسرش زاییده را از خود نفى نمود یا نسبت فحشاء به متعلّقه ‏اش داد و شاهدى براى اثبات آن نداشت باید هر دو نفر نزد حاکم شرع بروند و در حضور او، «لعان» کنند.

کیفیت لعان به این ترتیب است:

۱- هر دو در حضور حاکم شرع، به حالت قیام می‌ایستند.

۲- مرد پس از تکرار ادعای خود، چهار بار می‌گوید: «اُشْهِدُ بِاللَّهِ اَنّی‌ لَمِنَ الصَّادِقینَ فیما قُلتُ»؛ یعنی «خدا را گواه می‌گیرم که در ادعای خود (نسبت به زنا یا نفی ولد) صادق و راستگو هستم».

۳- سپس یک بار می‌گوید: «لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَیَّ انْ کُنْتُ مِنَ الْکاذِبینَ»؛ یعنی «اگر در ادعای‌ خود دروغگو باشم، لعنت خدا بر من باد».

۴- اگر زن ادعای مرد را قبول نداشته باشد، چهار بار می‌گوید: «اُشْهِدُ بِاللَّهِ انّهُ لَمِنَ الکاذِبینَ فی‌ مَقالَتِهِ»؛ یعنی «خدا را گواه می‌گیرم که او (شوهر) در ادعای خود دروغگو است».

۵- آنگاه می‌گوید: «اِنَّ غَضَبَ اللَّهِ عَلَیَّ انْ کانَ مِنَ الصَّادِقینَ»؛ یعنی «اگر او در ادعای خود راستگو باشد، خشم خدا بر من باشد». 

آثار لعان‌ :

اگر لعان با شروط مقرّر و به طور صحیح، انجام پذیرد و حاکم شرع به صحت آن حکم دهد، آثار ذیل را به دنبال خواهد داشت:

۱- به هم خوردن عقد نکاح و جدایی بین زن و شوهر (بدون طلاق).

۲- حرمت ابدی، یعنی آن زن و مرد هیچ گاه به یکدیگر حلال نمی‌شوند، حتی با عقد مجدّد.

این دو اثر در هر «لعان»- چه در قذف باشد و چه در نفی ولد- وجوددارد.

۳- در لعان، برای قذف، حد قذف از مرد و حدّ زنا از زن ساقط می‌گردد. پس اگر مرد به دنبال قذف، لعان کرد، ولی زن از لعان خودداری نمود، مرد از حدّ قذف نجات می‌یابد و به زن حدّ زنا زده می‌شود؛ زیرا لعان مرد به منزله چهار شاهد عادل است.

۴- در لعان برای نفی ولد، نسبت بین آن بچه و مرد و خویشاوندان او قطع می‌شود و از همدیگر ارث نمی‌برند، ولی نسبت میان بچه و مادرش و خویشاوندان او قطع نمی‌شود و از همدیگر ارث می‌برند. 





نوع مطلب : 24-سوره نـــــــــور، تــــدبّــــــر در قــــــــرآن، کتاب ارزشمند علل الشرایع، 349-354، 
برچسب ها : تدبّر در قرآن،
لینک های مرتبط :
          
شنبه 26 آبان 1397


إِنَّ الَّذِینَ یَرْمُونَ الْمُحْصَنَاتِ الْغَافِلَاتِ الْمُؤْمِنَاتِ

لُعِنُوا فِی الدُّنْیَا وَالْآخِرَةِ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِیمٌ ﴿نـــور/23﴾ 352


بی گمان، کسانی که به زنان پاکدامن بیخبر (از همه جا) و با ایمان نسبت زنا میدهند، در دنیا و آخرت لعنت شدهاند، و برای آنها عذابی سخت خواهد بود.


قرآن کریم در این آیه کسانی را که به زنان پاکدامن و با ایمان تهمت زده- و نسبت انجام عمل ناشایست به آنها می دهند- مورد نکوهش شدید قرار می دهد و محروم بودن آنان از رحمت الهی را اعلام می نماید و اینگونه افراد را به کیفر دنیوی و عقوبت اخروی وعده می دهد.


 امام صادق علیه السلام فرمود: نسبت دادن زنان پاکدامن به ارتکاب عمل ناشایست زنا از گناهان کبیره محسوب می گردد  و موجب از بین رفتن و نابودی ثواب صد سال عبادت می گردد.

 امام صادق علیه السلام فرمود: نسبت دادن زنان پاکدامن به ارتکاب عمل ناشایست زنا موجب از بین رفتن و نابودی اعمال نیک یک سال شخص می گردد.

پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: نسبت دادن ارتکاب عمل ناشایست زنا- به شخصی که این کار را نکرده- نشانه ای از کفر است. و جایگاه کفر در آتش خواهد بود.


آثار سوء و عواقب شوم در دنیا

امام صادق علیه السلام فرمود: نسبت دادن زنان پاکدامن به ارتکاب عمل ناشایست زنا از گناهان کبیره محسوب می گردد. زیرا خداوند در باره این گروه- در قرآن- فرموده است: در دنیا و آخرت مورد لعن قرار گرفته. و عذابی بزرگ برای آنها خواهد بود.


در حدیث آمده است: شخصی که افراد پاکدامن را مورد تهمت قرار می دهد، خداوند متعال اعمال خیر او را نابود خواهد نمود.


امام صادق علیه السلام فرمود: نسبت دادن زنان پاکدامن به ارتکاب عمل ناشایست زنا موجب از بین رفتن و نابودی اعمال نیک یک سال شخص می گردد.


امام صادق علیه السلام فرمود: نسبت دادن زنان پاکدامن به ارتکاب عمل ناشایست زنا موجب از بین رفتن و نابودی ثواب صد سال عبادت می گردد.


در حدیث آمده است: از هفت چیزی که موجب هلاکت و نابودی است اجتناب کنید.

تهمت زدن به زنان با ایمان و پاکدامن از جمله آن هفت چیز می باشد.


جعفی می گوید: مردی با امام صادق علیه السلام بسیار دوست و رفیق بود. بگونه ای که همیشه همراه آن حضرت علیه السلام راه می رفت.

روزی آن مرد- به همراه غلام خود- امام صادق علیه السلام را در بازار کفّاشها همراهی میکرد، و آن غلام پشت سر آن مرد راه می رفت.

پس از آنکه مدتی راه رفتند. آن مرد متوجّه شد که غلام او پشت سرش راه نمیرود  و به جائی رفته است.

و هنگامی که آن غلام به نزد آن مرد بازگشت. او با تندی به غلام گفت:

ـــ ای فرزند مادر بدکاره- کجا رفته بودی؟

هنگامی که آن مرد این جمله را بر زبان جاری کرده و با غلام خود این گونه سخن گفت. امام صادق علیه السلام بسیار ناراحت شدند.

و از فرط ناراحتی با دست مبارک بر پیشانی خود زدند.

سپس آن حضرت علیه السلام با لحن سرزنش آمیزی به آن مرد فرمود: به مادر این غلام تهمت می زنی و به او نسبت ناروا می دهی؟

من تا امروز فکر می کردم که تو انسان باتقوا و پرهیزگاری هستی.

امّا امروز- با این کار- فهمیدم که تو اهل تقوا و پرهیزگاری نیستی.

آن مرد برای توجیه این عمل ناپسند خود به امام صادق علیه السلام گفت: مادر این غلام مسلمان نیست.

در این هنگام امام صادق علیه السلام به تندی به آن مرد فرمود: از من دور شو.

مگر نمی دانی که برای هر قوم و جماعتی ازدواج و پیمان زناشوئی وجود دارد- که با انجام دادن آن- خود را از زنا و عمل نامشروع منزّه و پاک می گردانند؟!

راوی می گوید: پس از این ماجرا امام صادق علیه السلام- تا آخر عمر- همراه با آن مرد راه نرفتند.


در زمان کودکی حضرت دانیال علیه السلام پادشاهی از پادشاهان بنی اسرائیل حکمرانی می کرد.

آن پادشاه دو قاضی داشت که مرد نیکوکاری با آن دو قاضی دوست و رفیق بود  و این مرد نیکوکار دارای همسری زیبا و با ایمان بود.

روزی آن پادشاه به آن دو قاضی گفت: شخصی را برای انجام مأموریتی به من معرفی کنید.

آن دو قاضی. آن مرد نیکوکار را که دوست آنها بود به پادشاه معرفی کردند.

سپس آن مرد نیکوکار برای انجام مأموریتی که از طرف پادشاه به او محوّل شده بود به سفر رفت.

آن مرد قبل از سفر به نزد آن دو قاضی آمده و به آنها گفت: هنگامی که در مسافرت هستم از همسرم مواظبت کرده و مایحتاج زندگی او را تأمین نمائید.

در مدتی که آن مرد در مسافرت بود این دو قاضی به نزد همسر این مرد آمده و پیشنهاد گناه و معصیت را به او دادند.

و از آن زن پاکدامن خواستند تا به خواسته نامشروع آنها تن دهد.

اما آن زن از اجابت نمودن خواسته نامشروع آنها امتناع ورزیده و دست رد بر سینه آنها زد.

آن دو قاضی به آن زن پاکدامن گفتند: چنانچه خواسته ما را اجابت نکنی به نزد پادشاه رفته و شهادت می دهیم که تو مرتکب عمل شنیع زنا شده ای.

آن زن پاکدامن در جواب به آنها گفت: هر کاری که می خواهید بکنید. من دامن خود را به گناه آلوده نمی کنم.

آن دو قاضی پس از آنکه از دست یافتن به خواسته نامشروع خود مأیوس شدند به نزد پادشاه رفته و در نزد- او به دروغ- گواهی دادند که این زن مرتکب زنا شده است و مجازات آن زن را از پادشاه درخواست نمودند.

آن پادشاه چون از پاکدامن بودن آن زن خبر داشت از این امر بسیار شگفت زده شد.

و از این امر بسیار غمگین و اندوهناک گشت.

اما چون آن دو قاضی به انجام این امر شهادت و گواهی داده بودند کاری از دست پادشاه برنمی آمد.

اما به آن دو قاضی گفت: شهادت و گواهی شما را قبول می کنم امّا از شما می خواهم تا سه روز به آن زن مهلت دهید. سپس او را مجازات نمائید.

آنگاه پادشاه به شخصی دستور داد تا در شهر ندا دهد:- ای مردم- زنی که عبادت می کرد و ادعای پاکدامنی داشت مرتکب زنا شده است.

و دو قاضی بر این امر شهادت و گواهی داده اند و خواستار مجازات او گشته اند.

و برای مشاهده اجرای مجازات او در فلان وقت حاضر شوید.

مردم از شنیدن این خبر متعجّب و مبهوت شدند.

زیرا آن زن را به عفاف و پاکدامنی می شناختند.

و به همین جهت در میان مردم شهر ولوله افتاد.

آن پادشاه از وزیر خود درخواست چاره نمود.

اما وزیر برای رفع این مشکل چاره ای نیافت.

سه روز سپری شد و روز اجرای مجازات فرا رسید.

در این روز آن وزیر در شهر گشت می زد که گذارش به چند بچه افتاد که با هم بازی می کردند و حضرت دانیال علیه السلام در میان آن بچه ها بود.

در این هنگام حضرت دانیال علیه السلام به آن بچه ها گفت:- ای بچه ها- بیائید تا بازی جدیدی را شروع کنیم. و در این بازی من نقش پادشاه را بازی خواهم کرد.

و فلان کودک دیگر نقش آن زن پاکدامن را بازی خواهد کرد. و دو کودک دیگر نقش آن دو قاضی را بازی خواهند نمود.

در این هنگام آن وزیر در آن محل ایستاد تا شاهد بازی این کودکان باشد.

حضرت دانیال علیه السلام در بازی خود- به عنوان پادشاه- آن دو قاضی را از هم دور کرده و از هر کدام جداگانه بازجوئی نمود.

و از هر یک از آنها خواست تا جزئیات ماجرا را برای او بگوید.

و از هر یک از آنها سؤال کرد که این عمل در چه روز و در چه ساعتی و در کجا و با چه شخصی انجام گرفته است؟

جواب هر یک از دو قاضی با هم متفاوت و مختلف بود.

در این هنگام حضرت دانیال علیه السلام ندای اللَّه اکبر سر داده. سپس به آن کودکان گفت:

این دو قاضی دروغ گفته اند و شهادت ناروا داده اند. و به آن زن پاکدامن تهمت زده و افترا بسته اند. زیرا جواب هر یک از آنها مخالف جواب دیگری بود.

اینک لازم است که این دو قاضی را بخاطر گواهی دروغی که داده اند و افترا و تهمتی که به آن زن پاکدامن زده اند مورد مجازات قرار داده و آنها را به قتل برسانیم.

پس از پایان این بازی کودکانه وزیر که شاهد آن بود بی درنگ به نزد پادشاه رفته و از او خواست تا آن دو قاضی را احضار نموده و آنها را از هم دور ساخته و از هر یک جداگانه بازجوئی کنند. و پس از انجام این امر. آن دو قاضی جوابهای مختلف و دوگانه دادند. و بدین ترتیب در نزد پادشاه معلوم گشت که گواهی و شهادت آنها علیه آن زن پاکدامن دروغ بوده است. و بدینوسیله پاکدامن بودن آن زن برای مردم و پادشاه آشکار گشت.

سپس آن پادشاه دستور داد تا آن دو قاضی را به دار مجازات آویخته و آنها را به قتل برسانند.

منبع : مردان رحمت شده و مردان نفرین شده، ص: 153


****************


اسرار حرام شدن نسبت ناروا دادن به زنان عفیفه ‏


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-باب 231-مطلب شماره 441



حدیث (1) 

على بن احمد مى‏ گوید:

محمّد بن ابى عبد اللَّه از محمّد بن اسماعیل، از على بن عبّاس از قاسم بن ربیع صحّاف، از محمّد بن سنان نقل كرده كه وى گفت: حضرت ابو الحسن على بن موسى الرّضا علیه السّلام در مكتوبى به او در جواب مسائلش مرقوم فرمودند:

خداوند عزّ و جل نسبت ناروا به زنان عفیفه را حرام كرده زیرا در آن مفاسدى است باین شرح:

الف : فساد و تباه شدن انساب.

ب : نفى و سلب كردن فرزند از مادر.

ج : ابطال و از بین بردن مواریث.

د : ترك تربیت فرزند.

هـ : نابود شدن معارف.

و : مسادى و شرور و علّت‏هاى دیگرى كه جملگى موجب فساد مخلوق مى‏ باشند.


حدیث (2)

 محمّد بن موسى بن متوكّل از على بن الحسین سعدآبادى، از احمد بن محمّد از عبد العظیم بن عبد اللَّه الحسنى، از حضرت محمّد بن على علیهما السّلام، حضرت فرمودند:

پدرم فرمود: شنیدم از پدرم كه مى‏ فرمود: از حضرت جعفر بن محمّد علیهما السّلام شنیدم كه مى ‏فرمودند:

نسبت ناروا به زن عفیفه دادن از معاصى كبیره است زیرا حق عزّ و جل در قرآن مى ‏فرماید:


إِنَّ الَّذِینَ یَرْمُونَ الْمُحْصَنَاتِ الْغَافِلَاتِ الْمُؤْمِنَاتِ

لُعِنُوا فِی الدُّنْیَا وَالْآخِرَةِ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِیمٌ ﴿نـــور/23﴾ 352


بی گمان، کسانی که به زنان پاکدامن بیخبر (از همه جا) و با ایمان نسبت زنا میدهند، در دنیا و آخرت لعنت شدهاند، و برای آنها عذابی سخت خواهد بود.





نوع مطلب : 24-سوره نـــــــــور، تــــدبّــــــر در قــــــــرآن، کتاب ارزشمند علل الشرایع، اسرار گناه و بررسی آثار آن، 349-354، 
برچسب ها : تدبّر در قرآن،
لینک های مرتبط :
          
جمعه 13 مهر 1397



وَلا تَقْرَبُوا الزِّنَا إِنَّهُ کَانَ فَاحِشَةً وَسَاءَ سَبِیلا ﴿اسراء/32﴾ 285

و نزدیک زنا نشوید که کاری بسیار زشت و راهی بد است.


الزَّانِی لا یَنْکِحُ إلا زَانِیَةً أَوْ مُشْرِکَةً وَالزَّانِیَةُ لا یَنْکِحُهَا إِلا زَانٍ أَوْ مُشْرِکٌ وَحُرِّمَ ذَلِکَ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ ﴿نور/3﴾ 350

مرد زناکار نباید جز با زن زناکار یا مشرک ازدواج کند، و زن زناکار نباید جز با مرد زناکار یا مشرک ازدواج نماید، و این [ازدواج] بر مؤمنان حرام شده است.


وَاللاتِی یَأْتِینَ الْفَاحِشَةَ مِنْ نِسَائِکُمْ فَاسْتَشْهِدُوا عَلَیْهِنَّ أَرْبَعَةً مِنْکُمْ فَإِنْ شَهِدُوا فَأَمْسِکُوهُنَّ فِی الْبُیُوتِ حَتَّى یَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ یَجْعَلَ اللَّهُ لَهُنَّ سَبِیلا ﴿نساء/15﴾ 80

و از زنان شما [امتِ اسلام] کسانی که مرتکب زنا می شوند، چهار نفر مرد از خودتان را بر آنان به گواهی بخواهید؛ پس اگر [به ارتکاب آن] گواهی دادند، آن زشت کاران را در خانه ها [به عنوان حبس ابد] نگاه دارید تا مرگشان فرا رسد، یا خدا [برای نجات] آنان راهی قرار دهد.



****************



اسرار حرام شدن زنا


برگرفته از: کتاب علل الشرایع شیخ صدوق-جلد دوم-باب 230-مطلب شماره 440


حدیث (1)

على بن احمد از محمّد بن ابى عبد اللَّه، از محمّد بن اسماعیل، از على بن عبّاس از قاسم بن ربیع صحّاف، از محمّد بن سنان نقل كرده كه وى گفت:

حضرت ابا الحسن على بن موسى الرّضا علیه السّلام در مكتوبى به او در جواب مسائلش فرمودند: زنا حرام شده زیرا در آن فساد مى ‏باشد و آن عبارت است از:

كشتن نفوس، از بین رفتن انساب، ترك تربیت اطفال، تباه شدن میراث و امورى شبیه به اینها كه جملگى از وجوه فساد محسوب مى ‏شوند.


حدیث (2) 

على بن حاتم از محمّد بن نوفلى، از احمد بن هلال، از على بن اسباط، از ابن اسحاق خراسانى، از پدرش نقل كرده كه گفت: على علیه السّلام فرمودند: بر شما است كه از زنا دورى كنید زیرا در آن شش خصلت و خصیصه مى ‏باشد سه تا در دنیا و سه تا در آخرت :


 امّا سه ‏تایى كه در دنیا است :


1- نشاط و درخشندگى صورت را از بین مى‏ برد.

2- رزق حلال را قطع مى‏ كند.

3- مرگ و فنا را نزدیك و فاعل را به جهنّم مى‏ برد.


و امّا سه‏ تایى كه در آخرت مى‏ باشد :


1- فاعل را گرفتار سوء حساب مى‏ كند.

2-  موجب غضب بارى تعالى مى‏ باشد.

3- فاعل را در آتش مخلّد مى‏ نماید.





نوع مطلب : 04-سوره نسـاء، 17-سوره اســراء، 24-سوره نـــــــــور، تــــدبّــــــر در قــــــــرآن، کتاب ارزشمند علل الشرایع، اسرار گناه و بررسی آثار آن، 79-84، 283-288، 349-354، 
برچسب ها : تدبّر در قرآن،
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 12 مهر 1397





موضوعات
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی
ابزار وبلاگ نویسی

وبـــــــلاگ قـــــــــرآن و عـــــــترت

اخبار ایران:

اخبار جهان:

اخبار اقتصادی:

اخبار علمی

اخبار فناوری و اطلاعات

اخبار هنری:

اخباراجتماعی

اخبار ورزشی

--------------------------------------------------------------------------------------

آپلود نامحدود عکس و فایل

آپلود عکس

دریافت کد آپلود سنتر

--------------------------------------------------------------------------------------
Google

در این وبلاگ
در كل اینترنت
-------------------------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------------------- ساخت وبلاگ
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات